ทำไมเราต้องรอให้เค้าเป็นฝ่ายไป

เรากับเค้าคบกันมาจะ5ปีแล้วค่ะ ตั้งแต่สมัยมัธยม จนมหาลัย มีโอกาสได้มาอยู่ด้วยกัน
เค้าทำงาน เราเรียน 
เราคิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นมีความสุขมากกว่าเดิม แต่กลับไม่ใช่ เราเป็นคนดูแลเค้าทุกอย่าง เรื่องการกิน ดูแลห้อง เสื้อผ้า ปต. มีบ้างที่เค้าช่วยทิ้งขยะ ล้างจาน กวาดขยะ แค่นี้😂 ส่วนใหญ่จะเป็นเรา เรารู้สึกเหนื่อย อึดอัด เราไม่เคยได้รับการใส่ใจหรือดูแลเลย  เราเรียนต้องออกไปซื้อข้าวเอง ซื้อเผื่อเค้า ทำอะไรก็นึกถึงมีของฝากตลอดเพราะอยู่ด้วยกันแต่เป็นห่วงเค้าแบบแฟนทั่วไป ซึ่งเราไม่เคยได้รับ แบบแฟนคนนึงจะทำให้กันเลยค่ะ (เรื่องเล็กๆน้อยๆแต่แอบน้อยใจนะคะ)
เค้าชอบพูดว่าทำงานไม่มีเวลา พอมีเวลาวันหยุดก็นอนค่ะ 
เราเหมือนใช้ชีวิตคนเดียว ทั้งเวลานอนก็ไม่เคยเข้านอนพร้อมกัน กินข้าวคนเดียว เราคุยกับเค้าถึงปัญหานี้หลายครั้งมากๆ
 เค้าก็บอกว่าทำงาน ลองมาใช้ชีวิตแบบเค้ามั้ย ว่าเราไม่เข้าใจ เราเข้าใจนะคะ แต่มันไม่มีเวลาสัก10นาทีมาดูแลเราเลยหรอ เลิกงานตี2ก็ไปนั่งเล่นโทรศัพท์สูบบุหรี่ระเบียง2-3ชม. เรารอเข้านอนไม่ไหว-//-
เราอึดอัด เราเหนื่อย มีคำถามตลอดว่าเราคงมีความสุขกับคนนี้ไม่ได้ถ้าอยู่กับแบบนี้
 เราบอกเลิกไม่ได้เรารักเค้ามากๆ ทำใจไม่ได้ค่ะเราอยากให้เค้าเป็นฝ่ายไปจากเราเอง (ที่เราคิดแบบนี้เพราะว่าเราชินกับการที่เค้าทิ้งเรา+นอกใจ2-3ครั้งแล้วค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วนะคะเรื่องแบบนี้)
เราควรทำยังไงดีคะ **ในใจเรารู้ว่าเราควรออกมาจากตรงนี้ แต่เราmove on ไม่ได้เลย😞😞
ปล.เค้าอายุ22 เรา21 ค่ะ