เรามีแฟนที่คบกันได้1ปีกว่าๆ แฟนของเรา เป็นคนนิสัยเด็ก ค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้งอน ขี้น้อยใจ โกรธง่าย มันค่อนข้างน่าอึดอัดเพราะเวลาเราจะนอนจะกินข้าวต้องค่อยขออนุญาตจากเขาก่อน มันเหนื่อยมาก และเขาเป็นพวกชอบไปเที่ยวและชวนชั่นบ่อยๆ แต่เราไปไม่ได้เพราะพ่อไม่ให้ไป แต่เขาก็โกรธชั้นกลับมา แต่เวลาอยู่กับเขาเราก็มีความสุขนะ เขาเป็นคนที่ชอบซื้อของมาฝากให้บ่อยๆ เรารู้ว่าเขารักเรา แต่รักเราน้อยกว่าที่เรารักเขา เขาไม่รู้ตลอดเวลาเราโกรธเขาเรื่องอะไร เวลามะเทาะกันเราจะร้องไห้หนักมากไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่ แต่เขาก็จะไม่มีคําปลอบใจ ไม่มีคําขอโทษที่จริงใจ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันมีแต่เราขอโทษ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ผิด เรารู้สึกเหนื่อยจนอยากจะเลิกกับเขา แต่ทุกครั้งที่จะเลิกกับเขา เขาก็รั้งเราไว้ด้วยคําพูดว่า ไม่มีเธอเราอยู่ไม่ได้ มันทําให้เราใจอ่อนตลอด และก็เพราะเรื่องที่เขาเสียแม่ไปตั้งแต่เด็ก เขาไม่ค่อยจะมีเพื่อนเหมือนเขาไม่เหลืออะไรแล้ว เราไม่เข้าใจว่าทําไมทั้งๆที่เขาผิดแต่ทุกครั้งเวลาที่มันผ่านไปแล้ว เราดันคิดว่าเราเป็นคนผิดเอง โดยเฉพาะช่วงนี้เรากําลังห่างจากเขาเพื่อตัดใจจากเขา แต่เขาก็ส่งข้อความกลับมาเช่น ขอโทษ ไม่ห่างได้มั้ย มันทําให้เรารู้สึกผิด เราควรทํายังไงดี แต่ตอนนี้เราก็อยากโฟกัสชีวิต เพราะเรายังเรียนอยู่
แบบนี้เราผิดรึเปล่า