เราแย่ไปหรอ?

คือเรารู้สึกว่าเราเหมือนโดนกดดัน บางครั้งก็มานั่งร้องไห้คนเดียว บางครั้งก็อิจฉาน้องไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่เคยโดนว่า โดนบ่น ดีทุกอย่าง เราเคยมานั่งคิดนะว่าเราแย่ขนาดนั้นเลยหรอ เราโดนบ่นทุกวัน แต่มันก็ไม่เคยมีสาเหตุให้ฟังขึ้นเลย พอเราจะพูดก็หาว่าเราเถียงคือเราก็ไม่ได้อยากจะเถียงเพราะเราก็ไม่ได้อยากทะเลาะหรือโดนบ่น แต่เราก็ต้องยอมทุกครั้ง บางครั้งมันก็แรงเกินไปซึ่งเราก็รับไม่ได้ บางทีอาม่าก็พูดกับเราว่ากูมีหลานคนเดียวซึ่งนั้นก็หมายถึงน้องเราเเต่เราก็ไม่คิดว่าอาม่าจะพูดคำนี้ออกมา บางครั้งแม่ก็พูดว่าส่งไปเรียนก็ไม่มีประโยชน์ไร้สมอง เราก็ไม่กล้าที่จะร้องไห้ต่อหน้าคนอื่น ต้องเก็บเอามาร้องคนเดียวตลอด แต่อันที่เรารู้สึกว่ามันไม่มีเหตุผลเลยคือ วันนั้นพ่อเราโทรมาแต่เราไม่ได้รับเพราะเราเดินไปกินน้ำหลังบ้าน แต่พ่อกลับมาว่าเราโดยที่ใช้คำพูดที่มันเเรงไปสำหรับเราจนเรารู้สึก
ว่าเราไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอ เรากับน้องต่างกันขนาดนั้นเลยหรอที่น้องอยากได้อะไรก็ได้เรียนเกรดตกก็ไม่มีใครว่าต่างกับเราพอเกรดตกก็หาว่าเรียนไม่ได้เรื่อง เรียนเกรดก็ตก เรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ😊