นิพพานเที่ยงแล้ว กลับเป็นไม่เที่ยงเอาตอนไหนครับ ?

ถามต่อจากเมื่อวาน สำหรับท่านที่เชื่อว่าเป็นอย่างน้น................

....เมื่อพิจารณาเห็นรูปโดยความเป็นของไม่เที่ยงเป็นต้น ย่อมละกิเลสที่ควรละได้ เมื่อ
พิจารณาเห็นเวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณ ... จักษุ ...ชราและมรณะ โดยความเป็น
ของไม่เที่ยงเป็นต้น ย่อมละกิเลสที่ควรละได้ เมื่อพิจารณาเห็นนิพพานอันหยั่งลงสู่อมตะ [ด้วยความเป็นอนัตตา]
ด้วยความว่าเป็นที่สุด ย่อมละกิเลสที่ควรละได้ ธรรมใดๆ เป็นธรรมที่ละได้แล้วธรรมนั้นๆ เป็นอันสละได้แล้ว
ชื่อว่าญาณ เพราะอรรถว่ารู้ธรรมนั้น ชื่อว่าปัญญา เพราะอรรถว่ารู้ชัด เพราะเหตุนั้นท่านจึงกล่าวว่า
ปัญญาเครื่องทรงจำธรรมที่ได้สดับมาแล้ว คือเครื่องรู้ชัดธรรมที่ได้สดับมาแล้วนั้นว่า
ธรรมเหล่านี้ควรละ ชื่อว่าสุตมยญาณ ฯ .................

(((( เมื่อพิจารณาเห็นนิพพานอันหยั่งลงสู่อมตะ [ด้วยความเป็นอนัตตา] ))))

ถามว่า...

ท่านพิจารณากันอย่างไร จึงเห็นว่านิพพานเมื่อเป็นของเที่ยงแล้ว จึงกลับมาเป็นไม่เที่ยง ?

หรือว่า นิพพานมันแอบอยู่ใน  รูป  เวทนา  สัญญา  สังขาร  วิญญาณ อีกที 
ไม่เข้าใจง่ะ...