เรื่อง รักเธอไม่เคยเปลี่ยน
โดย ผมชื่อง่วง
cr.Huapood
เสียงจานและช้อนกระทบกันเบา ๆ เสียงพูดคุยไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ เสียงเด็กหัวเราะร้องไห้กระจองอแง เสียงของเหล่าผู้เป็นแม่ร้องปรามตามด้วยคำขู่สารพัดเพื่อให้ลูกหยุดก่อความอับอาย เหล่านี้คือสรรพเสียงที่จะพบเจอได้เป็นประจำในร้านอาหาร กลิ่นของกับข้าวกับปลามากมายพวยพุ่งฟุ้งกระจายอบอวล สารพัดกลิ่นที่ตีกันจนหากใครที่มีอาการแพ้ท้องจะต้องรู้สึกคลื่นเหียนอาเจียนวิงเวียรศรีษะอย่างไม่ต้องสงสัย
"อิ่มแล้วเหรอครับ ทำไมทานน้อยจัง"
ไทรโยกเอ่ยถามสาวน้อยร่างบอบบางที่นั่งตรงข้ามกับเขา ทั้งสองคบหาดูใจกันมากว่าสองเดือน มีนัดกันไปรับทานอาหารบ้าง ดูหนังบ้างตามประสา แต่เขาจะให้เกียรติกับเธอเสมอ อาจมีเกินเลยบ้างก็เพียงจับมือเท่านั้น
"ค่ะ วันนี้ทรายไม่ค่อยหิว"
สาวน้อยตอบอย่างมีมารยาท เธอเป็นคนน่ารัก กิริยาก็อ่อนน้อม รักนวลสงวนตัวแต่ไม่มากจนเกินไป แบบนี้ยิ่งเร้าอารมณ์ให้อยากค้นหา อยากไขว่คว้ามาครอบครอง เขาสัญญากับตัวเองว่า ถ้าเขาได้ทั้งใจทั้งกายของทรายเมื่อไหร่ เขาจะยอมศิโรราบให้เธอเพียงคนเดียว เขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับหญิงใดในใต้หล้าอีกเลย
"แล้ววันนี้ทรายรีบไปไหนมั๊ยครับ"
ไทรโยกถามขึ้น คืนนี้แหละเขาจะเผด็จศึกเธอเสีย แต่มิใช่ด้วยความใคร่อยากพรากเอาความสาวเพียงอย่างเดียว เขาพร้อมจะรับผิดชอบเธอทุกอย่าง เขาจะแต่งงานกับเธอ เขารักเธอ
"เอ่อ! ไม่ค่ะทำไมเหรอคะ?" ทรายตอบเอียงคอถามเล็กน้อยพองาม
"ก็....ถ้าทรายว่าง ไปนั่งดูดาวที่ห้องพี่มั๊ย"
เขาเอ่ยปากชวนเสียงอ้อมแอ้ม ไม่แน่ใจนักว่าการชวนครั้งนี้จะเปิดเผยสิ่งที่เค้าคิดอย่างโจ่งแจ้งไปหรือไม่ มันจะทำให้เธอมองเขาไม่ดีหรือเปล่า
"อืม.....ก็ได้ค่ะทรายชอบดูดาว" สาวน้อยทำท่าครุ่นคิดก่อนตอบหน้าใสซื่อ
เสร็จกู!!
ไทรโยกตะโกนดังลั่นในใจ บัดนี้ในหัวเขาวางแผนการณ์พิชิตใจนางไว้กว่าร้อยแบบ ยังไงคืนนี้ทรายก็ต้องตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน
เขาเรียกบริกรมาคิดเงิน แน่นอนขั้นแรกเขาต้องทำตัวใจป๋าเลี้ยงอาหารสาวสวยก่อน เงินทอนไม่ต้องเหลือเท่าไหร่เอาไปแจกจ่ายให้ทั่วถึง
ทั้งคู่เดินจับมือเคียงกันไปที่ลานจอดรถ ขณะที่ใกล้จะถึงรถเบนซ์สีดำที่จอดนิ่งสนิทรอนายของมันอยู่นั้น ส้นสูงเจ้ากรรมก็เกิดทรยศขึ้น
หลังจากที่ทนแบกรับน้ำหนักตัวสาวน้อยด้วยก้านอันเพรียวบางมาหลายเพลา วันนี้ก็เกิดใจเสาะถึงแก่อวสาน เสียงหักดังเป๊าะเกิดขึ้นเบา ๆ ร่างของทรายเซถลาเข้าไปซบอกแฟนหนุ่มทันที
เขาคว้าร่างบอบบางนั้นไว้ในอ้อมแขนได้ทันก่อนที่เธอจะทิ้งกายให้ศรีษะกระแทกอิฐตัวหนอนนอนเหยียดยาวตาเหลือกเลือดไหลนองจนเป็นข่าวสลด
ทั้งคู้จ้องตากัน ความมืดของราตรีกาลแปรเปลี่ยนจากดำสนิทเป็นสีชมพูในบัดดลล
เมื่อได้สติ ไทรโยกประคองร่างแฟนสาวไปที่ราชรถ จัดแจงยัดเธอให้เข้าไปนั่งเบาะหน้าข้างคนขับอย่างทะนุถนอม ก่อนปิดประตูเขานั่งยอง ๆ ลงใช้มือสัมผัสข้อเท้าขาวเนียนกระจ่างใสอย่างแผ่วเบา
"เจ็บมั๊ยครับ" ไทรโยกถาม
"ไม่เป็นไรค่ะ" ทรายตอบหน้าแดงเรื่อ
ไทรโยกขับรถพาทรายตรงดิ่งไปคอนโดของตน วันนี้ถนนโล่ง เขาจึงเร่งความเร็วได้เต็มที่ ความหื่นกระหายในใจบัดนี้มันมีแรงเผาไหม้ใช้ขับเคลื่อนเครื่องยนต์ได้ดีกว่าค่าออกเทนจากปิโตเลียมสกัดที่เขาแวะเติมจากสถาณีจ่ายน้ำมันสีฟ้าอันโด่งดังและมีสาขามากมายทั่วประเทศ
เมื่อมาถึงคอนโด ผลอาฟเตอร์ช็อคจากส้นสูงหักทำให้สาวเจ้าข้อเท้าแพลงตามสเต็ป ไทรโยกผู้มีร่างกายกำยำโอบอุ้มเอาร่างสาวน้อยขึ้น พากันตรงไปยังห้องพักชั้นสี่สิบสุดหรูของเขา ห้องที่คืนนี้จะกลายเป็นห้องเชือด เขาจะเชือดเฉือนเธอด้วยคารมและบทรัก จากนั้นก็จะเปลี่ยนสถานะเธอจากแฟนสาวมาเป็นภรรยาคู่บารมีในอนาคต
ภายในห้องอันโอ่โถง ทรายนั่งลงบนโซฟาหนานุ่มราคาแพง ไทรโยกนั่งลงเบื้องหน้าใช้น้ำแข็งประคบข้อเท้าแฟนสาว เขานวดคลึงบีบเค้นคลายเส้นที่พลิกเพื่อให้แฟนสาวหายจากอาการบาดเจ็บ
สายตาทั้งคู่เกิดจ้องประสานกัน ความโรแมนติกเกิดขึ้นอีกครั้ง ห้องที่เปิดไฟสีส้มสลัว กลิ่นกำยานที่หอมอบอวล สาวน้อยที่ใจบางเพราะความดีที่แฟนหนุ่มมอบให้ ชายหนุ่มที่ใจร้อนรุ่มเพราะความรักที่เกิดขึ้นและความต้องการที่ยากจะหยุด สุดท้ายทั้งคู่ก็ตกเป็นของกันและกัน
ภายใต้ผ้าห่มที่หนานุ่มและอบอุ่น ร่างเปล่าเปลือยของชายหญิงนอนพลอดรักพร่ำคำหวานใส่กัน บัดนี้ไทรโยกได้ในสิ่งที่เขาปรารถนาแล้ว ขั้นต่อไปคือมอบความจริงใจให้เธอเป็นสิ่งตอบแทน
"ทราย" เขาเอ่ยขึ้นเสียงหวาน
"คะ?" เธอเอ่ยตอบเสีงใส
"แต่งงานกับพี่นะ" เขาขอแต่งงานทันทีหวังสร้างความประทับใจ ยังไงเสียทรายก็ต้องตอบตกลง เพราะจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นเขาแน่ใจอย่างมากว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน เขาเป็นคนแรกของเธอ
"เอ่อ! คือว่า" ทรายอ้ำอึ้ง
"อะไรเหรอ ติดปัญหาอะไรรึเปล่า" เขาถามด้วยความสงสัย
ทรายส่ายหน้าไม่ตอบ เพียงแต่สะอื้นเบา ๆ
"พี่พูดอะไรผิดเหรอ พี่รักทรายจริงๆนะ ถึงเราจะอายุห่างกันแต่พี่ก็พร้อมรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น" ไทรโยกพยายามหว่านล้อมทุกวิถีทาง
"คือปีหน้าทรายต้อง...."
ปีหน้า? หรือว่าทรายจะต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ นั่นสินะเธอเพิ่งจะเรียนจบ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นหมั้นกันไว้ก่อนก็ได้นี่
"ทำไมเหรอ มีอะไรบอกพี่สิ" ไทรโยกเอ่ยอย่างร้อนรน
"ทรายกลัวว่าพี่จะรับไม่ได้" ทรายกล่าวพลางสะอื้นไห้
"อะไร? มีอะไรที่พี่จะรับไม่ได้ พี่รับได้ทุกอย่างบอกมาเลย"
"ปีหน้าหมดเวลาผ่อนผันแล้วค่ะ ทรายต้องไปเกณฑ์ทหาร"
ดั่งภูเขาสูงถูกระเบิดนาปาล์มถล่ม เศษหินร่วงหล่นลงมาทับถมร่างกายของเขาจนแหลกเหลว เขาชาไปทั้งตัว พูดอะไรไม่ออก
"แบบนี้พี่ยังจะรักทรายได้อีกเหรอคะ"
ทรายถามขึ้น เขาไม่ตอบคำถามนั้น เงียบ ทุกอย่างเคว้งคว้างไร้จุดหมาย โลกที่เคยสดใสสีชมพูเริ่มเปลี่ยนไป เขาอยากทิ้งร่างลงจากยอดตึกใบหยกซะตอนนี้เลย
กลางเดือนเมษาอากาศร้อนระอุ หลังจากที่ทรายเข้ารับการเกณฑ์ทหารตามกฏหมายและได้ถูกยกเว้นเนื่องจากเพศสภาพ เธอเดินออกมาบริเวณหน้าที่ว่าการอำเภอด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อนและผิดหวังเศร้าสร้อย
"เหนื่อยมากมั๊ยคะที่รัก" ไทรโยกเอ่ยทักขึ้น เขายืนรอทรายสาวคนรักอยู่ข้างรถเบนซ์สีดำคันเดิม
"ไม่เลยค่ะ แต่..." ทรายเอ่ยตอบเขาไป ยังคงทำหน้าละห้อย
"อ้าว! เป็นอะไรคะ? ไหนบอกพี่ซิ" ไทรโยกถามขึ้น แปลกใจในความผิดหวังที่แสดงออกทางสีหน้าแฟนสาว
"ทรายเสียดายค่ะ ไม่น่ารีบแปลงเพศเลย ปีนี้มีแต่หนุ่มหล่อ ๆ ล่ำ ๆ กล้ามก็น่ากัด หุ่นน่าฟัด ทรายอยากได้"
สาวน้อยตอบพลางหันกลับไปมองที่ว่าการอำเภอสายตาอาลัย
"เดี๋ยวเหอะ! พูดแบบนี้คืนนี้ต้องถูกลงโทษ มาทำให้พี่หึงแบบนี้ได้ยังไง ขึ้นรถ!" ไทรโยกพูดอย่างหัวเสีย
"ก็มันจริงนี่คะ แต่ละคนนี่แบบ" ทรายยังคงพูดต่อ ไม่เกรงใจสายตาอาฆาตที่ถูกส่งมาจากแฟนหนุ่ม
"พี่เปลี่ยนใจละ" ไทรโยกเอ่ยขึ้น
"คะ? เปลี่ยนใจ เปลี่ยนใจอะไรคะ?"
"ตอนแรกพี่จะพาทรายไปหาอะไรกินกันก่อนแล้วค่อยกลับห้อง แต่ตอนนี้เราจะไปที่ห้องกันเลย" ไทรโยกตอบ
"อ้าว! จะรีบไปทำไมคะเพิ่งจะบ่ายโมงเอง" ทรายเอียงคอถามเล็กน้อยอย่างสงสัย
"ลงโทษ!!"
ไทรโยกหันมาตอบยิ้มเหี้ยมเกรียม ทรายเมื่อรู้ชัดก็เขินหน้าแดง แต่ก็ยอมขึ้นรถแต่โดยดี
สามเดือนต่อมา บ้านของทรายก็มีงานใหญ่ งานมงคลสมรสระหว่างคู่รักที่ฝ่าฟันอุปสรรคมานานับประการ งานแต่งของไทรโยกและทราย
ที่ผ้าม่านสีชมพูเบื้องหลังคู่บ่าวสาว มีป้ายชื่อบอกนามของทั้งคู่ตัวใหญ่ ตัวอักษรใช้ฟอนต์ที่ดูน่ารักกุ๊กกิ๊ก
'ไทรโยก ❤️ ปฐพี'
ความรักสดใสไร้สิ่งขวาง
นำพาใจบางฝ่าทางกั้น
ขอเพียงเรามีกันและกัน
เรื่องใดเหล่านั้นฉันไม่เกรง
สวัสดี.....
รักเธอไม่เคยเปลี่ยน
โดย ผมชื่อง่วง
cr.Huapood
เสียงจานและช้อนกระทบกันเบา ๆ เสียงพูดคุยไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ เสียงเด็กหัวเราะร้องไห้กระจองอแง เสียงของเหล่าผู้เป็นแม่ร้องปรามตามด้วยคำขู่สารพัดเพื่อให้ลูกหยุดก่อความอับอาย เหล่านี้คือสรรพเสียงที่จะพบเจอได้เป็นประจำในร้านอาหาร กลิ่นของกับข้าวกับปลามากมายพวยพุ่งฟุ้งกระจายอบอวล สารพัดกลิ่นที่ตีกันจนหากใครที่มีอาการแพ้ท้องจะต้องรู้สึกคลื่นเหียนอาเจียนวิงเวียรศรีษะอย่างไม่ต้องสงสัย
"อิ่มแล้วเหรอครับ ทำไมทานน้อยจัง"
ไทรโยกเอ่ยถามสาวน้อยร่างบอบบางที่นั่งตรงข้ามกับเขา ทั้งสองคบหาดูใจกันมากว่าสองเดือน มีนัดกันไปรับทานอาหารบ้าง ดูหนังบ้างตามประสา แต่เขาจะให้เกียรติกับเธอเสมอ อาจมีเกินเลยบ้างก็เพียงจับมือเท่านั้น
"ค่ะ วันนี้ทรายไม่ค่อยหิว"
สาวน้อยตอบอย่างมีมารยาท เธอเป็นคนน่ารัก กิริยาก็อ่อนน้อม รักนวลสงวนตัวแต่ไม่มากจนเกินไป แบบนี้ยิ่งเร้าอารมณ์ให้อยากค้นหา อยากไขว่คว้ามาครอบครอง เขาสัญญากับตัวเองว่า ถ้าเขาได้ทั้งใจทั้งกายของทรายเมื่อไหร่ เขาจะยอมศิโรราบให้เธอเพียงคนเดียว เขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับหญิงใดในใต้หล้าอีกเลย
"แล้ววันนี้ทรายรีบไปไหนมั๊ยครับ"
ไทรโยกถามขึ้น คืนนี้แหละเขาจะเผด็จศึกเธอเสีย แต่มิใช่ด้วยความใคร่อยากพรากเอาความสาวเพียงอย่างเดียว เขาพร้อมจะรับผิดชอบเธอทุกอย่าง เขาจะแต่งงานกับเธอ เขารักเธอ
"เอ่อ! ไม่ค่ะทำไมเหรอคะ?" ทรายตอบเอียงคอถามเล็กน้อยพองาม
"ก็....ถ้าทรายว่าง ไปนั่งดูดาวที่ห้องพี่มั๊ย"
เขาเอ่ยปากชวนเสียงอ้อมแอ้ม ไม่แน่ใจนักว่าการชวนครั้งนี้จะเปิดเผยสิ่งที่เค้าคิดอย่างโจ่งแจ้งไปหรือไม่ มันจะทำให้เธอมองเขาไม่ดีหรือเปล่า
"อืม.....ก็ได้ค่ะทรายชอบดูดาว" สาวน้อยทำท่าครุ่นคิดก่อนตอบหน้าใสซื่อ
เสร็จกู!!
ไทรโยกตะโกนดังลั่นในใจ บัดนี้ในหัวเขาวางแผนการณ์พิชิตใจนางไว้กว่าร้อยแบบ ยังไงคืนนี้ทรายก็ต้องตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน
เขาเรียกบริกรมาคิดเงิน แน่นอนขั้นแรกเขาต้องทำตัวใจป๋าเลี้ยงอาหารสาวสวยก่อน เงินทอนไม่ต้องเหลือเท่าไหร่เอาไปแจกจ่ายให้ทั่วถึง
ทั้งคู่เดินจับมือเคียงกันไปที่ลานจอดรถ ขณะที่ใกล้จะถึงรถเบนซ์สีดำที่จอดนิ่งสนิทรอนายของมันอยู่นั้น ส้นสูงเจ้ากรรมก็เกิดทรยศขึ้น
หลังจากที่ทนแบกรับน้ำหนักตัวสาวน้อยด้วยก้านอันเพรียวบางมาหลายเพลา วันนี้ก็เกิดใจเสาะถึงแก่อวสาน เสียงหักดังเป๊าะเกิดขึ้นเบา ๆ ร่างของทรายเซถลาเข้าไปซบอกแฟนหนุ่มทันที
เขาคว้าร่างบอบบางนั้นไว้ในอ้อมแขนได้ทันก่อนที่เธอจะทิ้งกายให้ศรีษะกระแทกอิฐตัวหนอนนอนเหยียดยาวตาเหลือกเลือดไหลนองจนเป็นข่าวสลด
ทั้งคู้จ้องตากัน ความมืดของราตรีกาลแปรเปลี่ยนจากดำสนิทเป็นสีชมพูในบัดดลล
เมื่อได้สติ ไทรโยกประคองร่างแฟนสาวไปที่ราชรถ จัดแจงยัดเธอให้เข้าไปนั่งเบาะหน้าข้างคนขับอย่างทะนุถนอม ก่อนปิดประตูเขานั่งยอง ๆ ลงใช้มือสัมผัสข้อเท้าขาวเนียนกระจ่างใสอย่างแผ่วเบา
"เจ็บมั๊ยครับ" ไทรโยกถาม
"ไม่เป็นไรค่ะ" ทรายตอบหน้าแดงเรื่อ
ไทรโยกขับรถพาทรายตรงดิ่งไปคอนโดของตน วันนี้ถนนโล่ง เขาจึงเร่งความเร็วได้เต็มที่ ความหื่นกระหายในใจบัดนี้มันมีแรงเผาไหม้ใช้ขับเคลื่อนเครื่องยนต์ได้ดีกว่าค่าออกเทนจากปิโตเลียมสกัดที่เขาแวะเติมจากสถาณีจ่ายน้ำมันสีฟ้าอันโด่งดังและมีสาขามากมายทั่วประเทศ
เมื่อมาถึงคอนโด ผลอาฟเตอร์ช็อคจากส้นสูงหักทำให้สาวเจ้าข้อเท้าแพลงตามสเต็ป ไทรโยกผู้มีร่างกายกำยำโอบอุ้มเอาร่างสาวน้อยขึ้น พากันตรงไปยังห้องพักชั้นสี่สิบสุดหรูของเขา ห้องที่คืนนี้จะกลายเป็นห้องเชือด เขาจะเชือดเฉือนเธอด้วยคารมและบทรัก จากนั้นก็จะเปลี่ยนสถานะเธอจากแฟนสาวมาเป็นภรรยาคู่บารมีในอนาคต
ภายในห้องอันโอ่โถง ทรายนั่งลงบนโซฟาหนานุ่มราคาแพง ไทรโยกนั่งลงเบื้องหน้าใช้น้ำแข็งประคบข้อเท้าแฟนสาว เขานวดคลึงบีบเค้นคลายเส้นที่พลิกเพื่อให้แฟนสาวหายจากอาการบาดเจ็บ
สายตาทั้งคู่เกิดจ้องประสานกัน ความโรแมนติกเกิดขึ้นอีกครั้ง ห้องที่เปิดไฟสีส้มสลัว กลิ่นกำยานที่หอมอบอวล สาวน้อยที่ใจบางเพราะความดีที่แฟนหนุ่มมอบให้ ชายหนุ่มที่ใจร้อนรุ่มเพราะความรักที่เกิดขึ้นและความต้องการที่ยากจะหยุด สุดท้ายทั้งคู่ก็ตกเป็นของกันและกัน
ภายใต้ผ้าห่มที่หนานุ่มและอบอุ่น ร่างเปล่าเปลือยของชายหญิงนอนพลอดรักพร่ำคำหวานใส่กัน บัดนี้ไทรโยกได้ในสิ่งที่เขาปรารถนาแล้ว ขั้นต่อไปคือมอบความจริงใจให้เธอเป็นสิ่งตอบแทน
"ทราย" เขาเอ่ยขึ้นเสียงหวาน
"คะ?" เธอเอ่ยตอบเสีงใส
"แต่งงานกับพี่นะ" เขาขอแต่งงานทันทีหวังสร้างความประทับใจ ยังไงเสียทรายก็ต้องตอบตกลง เพราะจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นเขาแน่ใจอย่างมากว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน เขาเป็นคนแรกของเธอ
"เอ่อ! คือว่า" ทรายอ้ำอึ้ง
"อะไรเหรอ ติดปัญหาอะไรรึเปล่า" เขาถามด้วยความสงสัย
ทรายส่ายหน้าไม่ตอบ เพียงแต่สะอื้นเบา ๆ
"พี่พูดอะไรผิดเหรอ พี่รักทรายจริงๆนะ ถึงเราจะอายุห่างกันแต่พี่ก็พร้อมรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น" ไทรโยกพยายามหว่านล้อมทุกวิถีทาง
"คือปีหน้าทรายต้อง...."
ปีหน้า? หรือว่าทรายจะต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ นั่นสินะเธอเพิ่งจะเรียนจบ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นหมั้นกันไว้ก่อนก็ได้นี่
"ทำไมเหรอ มีอะไรบอกพี่สิ" ไทรโยกเอ่ยอย่างร้อนรน
"ทรายกลัวว่าพี่จะรับไม่ได้" ทรายกล่าวพลางสะอื้นไห้
"อะไร? มีอะไรที่พี่จะรับไม่ได้ พี่รับได้ทุกอย่างบอกมาเลย"
"ปีหน้าหมดเวลาผ่อนผันแล้วค่ะ ทรายต้องไปเกณฑ์ทหาร"
ดั่งภูเขาสูงถูกระเบิดนาปาล์มถล่ม เศษหินร่วงหล่นลงมาทับถมร่างกายของเขาจนแหลกเหลว เขาชาไปทั้งตัว พูดอะไรไม่ออก
"แบบนี้พี่ยังจะรักทรายได้อีกเหรอคะ"
ทรายถามขึ้น เขาไม่ตอบคำถามนั้น เงียบ ทุกอย่างเคว้งคว้างไร้จุดหมาย โลกที่เคยสดใสสีชมพูเริ่มเปลี่ยนไป เขาอยากทิ้งร่างลงจากยอดตึกใบหยกซะตอนนี้เลย
กลางเดือนเมษาอากาศร้อนระอุ หลังจากที่ทรายเข้ารับการเกณฑ์ทหารตามกฏหมายและได้ถูกยกเว้นเนื่องจากเพศสภาพ เธอเดินออกมาบริเวณหน้าที่ว่าการอำเภอด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อนและผิดหวังเศร้าสร้อย
"เหนื่อยมากมั๊ยคะที่รัก" ไทรโยกเอ่ยทักขึ้น เขายืนรอทรายสาวคนรักอยู่ข้างรถเบนซ์สีดำคันเดิม
"ไม่เลยค่ะ แต่..." ทรายเอ่ยตอบเขาไป ยังคงทำหน้าละห้อย
"อ้าว! เป็นอะไรคะ? ไหนบอกพี่ซิ" ไทรโยกถามขึ้น แปลกใจในความผิดหวังที่แสดงออกทางสีหน้าแฟนสาว
"ทรายเสียดายค่ะ ไม่น่ารีบแปลงเพศเลย ปีนี้มีแต่หนุ่มหล่อ ๆ ล่ำ ๆ กล้ามก็น่ากัด หุ่นน่าฟัด ทรายอยากได้"
สาวน้อยตอบพลางหันกลับไปมองที่ว่าการอำเภอสายตาอาลัย
"เดี๋ยวเหอะ! พูดแบบนี้คืนนี้ต้องถูกลงโทษ มาทำให้พี่หึงแบบนี้ได้ยังไง ขึ้นรถ!" ไทรโยกพูดอย่างหัวเสีย
"ก็มันจริงนี่คะ แต่ละคนนี่แบบ" ทรายยังคงพูดต่อ ไม่เกรงใจสายตาอาฆาตที่ถูกส่งมาจากแฟนหนุ่ม
"พี่เปลี่ยนใจละ" ไทรโยกเอ่ยขึ้น
"คะ? เปลี่ยนใจ เปลี่ยนใจอะไรคะ?"
"ตอนแรกพี่จะพาทรายไปหาอะไรกินกันก่อนแล้วค่อยกลับห้อง แต่ตอนนี้เราจะไปที่ห้องกันเลย" ไทรโยกตอบ
"อ้าว! จะรีบไปทำไมคะเพิ่งจะบ่ายโมงเอง" ทรายเอียงคอถามเล็กน้อยอย่างสงสัย
"ลงโทษ!!"
ไทรโยกหันมาตอบยิ้มเหี้ยมเกรียม ทรายเมื่อรู้ชัดก็เขินหน้าแดง แต่ก็ยอมขึ้นรถแต่โดยดี
สามเดือนต่อมา บ้านของทรายก็มีงานใหญ่ งานมงคลสมรสระหว่างคู่รักที่ฝ่าฟันอุปสรรคมานานับประการ งานแต่งของไทรโยกและทราย
ที่ผ้าม่านสีชมพูเบื้องหลังคู่บ่าวสาว มีป้ายชื่อบอกนามของทั้งคู่ตัวใหญ่ ตัวอักษรใช้ฟอนต์ที่ดูน่ารักกุ๊กกิ๊ก
'ไทรโยก ❤️ ปฐพี'
ความรักสดใสไร้สิ่งขวาง
นำพาใจบางฝ่าทางกั้น
ขอเพียงเรามีกันและกัน
เรื่องใดเหล่านั้นฉันไม่เกรง
สวัสดี.....