หาวิธีแก้เศร้า

ทำไม้ราต้องฝืนยิ้มทั้งๆที่เราเศร้าด้วยอ่ะสงสัย

คือเราคบกับคนที่ไม่เคยมีความรักมาก่อนเลยค่ะเหมือนเราเป็นแฟนคนแรกของเขา เราจริงจังกับเขานะคะเราพยายามปรับตัว แต่เขากลับไม่พยาบามอะไรเลยด้วยความเป็นรุ่นน้องด้วยเขาเลยค่อนข้างติดเพื่อนค่ะ เราก็ตามใจเขานะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากรู้ความเห็นของทุกคน🙂

เป็นมาได้หลักปีแล้วค่ะ คือเรารู้สึกว่า เราต้องแกล้งหัวเราะ แกล้งยิ้มให้กับคนอื่น ทั้งๆที่เมื่อก่อนเป็นคนเฮฮา ขำง่าย ขำจนน้ำตาเล็ด แต่ตอนนี้กลับต้องทำเป็นขำ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกขำ ทำเป็นยิ้ม  แต่ไ

1ทักทายๆ สวัสดีๆ 2ยิ้มทักทาย 3พูดคุยถามว่าเป็นไงบ้าง 4ทำเป็นไม่รู้จักกัน 5หรือว่าถ้าเขาทำอะไรมาก็ทำตามกลับ

หรือเก็บไว้ เผื่อวันไหนว่างๆจะย้อนกลับไปอ่าน

ฝนเอยตกมาตอนนี้ได้ไหม ตอนที่ใจของฉันมันสุดล้า ฝนเอยช่วยกลบรอยน้ำตา ช่วยปลอบว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้ใครรู้ใจฉัน รู้ว่ามัน ท้อแท้ ทนไม่ไหว ฉันก็ยังฝืนยิ้มเรื่อยเรื่อยไป เจ็บยังไงก็ต้องซ่อนห้า

เมื่อการแสวงหาคนที่ใช่ กลายเป็นการเดินเข้าสู่นรกช้าๆ บางครั้ง... เราก็ไม่รู้หรอกว่าเรากำลังตามหาอะไรในชีวิต แต่เรารู้ว่า มันไม่ใช่แบบนี้ กับทุกคนที่เคยผ่านมา เราเรียกมันว่า ความรัก แต่มันกลับกลายเป็น

จากที่ผมตั้งกระทู้นี้ไป https://m.pantip.com/topic/43930549 ผมเลยอยากหาเพื่อนครับ มาคุยกันแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันนะครับ ถ้าใครมีอาการ homesick เหมือนกันมาคอยแชร์เรื่องราวกันนะครับ เผื่อจะทำให้เราสบายใ

ไม่มีอะไรที่ต้องการเป็นพิเศษครับ ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีความอยาก เฉยชาครับ ไม่มีแรงจูงใจอะไรเลยครับ จนเป็นคนเฉื่อยๆเฉยๆชาๆหลอนๆเอ๋อๆปยอ.ครับ ยิ้มทั้งวัน รู้สึกอะไรก็ยิ้มไว้ก่อนตลอดที่ทำงาน ต่อให้เขาด่าดูถ