ดันแอบชอบอาจารย์ในสาขาตัวเอง ซึ่งเขาแต่งงานแล้ว!!
ชอบตั้งแต่ปี 1 จนตอนนี้จะจบปี 4 แล้วคะ อาจรย์เป็นคนน่ารักมาก เราค่อยมองเขาทุกครั้งเวลาที่เรียนด้วย หรือบังเอิญเจอที่ไหนตาม
เวลาเรียนเราก็เก็บอาการนะคะ แต่ก็ชวนคุยบ้างแต่ก็รู้สึกถึงกำแพงที่กั้นอยู่ มันปวดใจตรงที่เราชวนเขาคุยไม่รู้เรื่อง มันทำให้บทสนทนาดูกร่อยๆ แต่เวลาที่เขาคุยกับเพื่อนเรามันดูคุยสนุกต่างกับเรามาก จนเราคุยกับเขาน้อยลงเหลือแค่คุยเรื่องงาน กับเวลาบังเอิญเจอก็จะถามไถกันเฉยๆ แต่มีหลายครั้งที่เราเห็นเขาเหนื่อย หรือป่วย เราจะเดินไปถามเขาและพูดอ้อมๆด้วยความเป็นห่วง เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกับแค่ยิ้มกลับมา จนตอนนี้อีกไม่กี่วันเราจะจบแล้วเราก็อยากบอกความรู้สึกกับเขานะคะว่า เราชอบเขานะ แต่เราไม่ได้หวังว่าเขาจะตอบรับเราแบบไหน แค่อยากให้รู้ว่าเราค่อยเป็นห่วงเขาเสมอ ถึงจะชวนคุยไม่เก่ง ทำให้ปวดหัวทุกครั้งเวลาที่คุยด้วย
ดันแอบชอบอาจารย์ในสาขาตัวเอง ซึ่งเขาแต่งงานแล้ว!! (ญ&ญ)
ชอบตั้งแต่ปี 1 จนตอนนี้จะจบปี 4 แล้วคะ อาจรย์เป็นคนน่ารักมาก เราค่อยมองเขาทุกครั้งเวลาที่เรียนด้วย หรือบังเอิญเจอที่ไหนตาม
เวลาเรียนเราก็เก็บอาการนะคะ แต่ก็ชวนคุยบ้างแต่ก็รู้สึกถึงกำแพงที่กั้นอยู่ มันปวดใจตรงที่เราชวนเขาคุยไม่รู้เรื่อง มันทำให้บทสนทนาดูกร่อยๆ แต่เวลาที่เขาคุยกับเพื่อนเรามันดูคุยสนุกต่างกับเรามาก จนเราคุยกับเขาน้อยลงเหลือแค่คุยเรื่องงาน กับเวลาบังเอิญเจอก็จะถามไถกันเฉยๆ แต่มีหลายครั้งที่เราเห็นเขาเหนื่อย หรือป่วย เราจะเดินไปถามเขาและพูดอ้อมๆด้วยความเป็นห่วง เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกับแค่ยิ้มกลับมา จนตอนนี้อีกไม่กี่วันเราจะจบแล้วเราก็อยากบอกความรู้สึกกับเขานะคะว่า เราชอบเขานะ แต่เราไม่ได้หวังว่าเขาจะตอบรับเราแบบไหน แค่อยากให้รู้ว่าเราค่อยเป็นห่วงเขาเสมอ ถึงจะชวนคุยไม่เก่ง ทำให้ปวดหัวทุกครั้งเวลาที่คุยด้วย