เข้ากะ บ่ายสองถึงสี่ทุ่ม

เข้านอนสี่ห้าทุ่ม ตื่นอีกที11-เที่ยงวันเลย ถ้านอนน้อยกว่านั้นจะอ่อนเพลียมาก พอลุกมาทำอย่างอื่นอีก สักบ่ายสองบ่ายสามต้องรอบอีกรอบแล้ว ง่วงไม่ไหวจริงๆ ลองฝืนก็มึนๆหัว ที่บ้านก็บอกเค้าเรียกว่าขี้เกียจ

แม่อายุ 73  ก็แข็งแรงปกติ  จริงๆนี่ยังถือแกว่าไม่แก่นะ ก็เห็นแข็งแรงดี เดินเหิน ทำนู่นนี่ได้ เดินไปตลาดเป็นกิโลได้ (นานๆที ถ้าแกไม่ขี้เกียจ  ปกติจะขับรถพาไป) แต่ติดที่แกชอบนอนเล่นบนเตี

ตอนนี้ติดบ้านมากไม่อยากออกไปไหนเลย ทุกครั้งที่จะต้องออกบ้านไปเรียนคือเศร้ามากๆอยากกลับบ้านไวๆ วันหยุดก็นอนทั้งวันเลย เข้านอนสามทุ่ม เที่ยงบ่ายของอีกวันก้ยังนอนอยู่ ไม่กินข้าวได้เป็นวันๆไม่รู้สึกหิวถึง

ตามหัวเรื่องค่ะ ขี้เกียจกินข้าว ขี้เกียจอาบน้ำ ขี้เกียจตื่นนอน อยากรุ้ว่าพลังขี้เกียจพวกนี้มันมาจากไหนเยอะแยะ5555 บางวันก้ไม่กินเลยค่ะ นอนก็นอนอยุ่นั่นแหละ แค่ขี้เกียจลุกไปกินข้าว อาบน้ำ แค่นั้น555 แป

คือเป็นคนชอบเต้น ตอนนี้เรียนที่มศว(ประสานมิตร) แล้วตอนนี้อยากออกกำลังกายมากกกก แต่เป็นคนขี้เกียจออกกำลังกาย (งงมะ5555) เคยลงเป็นหลีดคณะก็ได้เป็น แล้วตอนซ้อมมันเป็นอะไรที่มีความสุขมากอ่า ได้ทำสิ่งที่ชอ

เป็นงานร้านอาหารค่ะ ทั้งวันแทบไม่ได้นั่งเลย ขาก็ปวดมาก และกำลังจะเป็นเส้นเลือดขอดด้วย ออกกำลังกายบ้าง เพราะพอเลิกงานมาก็ปวดไปทั้งตัว พอออกกำลังเข้าไปอีก เหมือนยิ่งร่างจะแหลก (เว่อร์มั้ย 555) แต่จร

เนื่องจากเราเรียนอยู่หอพักมหาลัย เรียนสายศิลปะด้วยเวลานอนไม่ค่อยเป็นเวลาเพราะทำงาน บางวันได้นอน 2 ชม. บางวันไม่ได้นอน หามรุ่งหามค่ำแล้วยังมีงานอีกหลายๆวิชา ทำให้นอนไม่เพียงพอแล้วเวลาทำงานก็ต้องไปเซเว่

พอดีช่วงนี้ผมเริ่มหมดไฟจะออกกำลังกายอะครับ ก็เลยอยากทราบว่า สมาชิกท่านอื่นๆมีแรงจูงใจอะไรกันบ้าง ประเด็นอยู่ที่ว่าต้นปี จขกท อกหักรุนแรง ก็เลยเก็บตัวตื่นเช้าไปวิ่งที่ยิมเกือบทุกวันก่อนไปเรียน และยกเว

สำหรับเรา มีสองเรื่อง 1.ออกกำลังกาย เพื่อลดน้ำหนัก 2.นอนหัวค่ำ ยอมรับว่าไม่ค่อยมีวินัย และขี้เกียจ แล้วคุณล่ะ สิ่งที่ยากสำหรับคุณคืออะไรคะ