ลืมแฟนคนแรกไม่ได้ผ่านมา10กว่าปี

เริ่มเล่าเลยนะคะ เราเจอแฟนคนนี้ตอนเรียนอยู่ม.2 เข้าย้ายมาอยู่หมู่บ้านเดียวกับเรา ตอนนั้นจำได้ตอนเจอกันครั้งแรก เราเดินกลับจากร.ร. เขาขี่รถผ่านเรากับเขาต่างมองน่ากัน เราก็พูดกับเพื่อนเล่นๆว่านั่นไงแฟนเราพร้อมหัวเราะกัน เย็นวันนั้น เรากลับถึงบ้านเห็นเขาเลี้ยวใกล้ๆบ้านเรา ใช่ค่ะเข้าย้ายมาอยู่ใกล้ๆบ้านเราเลย ไม่กี่วันเขาให้น้องเขามาเบอร์เรา สมัยนั้นยังไม่มีมือถือ เราเลยเอาเบอร์เขามาแทน หลังจากนั้นเราก็โทรคุยกัน เขาแอบมานั่งคุยกับเราที่บ้านญาติความรักเด็กๆเนอะ ไม่นานที่บ้านรู้ให้เรา2คนเลิกกัน แล้วเขาก็ย้ายกับบ้านเกิดเขาค่ะไปแบบไม่ได้บอกกันสักคำเลยค่ะ ก่อนน่านี้เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นให้เกียรติเราทุกอย่าง จะโทรคุยกันคือโทรตู้เท่านั้น เราไม่มีมือถือ แต่มองเห็นได้บ้านใกล้กัน แต่หลังจากเขากลับไป เราคิดถึงเขามาตลอด จนผ่านไป5ปีเราลองค้นหาเขาจากเฟสบุ้ค จนเจอค่ะ แล้วเราก็ได้กับมาคุยกันอีก เราดีใจมากค่ะ เขาตกใจมากที่เรายังไม่ลืมเขา หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยมา เขาทำเราเสียใจมาตลอดค่ะแอบนอกใจแล้วเขาก็จะห่างเราไปเมื่อไหร่ที่เขาไม่มีใครเขาก็จะกลับมา เป็นแบบนี้เป็น10-20ครั้ง เราให้โอกาสเขาตลอดไม่เคยโกรธไม่รู้เพราะอะไร🥺 แต่มีอยู่ครั้งเราขอเจอเขา เราบอกเขาว่าขอกอดครั้งสุดท้ายได้ไหม เรากอดเขาพร้อมน้ำตาร้องไห้แทบบ้ากอดเขาแน่นมากเขาได้แต่ปลอบเราตอนนี้ยังจำความรู้สึกนั้นได้อยู่เลยค่ะพิมพ์ไปร้องไห้ไป หลังจากนั้นเราแยกย้ายกันอีกครั้ง เราลองเปิดใจคุยกับคนใหม่เราเกือบลืมคนนั้นไปได้แล้ว อยู่มาวันหนึ่งเขาโทรมาค่ะ บอกขอเจอได้ไหมเดียวไปหานะ ขอโทษที่ทำให้เสียใจมาตลอดนะขอบคุณที่ไม่เคยโกรธ ใช่ค่ะแต่ครั้งนี้มันเหมือนเดิมคือเรามีแฟนใหม่แล้ว ให้เขามาหากินข้าวแล้วแยกย้าย ตอนหลังเราเขาไปว่าเราเป็นแค่เพื่อนกันก็ได้เนาะ เจ็บนะคะตอนนี้ผ่านมา10กว่าปีแล้วยังลืมไม่ได้เลยค่ะ😭😭😭