สวัสดีค่ะเราขอเรียกตัวเองว่าBแล้วกัน
เราเป็นเด็กที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เรายังน้อยเราเป็นเด็กคนนึงที่รักพ่อมาก
จนตอนนี้เราอายุใด้19แล้วทุกๆวันหลังเลิกเรียนเราจะมาแกล้งพ่อเป็นประจำชอบมากวนตีนมห้พ่อด่า.ชอบทำกับข้าวทำแต่พ่อกินไม่ได้ก็จะโดนด่า555ไปซื้อของไปเที่ยวกับพ่อทั้งบ้านเราอยู่กันหลายคนนะมีปู่ย่าอาน้าแม่เลี้ยงแล้วก็น้องๆอีก4คน
แต่ในชีวิตรเรามันมีแต่พ่อแล้วก็พ่อไปเที่ยวพ่อก็พาไปตลอดอยากได้ไรบอกพ่อไม่เคยบ่นไม่เคยว่าจนกระทั่งวันนึงพ่อเราโดนจับคดียาเสพติดเราไม่รู้ว่ากี่ปีเพราะยังไม่ตัดสินแต่พอรุ้มาว่า5-6ปี.สำหรับคนอื่นจะว่าน้อยก็ชั่งแต่สำหรับเราเราคิดว่ามันนานเเสนนาน.ตั้งแต่วันนั้นเราก็เหมือนอยู่คนเดียวเลยไม่ได้ไปไหนอยู่แต่บ้านออกไปเที่ยวไม่ได้เพราะที่บ้านไม่ไห้ออกเมื่อก่อนที่เราเครียดเราใม่มีทางออกเราจะมีพ่อคอยอยู่ข้างๆแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันมืดสนิทไม่มีแม้แต่คำว่าไหวมั้ย.เรารู้สึกท้อจังเลยแกเราเหนื่อย.มีคนว่าเราว่าเราฆ่าพ่อทางอ้อม.เราเก็บคำนี้มาใว้ในใจว่าเราผิดอะไรทำไมถึงขนาดนี้.แกรู้มั้ยในใจเราพอนึกคำนี้น้ำตาหยดลงพื้นตลอด.เราเหนื่อยจังเลยพวกแก.เราเหมือนอยู่คนเดียวถ้าไม่มีพวกแกเราคงยิ่งกว่านี่.เราคิดฆ่าตัวตายหลายรอบมากแต่พอเวลาคิดถึงพ่อก็ทำไม่ลง.เราใม่รู้จะพูดอย่างใงแล้วพวกแกเราเหนื่อยเราท้อเราชอบทำร้ายตัวเอง
เราอยากกอดพวกแกอยากร้องไห้ดังๆจังเลย
เครียดเหนื่อยท้อ
เราเป็นเด็กที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เรายังน้อยเราเป็นเด็กคนนึงที่รักพ่อมาก
จนตอนนี้เราอายุใด้19แล้วทุกๆวันหลังเลิกเรียนเราจะมาแกล้งพ่อเป็นประจำชอบมากวนตีนมห้พ่อด่า.ชอบทำกับข้าวทำแต่พ่อกินไม่ได้ก็จะโดนด่า555ไปซื้อของไปเที่ยวกับพ่อทั้งบ้านเราอยู่กันหลายคนนะมีปู่ย่าอาน้าแม่เลี้ยงแล้วก็น้องๆอีก4คน
แต่ในชีวิตรเรามันมีแต่พ่อแล้วก็พ่อไปเที่ยวพ่อก็พาไปตลอดอยากได้ไรบอกพ่อไม่เคยบ่นไม่เคยว่าจนกระทั่งวันนึงพ่อเราโดนจับคดียาเสพติดเราไม่รู้ว่ากี่ปีเพราะยังไม่ตัดสินแต่พอรุ้มาว่า5-6ปี.สำหรับคนอื่นจะว่าน้อยก็ชั่งแต่สำหรับเราเราคิดว่ามันนานเเสนนาน.ตั้งแต่วันนั้นเราก็เหมือนอยู่คนเดียวเลยไม่ได้ไปไหนอยู่แต่บ้านออกไปเที่ยวไม่ได้เพราะที่บ้านไม่ไห้ออกเมื่อก่อนที่เราเครียดเราใม่มีทางออกเราจะมีพ่อคอยอยู่ข้างๆแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันมืดสนิทไม่มีแม้แต่คำว่าไหวมั้ย.เรารู้สึกท้อจังเลยแกเราเหนื่อย.มีคนว่าเราว่าเราฆ่าพ่อทางอ้อม.เราเก็บคำนี้มาใว้ในใจว่าเราผิดอะไรทำไมถึงขนาดนี้.แกรู้มั้ยในใจเราพอนึกคำนี้น้ำตาหยดลงพื้นตลอด.เราเหนื่อยจังเลยพวกแก.เราเหมือนอยู่คนเดียวถ้าไม่มีพวกแกเราคงยิ่งกว่านี่.เราคิดฆ่าตัวตายหลายรอบมากแต่พอเวลาคิดถึงพ่อก็ทำไม่ลง.เราใม่รู้จะพูดอย่างใงแล้วพวกแกเราเหนื่อยเราท้อเราชอบทำร้ายตัวเอง
เราอยากกอดพวกแกอยากร้องไห้ดังๆจังเลย