ตอนเด็กเราจะมีชื่อที่พ่อแม่เรียกแต่ตอนนี้โตแล้วไม่ชอบเลยเพราะคนอื่นเรียกด้วย

ที่จริงถ้าแค่พ่อแม่เรียกก็ไม่อะไรหรอกแต่คนอื่นก็เรียกนี่ซิ เกือบทั้งหมู่บ้านทั้งแก่กว่าอ่อนกว่าแล้วตอนนี้ก็โตแล้ว โคตรเกลียดเลยเวลาโดนคนเรียกเหมือนมันเป็นปมในใจเราคลียดกับเรื่องนี้มาก แล้วที่บ้านเราเปิดร้านขายของชำอีกโดนเรียกบ่อยมาก เราอึดอัดเราอยากร้องไห้ เราเคยบอกแม่น่ะว่าไม่ชอบให้คนอื่นเรียก แต่แม่บอกให้ยอมรับความจริงว่าทุกคนเรียกแบบนี้มานานทำไมต้องให้เรายอมรับด้วยเราทำใจไม่ได้เราอคติมาก ไม่อยากอยู่บ้านเลย เราไม่อยากบอกหรือคุยกับคนเรียกชื่ออีกหรืออธิบายสิ่งที่ไม่ชอบ คือไม่อยากอะไรกับคนในหมู่บ้านเลย จะหลีกเลี่ยงด้วยการไม่ขายของก็ไม่ได้เพราะยังไงก็ต้องขายก็ต้องโดนเรียกอยู่อย่างนั้น