คือเราเคยคุยกับรุ่นพี่คนนึง คุยกันไม่ทันถึงเดือนพี่เค้าก็ให้เราเป็นได้แค่พี่น้อง เพราะเค้าไปเลือกอีกคนนึงก่อนหน้านี้เราก็รู้ว่าเค้ามีคนคุยอีกคน เค้าบอกเราแต่เราก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเราก็ไม่ได้เป็นแฟนพี่เค้า จนพี่เค้ามาขอให้เราเป็นแค่น้องสาว คือเรากับพี่เค้ามีอะไรมากกว่านั้นไปแล้ว ซึ่งต้องบอกก่อนว่าเราคุยกับพี่เค้าก่อนที่พี่เค้าจะไปคุยกับอีกคน ถามว่าเรายอมเป็นพี่น้องกับพี่เค้ามั้ย ตอนแรกในใจเราก็ไม่ยอมหรอกระหว่างพี่เค้ากับเรามันลึกซึ้งเกินกว่าพี่น้องไปแล้ว แต่เราไม่มีสิทธิ์เลือกไงก็ทำได้แค่ยอมรับมัน. เราเลยขอพี่เค้าว่าคุยกันปกติตามเดิมได้มั้ย. จนกว่าเราจะตัดใจได้ พี่เค้าก็ประมาณว่าโอเค. สักพักพี่เค้าก็มาบอกว่าคนคุยของพี่เค้าบอกให้เลิกยุ่งกับเราทุกทาง เรากับพี่เค้าก็คุยกันว่าเวลามีอะไรพี่เค้าจะโทรมาเองผ่านเบอร์หรือไม่ก็ไลน์ ช่วงที่พี่เค้าอยู่กับคนนั้นเราก็ทำได้แค่รอ ไม่สามารถโทรหาหรือทักไปได้ มีเหตุการณ์อยู่ครั้งหนึ่ง เราเมามาก ปกติทุกๆวันเราจะรอพี่เค้ามาหาไม่ว่าจะดึกหใจ
รือรุ่งเช้าแค่ไหนเราก็รอได้แต่ด้วยความที่วันนั้นเราเมา เรารอไม่ได้เลย โทรไปหาพี่เค้าเป็นว่าเล่นร้องไห้หนักมากทั้งๆที่พี่เค้าอยู่กับคนนั้น พี่เค้าโกรธเรามากวันนั้นคือเกือบจะเป็นวันที่พี่เค้าจะไม่คุยกับเราอีกต่อไปเลยก็ได้ แต่พอเราเมาทีไรสิ่งที่อยู่ในใจเรามันก็พูดออกมาทั้งหมด พี่เค้าก็เข้าใจความรู้สึกของเรา เราสัญญากับพี่เค้าว่มจะไม่ทำแบบนั้นอีก (เรื่องของเรากับพี่เค้ามันลึกซึ้งมาเรื่อยๆตลอดแบบแอบมานอนด้วยกันเกือบทุกคืนโดยทีเก็บไม่ให้คนนั้นรู้) แต่วันนั้นคนคุบคนนั้นของพี่เค้าได้ยินเราคุยกับพี่เค้าหลังจากวันนั้นพี่เค้าก็มาบอกเราว่าคนคุยของพี่เค้าไม่เหมือนเดิม ประมาณว่าเสียความรู้สึกกับเรื่องที่เกิดขึ้น เราก็รู้สึกผิดนะเราร้องไห้ด้วย(ทั้งๆที่เราควรดีใจด้วยซ้ำ) เราก็พยายามช่วยแกให้คืนดีกับเค้าแกก็มาขอคำปรึกษา ขอวิธีง้อสารพัด เราเจ็บมากนะไม่ใช่ไม่เจ็บ คือตอนนี้เรากับพี่เค้ามีความรู้สึกแบบเดียวกันตกอยู่ในสถานะเดียวกัน หลังๆแกกับคนคุยของเเกค่อยๆห่างกันไป เพราะคนคุยของแกไปเปิดใจคุยกับอีกคน ตอนนี้กลายเป็นเราที่ใกล้ชิดแกในทุกๆวัน เพราะพี่แกเข้าใจความรู้สึกเราว่าเรารู้สึกยังไงที่เป็นอยู่เวลาเราต้องการให้แกมาหาแกก็จะมา มาอยู่เป็นเพื่อนมานอนด้วยเกือบทุกวัน แกเคยบอกว่ากับคนคุยของแกมันมีโอกาสน้อยมากๆแล้วที่จะกลับมาเป็นแบบเดิม เราก็พยายามอยู่ข้างๆพี่เค้า คอยช่วยพี่เค้า ช่วยทุกอย่าง ทำงานทำอะไรให้ เราอยากรู้ว่าเราพอจะมีทางที่จะทำให้พี่เค้าเปิดใจให้เราได้บ้างมั้ย เรารับได้มาตลอด ยอมพี่เค้าได้มาตลอด เพราะไม่อยากให้พี่เค้าหายไป
พอจะมีทางที่คนคุยเก่าจะกลับมาเลือกเรามั้ย
รือรุ่งเช้าแค่ไหนเราก็รอได้แต่ด้วยความที่วันนั้นเราเมา เรารอไม่ได้เลย โทรไปหาพี่เค้าเป็นว่าเล่นร้องไห้หนักมากทั้งๆที่พี่เค้าอยู่กับคนนั้น พี่เค้าโกรธเรามากวันนั้นคือเกือบจะเป็นวันที่พี่เค้าจะไม่คุยกับเราอีกต่อไปเลยก็ได้ แต่พอเราเมาทีไรสิ่งที่อยู่ในใจเรามันก็พูดออกมาทั้งหมด พี่เค้าก็เข้าใจความรู้สึกของเรา เราสัญญากับพี่เค้าว่มจะไม่ทำแบบนั้นอีก (เรื่องของเรากับพี่เค้ามันลึกซึ้งมาเรื่อยๆตลอดแบบแอบมานอนด้วยกันเกือบทุกคืนโดยทีเก็บไม่ให้คนนั้นรู้) แต่วันนั้นคนคุบคนนั้นของพี่เค้าได้ยินเราคุยกับพี่เค้าหลังจากวันนั้นพี่เค้าก็มาบอกเราว่าคนคุยของพี่เค้าไม่เหมือนเดิม ประมาณว่าเสียความรู้สึกกับเรื่องที่เกิดขึ้น เราก็รู้สึกผิดนะเราร้องไห้ด้วย(ทั้งๆที่เราควรดีใจด้วยซ้ำ) เราก็พยายามช่วยแกให้คืนดีกับเค้าแกก็มาขอคำปรึกษา ขอวิธีง้อสารพัด เราเจ็บมากนะไม่ใช่ไม่เจ็บ คือตอนนี้เรากับพี่เค้ามีความรู้สึกแบบเดียวกันตกอยู่ในสถานะเดียวกัน หลังๆแกกับคนคุยของเเกค่อยๆห่างกันไป เพราะคนคุยของแกไปเปิดใจคุยกับอีกคน ตอนนี้กลายเป็นเราที่ใกล้ชิดแกในทุกๆวัน เพราะพี่แกเข้าใจความรู้สึกเราว่าเรารู้สึกยังไงที่เป็นอยู่เวลาเราต้องการให้แกมาหาแกก็จะมา มาอยู่เป็นเพื่อนมานอนด้วยเกือบทุกวัน แกเคยบอกว่ากับคนคุยของแกมันมีโอกาสน้อยมากๆแล้วที่จะกลับมาเป็นแบบเดิม เราก็พยายามอยู่ข้างๆพี่เค้า คอยช่วยพี่เค้า ช่วยทุกอย่าง ทำงานทำอะไรให้ เราอยากรู้ว่าเราพอจะมีทางที่จะทำให้พี่เค้าเปิดใจให้เราได้บ้างมั้ย เรารับได้มาตลอด ยอมพี่เค้าได้มาตลอด เพราะไม่อยากให้พี่เค้าหายไป