ก็แค่เรื่องล้อเล่นใช่มั้ยครับ

สวัสดีครับ ผมมีเรื่องอยากปรึกษาคนที่มีประสบการณ์มากกว่าผม เรื่องของผมมีอยู่ว่า ผมรู้จักกับพี่ผู้ชายคนนึง เราคุยกันและจีบกันมาได้ซักเวลาหนึ่ง แกมีความรู้เรื่องการดูดวง พี่เขาก็ดูให้ผม จริงๆผมเป็นคนไม่เชื่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ผมชอบแกนะ เพราะจะได้มีเรื่องคุยกับแก แกก็ชอบผมครับ แชทไลน์ โทรหากันทุกวัน พี่เขาดีกับผมมาก เป็นที่ปรึกษาได้ เล่าปัญหาชีวิตให้ฟังได้ เขาขอผมเป็นแฟนอยู่บ่อยๆ แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง ผมเลยยังไม่ตอบตกลง พี่เขาก็โอเคกับการคบกันแบบพี่ชายน้องชาย แกชอบที่ได้ดูแล ได้สอนเรา คือชอบที่ความสัมพันธ์แบบนี้ยั่งยืนกว่าแบบเป็นแฟน แกก็บอกถ้าเป็นแฟนกันแล้วถึงเลิกกันก็ยังเป็นพี่น้องกันได้ จนถึงตอนนี้ มันพีคมากครับ เราคุยกันหลายๆเรื่อง เรามีอะไรคล้ายๆกันหลายอย่างจนผมรักแกเข้าจริงๆ ซึ่งอย่างที่บอกอ่ะครับ แกเรียนหมอดู พี่แกก็บอกว่าเราก็ยังไม่ใช่เนื้อคู่แท้ ผมไม่ซีเรียสนะ แต่ซีเรียสตรงที่แกบอกว่า ถ้าแกมีแฟนก็อยากให้รู้จักกัน  ความสัมพันธ์เรายังคงดำเนินต่อไป เป็นพี่น้อง ไปมาหาสู่กัน มีอะไรกันได้ ยังรักน้องคนนี้เหมือนเดิมครับ แฟนก็ส่วนแฟน ผมก็ส่วนผม
อันนี้คือความคิดผม  คือยังไงอะครับ ผมรักเขามากครับ พี่เขาเหมือนจะคบผมคั้นเวลางี้เหรอแล้วใช้คำว่าพี่น้องให้ดูสวยหรู หรือผมคาดหวังเขามากไป(แต่เขาก็คาดหวังกับผม) หากพี่เขามีแฟนจริงๆ แล้วแฟนเขามาทำความรู้จัก ผมคงต้องจำยอมเหรอครับ กินน้ำใต้ศอก ทั้งๆที่เรามาก่อน รู้อะไรกันและกันมาลึกซึ้ง ผมนึกไปถึงพี่เขามีอะไรกับแฟนแล้วโกหกผม มันเจ็บจริงๆครับ แต่เขาดีมาก ดีกับผมมากจริงๆ แต่มันก็รู้สึกผิดกับแฟนของเขามาก ผมคงพูดได้แค่ว่า ผมโอเค หรือว่าผมคิดมากไป ผมไม่รู้นะครับ เพราะแกพูดจริงจังมาก และคงไม่ได้ล้อผมเล่นๆครับ.