ยิ่งโตยิ่งสนิทกับคนยาก

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวพันทิป ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเราเริ่มสังเกตตัวเองว่า ยิ่งโตขึ้น สังคมก็ยิ่งแคบลง เพื่อนที่เคยสนิทสมัยเรียนก็แยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง นานๆ ทีถึงจะได้คุยกัน ส่วนเพื่อนร่วมงานก็มีเส้นบา

สวัสดีค่ะ ทุกคน เราอายุ 20+ ปลายๆแล้วค่ะ ช่วงหลังมานี้รู้สึกว่าเพื่อนสนิทที่เคยคุยกันทุกวันเริ่มหายไปทีละคน ทั้งๆ ที่ตอนเรียนมหาลัยคือแน่นมาก เที่ยวด้วยกัน ทำงานกลุ่มด้วยกัน จนเคยคิดว่ามิตรภาพคงจะยืน

กะทู้นี้ขอมาระบายเรื่องราวชีวิตของเราที่เหมือนโดดเดี่ยวคนเดียว ตั้งแต่เด็กจนโตเราเหมือนคนตายด้านไร้อารมณ์​ เวลาเข้าสังคนต้องปั้นน่ายิ้ม แต่ในใจเรากับไม่ค่อยรู้​สึกแฮปปี้เลย เราเป็นลูกคนโต มีน้องสาวหนึ

ดิฉัน ทำงานที่ใหม่มาสักพักในระยะ1ปีกว่าแล้วววค่ะ ตอนแรกๆที่เข้ามาทำงานที่นี่ก็ไม่เบื่อ ไม่เหงานะค่ะ แต่พอเริ่ม1ปีกว่าแล้ว มันรู้สึกโดดเดี่ยว สังคมไม่มีเลยค่ะ พูดจริงๆมันเหงามากๆเลยย เพราะปกติเคยทำงา

สวัสดีค่ะทุกคน สบายดีมั้ยคะ วันนี้เรามีเรื่องจะมาเล่าค่ะ เป็นเรื่องของเราเอง ♡´･ᴗ･`♡ทุกคนเคยมีความรู้สึก ว่างเปล่า ท้อ เคว้งคว้าง บ้างหรือเปล่าคะ อะแฮะ เราคือหนึ่งในคนที่มีอาการแบบนี้ค่อนข้างบ่อ

คือเรามีเพื่อนสนิทมากๆๆๆ แต่เพื่อนคนนี้ย้าย รร. ไปอยู่กาญ เราเลยต้องอยู่คนเดียวไม่มีเพื่อน เพื่อนที่เรามีก็ไม่มีแล้วเพราะมันสนิทกับคนอื่น ก็อยู่คนเดียวอะคะ หืมม.. มันเบื่อๆอ่ะเพื่อนที่รักมากอยู่ด้วยกั

​ผมกับเขาตอนเด็กบ้านพวกผมอยู่ซอยเดียวกัน เราสองคนสนิทกันมากตอนนั้นและก็มีเพื่อนอีกหลายคนที่สนิทกันในซอยเป็นแก็งค์เลบตอนนั้น เราเรียนที่เดียวกัน พ่อแม่เราก็รู้จักสนิทกัน ตอนนั้นผมมองว่าเขาเป็นเพื่อนจริ

หนูรู้สึกหนูความคิดเด๋กน้อยมากอยู่แบบ ทำอะไรก็คิดไม่ได้ คุยกับคนอื่นก็รู้สึก หนูแปลกอ่ะ มันพูดไม่เก่งแล้วก็ตอนพูดมันจะประหม่ามาก จนพุดอะไรไม่รุ้เรื่อง สบตาตอนพูดก็ไม่กล้าเบย ไม่กล้าแสดงออก หนูเกลียดตั

เราเป็นคนที่เงียบตั้งแต่เด็กๆแล้ว แฃ้วพอโตขึ้นก็ยิ่งเงียบ เราลา รร บ่อยด้วย ทีนี้ก็มีเพื่อนสนิทอยู่3-4 คน แต่พอเรายิ่งโตกลับรู้สึกเงียบขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็ไม่กล้าทักใครก่อนถ้าคนที่ไม่ได้สนิท เราจะชอบขึ