ผมกับเขาตอนเด็กบ้านพวกผมอยู่ซอยเดียวกัน เราสองคนสนิทกันมากตอนนั้นและก็มีเพื่อนอีกหลายคนที่สนิทกันในซอยเป็นแก็งค์เลบตอนนั้น เราเรียนที่เดียวกัน พ่อแม่เราก็รู้จักสนิทกัน ตอนนั้นผมมองว่าเขาเป็นเพื่อนจริงๆตอนเด็ก แต่พอเราเริ่มสองคนขึ้นมอ1 เขาก็ย้ายไปที่อื่น ส่วนผมก็ยังอยู่ที่เดิม ตั้งแต่นั้นมาเราก็ไม่เคยเจอกันและไม่ได้ติดต่อไรกันอีกเลย แต่พอผมกำลังจะขึ้นปี2 เขาทักผมมาทางเฟสซึ่งผมตกใจมาก คิดว่าจะลืมกันแล้ว เขาบอกได้จากคนรู้จักมาและกำลังตามหาผมอยู่ หลังจากนั้นเขาก็ได้ทำการนัดเที่ยวกัน แต่ไม่ได้มีแค่ผม มีเพื่อนคนอื่นๆสมัยเด็กที่เขาก็นัดมาเหมือนกัน ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเขาหามาจากไหน555 เราได้นัดกันเรียบร้อย6คน เป็นช4 ญ2 ซึ่งไม่มีใครเทนัดเลย
พอวันนัดมาถึง เราได้นัดเดินเล่นที่ห้างแห่งนึงในกรุงเทพ ผมไปถึงคนที่3 ซึ่งเขามาถึงแล้วกับเพื่อนอีกคน ผมเห็นครั้งแรกผมอึ้งนิดๆแบบเขาสวยขึ้นมากจริงๆ หน้าเขาเปลี่ยนไปมากหลังจากไม่ได้เจอกัน8ปี ตอนแรกผมเกร็งๆแต่เขาดูเฮฮา พูดเยอะเหมือนตอนเด็กๆที่เราเคยเล่นด้วยกัน เราเดินเล่นด้วยกันในห้าง6คน เขาชวนผมคุยเยอะมากไม่มีเขินเลยต่างจากผมที่เกร็งๆนิดๆ ซึ่งตอนนั้นเองที่ผมเริ่มรู้สึกหวั่นไหวและรู้สึกดี
พอได้เวลากลับผมและทุกคนอีก5คนก็ร่ำลากัน ไม่มีใครอยากกลับเลยตอนนั้นเพราะไม่รู้จะได่เจอกันอีกครั้งเมื่อไหร่ ซึ่งผมก็เสียใจมากที่จะไม่ได้เจอเขาอีก และบอกกันว่าถ้ามีเวลาก็อยากนัดเจอกันอีก ซึ่งเขาก็บอกตกลง
พอกลับบ้านผมได้ลองปรึกษาพ่อผม พ่อผมบอกว่าให้คิดดูดีๆว่าชอบเขาจริงๆหรือแค่อารมณ์ชั่ววูบ พ่อผมบอกว่าถ้าเป็นไปได้ไม่อยากให้ผมชอบเพราะก็โตมาด้วยกันแต่เด็ก เป็นเพื่อนกันคงเวิร์กกว่า ผมควรทำไงดีครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ.
เผลอหวั่นไหวกับคนที่โตมาด้วยกันครับ
พอวันนัดมาถึง เราได้นัดเดินเล่นที่ห้างแห่งนึงในกรุงเทพ ผมไปถึงคนที่3 ซึ่งเขามาถึงแล้วกับเพื่อนอีกคน ผมเห็นครั้งแรกผมอึ้งนิดๆแบบเขาสวยขึ้นมากจริงๆ หน้าเขาเปลี่ยนไปมากหลังจากไม่ได้เจอกัน8ปี ตอนแรกผมเกร็งๆแต่เขาดูเฮฮา พูดเยอะเหมือนตอนเด็กๆที่เราเคยเล่นด้วยกัน เราเดินเล่นด้วยกันในห้าง6คน เขาชวนผมคุยเยอะมากไม่มีเขินเลยต่างจากผมที่เกร็งๆนิดๆ ซึ่งตอนนั้นเองที่ผมเริ่มรู้สึกหวั่นไหวและรู้สึกดี
พอได้เวลากลับผมและทุกคนอีก5คนก็ร่ำลากัน ไม่มีใครอยากกลับเลยตอนนั้นเพราะไม่รู้จะได่เจอกันอีกครั้งเมื่อไหร่ ซึ่งผมก็เสียใจมากที่จะไม่ได้เจอเขาอีก และบอกกันว่าถ้ามีเวลาก็อยากนัดเจอกันอีก ซึ่งเขาก็บอกตกลง
พอกลับบ้านผมได้ลองปรึกษาพ่อผม พ่อผมบอกว่าให้คิดดูดีๆว่าชอบเขาจริงๆหรือแค่อารมณ์ชั่ววูบ พ่อผมบอกว่าถ้าเป็นไปได้ไม่อยากให้ผมชอบเพราะก็โตมาด้วยกันแต่เด็ก เป็นเพื่อนกันคงเวิร์กกว่า ผมควรทำไงดีครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ.