ฉันมายืนรอที่ท่ารถทุกๆวันเลย หาคนคุยครับ

ใครบอกการเรียกว่าแกกับฉันกับเพื่อนชายจะเป็นได้แค่เพื่อนมันจริงหรอค่ะไม่รู้นะอันนี้เราถามเพราะสงสัยเฉยๆ

ไม่มีอะไรแค่ว่างๆ กับเหงาๆ อิอิ

เฝ้าเพ้อเฝ้าฝันถึงเธอในทุกๆวัน ถึงแม้ผู้คนรอบตัวฉันจะมากมายเพียงไหนฉันยังเพ้อรำพันนึกถึงเธอทุกครั้งไป แม้กายห่างแต่ใจที่ฉันนั้นมันไปอยู่กับเธอเรียบร้อยแล้ว

มาจร้า ต่อจร้า เรื่องชาวบ้าน คืองานของเราจร้า แก คือ ไอ้รินอะ ทักหาแนนในวันที่ จี กับแนนรู้จักกันได้ 43 วัน คือวันที่ จีเปีดตัวแนนบนเฝส ก็คือลงรูปแนนบนเฝส ( อีรินมันสติแตก) ทักไปพูดทำนองว่า เธอไม่แฟ

บ้านฉันเปิดร้านขายอาหาร ซึ่งกำไรซึ่งกำไรต่อวันมันก็ ประมาณ 2000 ถึง 3000 ทำ ประมาณ 2000 ถึง 3000 ทำอยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูก ซึ่งเวลานั้นกำไรซึ่งเวลานั้นกำไรมันพอที่จะทำได้แบบไม่ค่อยขัดสนเท่าไหร่ ก็ทำ

ต่อให้เธอคือคนที่ใช่ แต่ฉันคือคนไม่ใช่ (สำหรับเธอ)

ฉันยังคงคิดถึงเธออยู่ ตลอดแม้จะพยายามลืมความรู้สึกที่เคยมีเธอ แต่ทุกครั้งมันก็ไม่เคยลืมเธอเลย ฉันได้พยายามมากๆแล้ว ในการลืมเธอแต่ทุกๆครั้งที่ฉันลองเปิดใจให้ใครสักคนเดินเข้ามา แต่ก็ไม่เคยมีใครมาแทนที่เ