ขอยอมแพ้แล้ว ยอมยกธงไม่ฝืนต่อไป

เขานี่แหละคือคนที่ตามหามาแสนนาน  นานมั้ยกว่าจะรู้ตัวเอง แล้วคุณง้อเค้ามั้ย สำเร็จมั้ย

จขกท.ขอยกตัวอย่าง จันทร์เอ๋ยจันทร์ที่ลอยเด่นฟ้า จะมีน้ำตาหลั่งมาเหมือนฉันบ้างไหม

บางทีก็คิดนะ ว่าผมไม่ควรโพสต์อะไรแบบนี้ ในนี้ตอนอายุสามสิบกว่าๆ ผมเคยคิดว่าจะรับมือกับความโดดเดียวได้ แต่ยกธงแล้วครับ หมดพลังที่จะต้องตื่นขึ้นมาทำงาน และกลับบ้านคนเดียวเพื่อค้นพบว่าชีวิตตัวเองช่างว่าง

เห้อ

ตามหัวข้อเลยค่ะ อยากรู้ความเห็นของทุกคน🙂

จะคืนในแบบเงิน หรือ จะคืนของให้ไป จะเสียมารยาทมากมั้ยคะ? เขาก็คงตั้งใจให้แหล่ะมั๊งคะ แต่หลายครั้งเขาก็ฝืนใจ เราเองก็รู้ และไม่สบายใจที่จะรับมา ทั้งที่เขาให้ของมา ทั้งที่ฝืนใจ...

โสดแล้วพาล ระรานคนที่รัก ที่เค้าหักอกเรา อกหักแต่ยังต้องเจอกันบ่อยๆ ไม่รุ้จะทำไง กล้ำกลืนฝืนทน ก็พาลใส่:)เลย

เข้าใจเลยว่าคนนิ่งๆ ทำให้เราสูญเสียพลังงานเป็นอย่างมาก เข้าหาก็ยากมากแพ้ตั้งแต่เห็นล่ะแค่เห็นก็ท้อไปต่อไม่ไหว คนที่พยายามพิชิตเนี่ยบอกได้เลยว่าคุณคืออัศวินตัวจริง นี่มันอะไรกัน ไม่อยากจะคิดเลย นิ่งเจอ

ทำยังไงให้หายจากความเศร้า ที่ต้องอกหักซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะใช้ชีวิตยังไงต่อไปดีครับ ตอนนี้ไม่มีจิตใจทำอะไรเลยแม้แต่งาน แต่ก็ต้องทนฝืนความเจ็บนั้นทำทุกๆอย่างตามหน้าทีให้ดีที่สุด