คือเรื่องมีอยู่ว่ายายเรามีลูก3คนค่ะแม่เราเป็นลูกคนโตส่วนน้าๆทั้ง2ก็แยกย้ายไปอยู่กับภรรยานานๆครั้งจะมาหาจึงทำให้แม่เราเป็นคนที่อยู่กับยาย เหตุเกิดจากแม่เราเคยเล่าให้ฟังว่ายายไม่ค่อยชอบพ่อเราเพราะพ่อเราจนค่ะหาเช้ากินค่ำและพ่อเราเป็นคนไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ถ้าพูดจะเกิดการทะเลาะทันทีเพราะน้ำเสียงพ่อเราเป็นคนเสียงห้วนๆเวลาเราทำอะไรไม่พอใจยายยายมักจะด่าด้วยคำพูดที่เราไม่เคยได้ยินจากพ่อแม่เลยยายเหมือนคนเปิดประตูคำศัพท์หยาบคายพวกนี้(ถ้าถ้าตอนยายไม่โมโหเขาก็ดีกับเราและน้องนะคะ)ยายเราจะชอบนินทราเรื่องพ่อกับแม่เราให้คนนอกฟังซึ่งเราคิดว่าทำไมต้องนิตทราลูกตัวเองด้วย บางครั้งคนพวกนั้น(ป้าข้างบ้าน)ก็จะมาเล่าให้แม่ฟังจนแม่เครียดบางครั้งเรายังแอบเห็นแม่ร้องไห้เลยค่ะทุกครั้งที่ยายโกรธยายจะไล่ครอบครัวเราออกจากบ้านแล้วก็พูดประมาณว่าถ้าไม่มีเขาครอบครัวเราก็ไปไม่รอดซึ่งบอกก่อเลยว่าทุกวันนี้อาหารแม่เราก็ซื้อให้ยาย รู้สึกว่าบางครั้งยายก็พูดเกินจริงมากๆค่ะโม้ไปเรื่อยให้เรื่องดีเข้าตัวเองเราไม่รู้จะทำยังไงดีเราเหนื่อยมากๆเลยค่ะเราอดทนมาตลอดนี่ไม่ใช่ครั้งแรกแต่มันนับร้อยครั้งแล้วทุกคนมีวิธีแก้ไหมคะ
ปล.เราเรื่องเตรียมเข้ามหาลัยเเล้วเริ่มทำพอตเราไม่อยากเครียเเรื่องพวกนี้เลยค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
มันผิดไหมที่เราจะไม่ชอบยายตัวเอง
ปล.เราเรื่องเตรียมเข้ามหาลัยเเล้วเริ่มทำพอตเราไม่อยากเครียเเรื่องพวกนี้เลยค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้