เรื่องอานาปานสติ เราจะทราบได้ยังไงว่า หายใจสั้นรู้ ยาวรู้ (เราจะแน่ใจได้ไงว่านั่นคือ เรากำลังรู้อยู่)

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในด้านการปฏิบัติธรรมการภาวนาว่าเวลานั่งสมาธิเดจงกรมต้องจงใจเพ่งอย่างเคร่งเครียดด้วยความอยากสงบไหมครับคือเร่งอยากให้สงบหรือแค่รู้ตัวแบบสบายให้จิตอยู่กับอารมณ์กรรมฐานเผลอไปคิดให้รู้

อานาปานสติ ทำง่ายที่สุด แค่รู้ลมหายใจเข้า หายใจออก ยาวสั้น ไม่ต้องไปกำหนดลม หายใจแบบธรรมชาติ หากำหนดลม ก็ไม่ใช่อานาปานสติ หายใจแบบธรรมชาติเลย หายใจสั้นก็หายใจสั้น แบบธรรมชาติ ไม่ต้องไปกำหนดลน แล้วเป็น

การทำสมาธิ ก็หมายถึงการทำให้จิตมีสติ จับอยู่กับสิ่งไดสิ่งหนึ่งเท่านั้น หรือที่เรียกว่า เอกคตาจิต เช่่น มีจิต มีสติกับลมหายใจ ตรงจุดลมกระทบจุดไดจุดหนึ่ง  โดยที่สติ ก็หมายถึง การที่จิตระลึกได้ถึงผั

ผมนั่งแล้ว ถึงตอน เริ่มเป็นสมาธิ หูได้ยิน ฟ้าผ่าก็ได้ยิน ตอนนั้นฝนตกนะครับ ปริวาสกรรมในป่า รวมไปกัน50กว่ารูป เป็นพระนะครับ สึกแล้วแต่ยังปฏิบัติอยู่ แต่ที่สำคัญคือ จิตมันไม่สนใจเลย รู้แต่ลมหายใจ และเริ

คือนั่งบนเก้าอี้หรือนั่งไหนก่ได้ แต่่เอาสติมาจดจ่ออยู่ที่ลมหายใจเข้าออก มีสมาธิ ถือว่าเป็นอานาปานสติหรือกายคตาสติไหม เพราะพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้กล่าวว่าต้องหลับตาไว้