เรื่องอานาปานสติ เราจะทราบได้ยังไงว่า หายใจสั้นรู้ ยาวรู้ (เราจะแน่ใจได้ไงว่านั่นคือ เรากำลังรู้อยู่)

อานาปานสติ (รู้ลมหายใจ) จนลึกมาก ๆ จะค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นลำดับ ตอนแรก เราจะรู้ลมหายใจแบบชัด ๆ หายใจยาว ก็รู้ว่ายาว หายใจสั้น ก็รู้ว่าสั้น นี่คือช่วงที่ “ลมหายใจยังหยาบ” พอฝึกไปเรื่อย ๆ

อานาปานสติ ทำง่ายที่สุด แค่รู้ลมหายใจเข้า หายใจออก ยาวสั้น ไม่ต้องไปกำหนดลม หายใจแบบธรรมชาติ หากำหนดลม ก็ไม่ใช่อานาปานสติ หายใจแบบธรรมชาติเลย หายใจสั้นก็หายใจสั้น แบบธรรมชาติ ไม่ต้องไปกำหนดลน แล้วเป็น

การทำสมาธิ ก็หมายถึงการทำให้จิตมีสติ จับอยู่กับสิ่งไดสิ่งหนึ่งเท่านั้น หรือที่เรียกว่า เอกคตาจิต เช่่น มีจิต มีสติกับลมหายใจ ตรงจุดลมกระทบจุดไดจุดหนึ่ง  โดยที่สติ ก็หมายถึง การที่จิตระลึกได้ถึงผั

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในด้านการปฏิบัติธรรมการภาวนาว่าเวลานั่งสมาธิเดจงกรมต้องจงใจเพ่งอย่างเคร่งเครียดด้วยความอยากสงบไหมครับคือเร่งอยากให้สงบหรือแค่รู้ตัวแบบสบายให้จิตอยู่กับอารมณ์กรรมฐานเผลอไปคิดให้รู้

ผมนั่งแล้ว ถึงตอน เริ่มเป็นสมาธิ หูได้ยิน ฟ้าผ่าก็ได้ยิน ตอนนั้นฝนตกนะครับ ปริวาสกรรมในป่า รวมไปกัน50กว่ารูป เป็นพระนะครับ สึกแล้วแต่ยังปฏิบัติอยู่ แต่ที่สำคัญคือ จิตมันไม่สนใจเลย รู้แต่ลมหายใจ และเริ

เจริญแค่อานาปานสติอย่างเดียว แล้วไม่ระลึกถึงบุญ ที่เคยได้ทำมาทั้งหมด ไม่ระลึกเลย ระลึกรู้แค่ลมหายใจ จะได้ไปสู่สุคติหรือไม่