การปฏิบัติธรรมอย่างการภาวนาพวกนั่งสมาธินี่จำเป็นต้องเพ่งเคร่งเครียดเพื่อให้สงบหรือแค่เผลอไปคิดแล้วรู้ตัวแล้วกลับมาโฟกัส

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในด้านการปฏิบัติธรรมการภาวนาว่าเวลานั่งสมาธิเดจงกรมต้องจงใจเพ่งอย่างเคร่งเครียดด้วยความอยากสงบไหมครับคือเร่งอยากให้สงบหรือแค่รู้ตัวแบบสบายให้จิตอยู่กับอารมณ์กรรมฐานเผลอไปคิดให้รู้ตัวแล้วดึงจิตกลับมาอยู่ในอารมณ์กรรมฐานแบบไหนกันแน่แล้วแบบไหนได้ผลเห็นผลดีสุดครับ