เมื่อคนรอด กลายเป็นคนผิด

กระทู้คำถาม

การสอนลูก การเลี้ยงลูก ปัญหาชีวิต ปัญหาครอบครัว

ขอพูดรายละเอียดก่อนนะคะ
ก่อนหน้านี้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น
หลานชาย สองคน
คนแรกเป็นหลานแท้ๆ อายุ 8 ขวบ
ส่วนอีกคนเป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องเรา อายุ 7 ขวบ
แต่น้องตัวใหญ่กว่าพี่
เหตุเกิดขึ้นโดยทั้งสองคนแอบชวนกันไปเล่นน้ำ
ด้วยวันนั้นทุกๆคนยุ่งมาก เลยคาดสายตา
ทำให้หลานอายุ 7 ขวบจมน้ำเสียชีวิต เพราะสระค่อนข้างลึก
หลานแท้ๆเราได้วิ่งมาบอกป้าของหลานอีกคนว่าน้องจมน้ำ หลานได้เล่าเหตุการณ์ว่า น้องดันเขาขึ้นมาจากสระ น้องช่วยเขา แต่จังหวะดันน่าจะลื่น
ทุกคนที่โตๆก็พูดว่าหลาน ทำไมไม่มาบอกให้เร็วกว่านี้ ทำไมไม่โดดลงไปช่วย หลังจากความโศกเศร้าผ่านไป ญาติๆ แม่ พ่อ ของหลานที่เสียชีวิต
พาลกันเกลียดครอบครัวเรา พูดว่าครอบครัวเรา ว่าหลานเรา เราจะก้าวผ่าน จุดนี้ไปได้ยังไงคะ
หลานเราในอนาคต ต้องมีปัญหาแน่นอน
เพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา แต่คนที่มีชีวิตอยู่ ใช่ว่าจะอยู่เป็นสุข

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 5584065

ต่อเวลา ซึ้ง, สติมาปัญญาเกิด ซึ้ง, วัยซนคนมหัศจรรย์ ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 4820469 ซึ้ง, bb_area ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5092896 ถูกใจ, Ejiko แม่รัก ถูกใจ, ดาวเหนือในสายลมหนาว ถูกใจ, Wasuwat ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5365812 ถูกใจรวมถึงอีก 16 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4

ผู้ใหญ่ไม่อยากรู้สึกผิดที่ตัวเองปล่อยปะละเลย จึงไปโทษเด็กอีกคนว่าทำไมไม่ช่วย จะได้รู้สึกผิดน้อยลงเพราะความผิดไปอยู่ที่เด็กแล้ว การช่วยคนจมน้ำต้องมีเทคนิคด้วยนะ ไม่ใช่ไปช่วยมั่ว ๆ เพราะมีโอกาสที่คนช่วยจมน้ำตายตามไปด้วย ถ้าเด็กคนนั้นไปช่วยตอนนี้อาจตายทั้งคู่ก็ได้

ถ้าจะแก้ก็ต้องแก้ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก แต่ควรเน้นไปที่ผู้ใหญ่เป็นหลัก เพราะปัญหาของเด็กเกิดจากผู้ใหญ่ เด็กถูกผู้ใหญ่กดดันยัดเยียดความรู้สึกผิดให้ วิธีแก้ต้องไปแก้ที่ผู้ใหญ่ให้เลิกยัดเยียดความผิด ให้ผู้ใหญ่ค่อย ๆ ทำใจและปรับอารมณ์ ระหว่างนี้กันเด็กออกจากผู้ใหญ่ที่สร้างปัญหาก่อน เด็กจะได้ไม่รับผลกระทบเยอะนัก

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 5958345

D-buarai ถูกใจ, zombie land ถูกใจ, Guga ถูกใจ, น้องหมูจ๋า...น้องหมาอยู่นี่ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5584065 ถูกใจ, วัยซนคนมหัศจรรย์ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 728142 ถูกใจ, พันพินิจจันทรา ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1713830 ซึ้ง, tachycardia ถูกใจรวมถึงอีก 80 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 1

มันเป็นอุบัติเหตุครับ ปกป้องหลานคุณไว้ และคุณและหลานก็รู้สึกผิดจริงๆ และทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ

ถ้าพ่อแม่ญาติต่างๆจะเกลียดคุณเพราะเรื่องนี้ ก็เลิกคบพวกเค้าไปเถอะครับ ไร้ค่า

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 6200292

สมาชิกหมายเลข 5584065 ถูกใจ, ไข่ต้ม ขนมจีนราดน้ำปลา ถูกใจ, วัยซนคนมหัศจรรย์ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 728142 ถูกใจ, tachycardia ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2476842 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4074029 ถูกใจ, Bloody Distance ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6198862 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 995311 ถูกใจรวมถึงอีก 39 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 6

เพราะการโทษคนอื่นมันง่ายกว่าโทษตัวเองค่ะ

ครอบครัวคุณก็ดูแลหลานให้ดี อาจจะต้องพาไปปรึกษาจิตแพทย์ด้วยก็ดี ส่วนคนอื่นเราห้ามความคิดเค้าไม่ได้ ก็อยู่ห่างๆกันไว้ก็พอค่ะ ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็หาทางรับมือไปตามสถานการณ์

ถูกใจให้พอยต์

อิ อิ อิ

D-buarai ถูกใจ, น้องหมูจ๋า...น้องหมาอยู่นี่ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5584065 ถูกใจ, tachycardia ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5092896 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1676878 ถูกใจ, supermeow ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3753899 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1973551 ถูกใจ, TyrionLannisteR ถูกใจรวมถึงอีก 13 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 12

พาน้องไปพบจิตแพทย์เด็กก่อนค่ะ น่าเป็นห่วงน้องในเรื่องภาวะเสี่ยงทางจิตใจจากเหตุวิกฤตนี้ค่ะ ซึ่งน้องเป็นคนเผชิญเหตุโดยตรง ควรพาไปประเมินและติดตามเยียวยาใจน้องก่อนค่ะ

อันนี้น่าจะสำคัญที่สุดล่ะ และเมื่อน้องมีภาวะจิตใจดีขึ้น เข้มแข็ง เข้าใจต่อเหตุการณ์ รอบข้างจะเกิดอะไรขึ้น น้องและครอบครัวก็น่าจะมีกำลังที่จะฝ่าฝันไปได้ค่ะ

ส่วนครอบครัวคนที่สูญเสีย ให้เวลาเขาระยะหนึ่งนะคะ เป็นธรรมดาที่เขาจะรู้สึกโกรธ สับสน เสียใจ หลากความรู้สึก อย่าพึ่งได้นำมาเก็บไว้ในอารมณ์เรา เพียงแค่รับรู้และเห็นใจต่อสิ่งที่เขาต้องเผชิญก็พอ พร้อมกับครอบครัวคุณเองก็ต้องก้าวไปข้างหน้าด้วยเช่นกันน่ะ