สวัสดีค่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาวพันทิปที่กดเข้ามาอ่านกระทู้นี้ทุกคนนะคะ
.
เรื่องที่กำลังจะเล่าให้ทุกคนได้อ่านกันต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ตัวดิฉันเองรู้สึกช็อคและรู้สึกเสียใจอย่างมาก เลยอยากจะมาระบาย รวมถึงมาแชร์เรื่องราวนี้เผื่อใครที่เจอเหตุการณ์เดียวกันอาจจะมาแลกเปลี่ยนกันได้ค่ะ
.
ตอนนี้ดิฉันกำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งค่ะ ก่อนเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยนั้น ดิฉันเคยได้ยินรุ่นพี่รวมถึงคนใกล้ตัวมักจะพูดว่า "มหาวิทยาลัยตัวใครตัวมัน ไม่มีมิตรแท้หรอก" ในตอนนั้นก็ไม่เชื่อนะคะเพราะรารู้สึกว่าตั้งแต่เราเข้าเรียนมา เพื่อนฝูงที่เราเลือกจะคบด้วยก็นิสัยดีทั้งนั้น ดีในขั้นที่ว่าไม่เคยมีปัญหาหรือทะเลาะเรื่องอะไรเลยค่ะ จนในที่สุดเรื่องที่ทำให้ดิฉันรู้สึกช็อค มันก็มาแตกจนได้...
.
ดิฉันมีทวิตเตอร์ที่ไม่ได้ใช้งานนานมาก แล้วดิฉันรู้สึกว่าอยากจะใช้แอคเคาท์นี้มาเป็นแอคเคาท์หลักในการทำงาน พอเข้าไปในทวิตเตอร์มันก็ขึ้นว่า "คุณต้องการจะซิ้งค์รายชื่อของเพื่อนคุณไหม" ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว คนส่วนใหญ่มักจะกดข้ามกันใช่ไหมละ่ะคะ? แต่ไม่รู้ทำไมดิฉันเลยกดซิ้งค์รายชื่อเพื่อนไป แล้วมันก็ขึ้นรายชื่อทวิตเตอร์ของคนที่ฉันรู้จักทั้งหมดเลยค่ะ รวมถึงเพื่อนคนนี้ด้วยเช่นกัน แล้วไม่รู้ทำไมอีกเหมือนกันว่าทำไมดิฉันถึงกดเข้าไปในทวิตเตอร์ของเพื่อนคนนี้ (ต้องบอกก่อนนะคะว่าเพื่อนคนที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้เป็นคนที่ดิฉันรู้จักกับเขามาตั้งแต่ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย เรารู้จักกันเพราะเราเข้ามาในเวลาเดียวกัน ไม่เคยทะเลาะกัน ไม่เคยมีปากเสียงกัน เข้าทำให้ดิฉันไม่เคลือบแคลงใจอะไรเขาเลย) พอดิฉันเข้าไปในทวิตเตอร์ของเพื่อนคนนี้สิ่งที่ดิฉันเจอคือ การด่ากราด สาดสี ถึงขั้นที่ว่าอ่านแล้วรู้เลยว่าหมายถึงดิฉันค่ะ เนื้อหาในนั้นเขามักจะกล่าวหาดิฉันต่างๆนาๆ ยกตัวอย่างเช่น เขาด่าดิฉันว่าไม่ทำงานเอาแต่นอนอย่างเดียว ทั้งที่ในความเป็นจริงคนที่ทำงานหนักที่สุดในกลุ่มคือดิฉันค่ะ เพียงแต่เวลาดิฉันทำงานตรงไหนดิฉันจะไม่บอกเขา รอเสนอหน้างานที่เดียว ดิฉันทนอ่านประมาณ 3 นาที ก็ต้องกดออกมาค่ะ วินาทีแรกเลยคือ ทำไม? ทำไมเขาถึงต้องด่าเราขนาดนี้ ทำไมเขาถึงตัดสินเราจากการเข้าใจผิด? คำว่า ทำไม มันฟุ้งไปหมดเลยค่ะ ภาพที่เขาทำดี ยิ้มให้ มันตีเข้ามาในหัว แต่มันก็ถูกพุ่งเข้าชนอย่างแรงด้วยคำด่าของเขาสาระพัด ณ วินาทีนี้รู้สึกท้อมากเลยค่ะ เราทำดีกับเขา เราวางตัวให้เหมาะสม งานทุกชิ้นเราไม่เคยเกี่ยง ทำแทนให้เขาก็มี เขาก๊อปไอเดียงานเราไปเราไม่เคยด่า ไม่เคยว่า แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำหยาบโลน โจมตี แบบชนิดที่ว่าถ้าใครเข้ามาอ่านคือต้องตราหน้าว่าดิฉันเป็นคนแย่เลยล่ะค่ะ
.
ตอนนี้ถามว่าความรู้สึกมันเป็นอย่างไร? แน่นอนค่ะรู้สึกเจ็บใจ ที่ทำไมเราไม่สามารถทำดีกับใครได้ขึ้นเลย ทำไมสิ่งที่เราทำดีกับเขา เขามองว่าเราเสแสร้ง แต่ตอนนี้ดิฉันพยายามไม่โกรธเขานะคะ แค่ลองห่างออกมาเท่านั้น ไม่อยากปะทะ ไม่อยากทำให้มันรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ หลังจากนี้ก็คงจะตั้งหน้าตั้งตาเรียนต่อไปให้สมกับที่คอรบครัวส่งเสียมา ณ ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วค่ะ กับคำที่กล่าวว่า "มหาวิทยาลัยตัวใครตัวมัน ไม่มีมิตรแท้หรอก" ...
.
ใครมีคำแนะนำรบกวนช่วยบอกแนวทางด้วยนะคะ หรือใครเคยเจอเหตุการณ์ทำนองนี้ไหมคะ เรามาให้กำลังใจกันดีกว่าค่ะ คิดสะว่าเรามาระบายในพื้นที่ของเรา
.
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่ดิฉันไม่อยากเล่าให้คนใกล้ตัวฟังทั้งนั้น เพราะเกรงว่าดิฉันจะไม่สามารถไว้ใจใครได้อีกนอกจากครอบครัวแล้วล่ะค่ะ
ต่อหน้าพูดดีไม่มีท่าทางให้สงสัย แต่ลับหลังเอาเราไปพูดเสียๆหายๆ!??!
.
เรื่องที่กำลังจะเล่าให้ทุกคนได้อ่านกันต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ตัวดิฉันเองรู้สึกช็อคและรู้สึกเสียใจอย่างมาก เลยอยากจะมาระบาย รวมถึงมาแชร์เรื่องราวนี้เผื่อใครที่เจอเหตุการณ์เดียวกันอาจจะมาแลกเปลี่ยนกันได้ค่ะ
.
ตอนนี้ดิฉันกำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งค่ะ ก่อนเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยนั้น ดิฉันเคยได้ยินรุ่นพี่รวมถึงคนใกล้ตัวมักจะพูดว่า "มหาวิทยาลัยตัวใครตัวมัน ไม่มีมิตรแท้หรอก" ในตอนนั้นก็ไม่เชื่อนะคะเพราะรารู้สึกว่าตั้งแต่เราเข้าเรียนมา เพื่อนฝูงที่เราเลือกจะคบด้วยก็นิสัยดีทั้งนั้น ดีในขั้นที่ว่าไม่เคยมีปัญหาหรือทะเลาะเรื่องอะไรเลยค่ะ จนในที่สุดเรื่องที่ทำให้ดิฉันรู้สึกช็อค มันก็มาแตกจนได้...
.
ดิฉันมีทวิตเตอร์ที่ไม่ได้ใช้งานนานมาก แล้วดิฉันรู้สึกว่าอยากจะใช้แอคเคาท์นี้มาเป็นแอคเคาท์หลักในการทำงาน พอเข้าไปในทวิตเตอร์มันก็ขึ้นว่า "คุณต้องการจะซิ้งค์รายชื่อของเพื่อนคุณไหม" ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว คนส่วนใหญ่มักจะกดข้ามกันใช่ไหมละ่ะคะ? แต่ไม่รู้ทำไมดิฉันเลยกดซิ้งค์รายชื่อเพื่อนไป แล้วมันก็ขึ้นรายชื่อทวิตเตอร์ของคนที่ฉันรู้จักทั้งหมดเลยค่ะ รวมถึงเพื่อนคนนี้ด้วยเช่นกัน แล้วไม่รู้ทำไมอีกเหมือนกันว่าทำไมดิฉันถึงกดเข้าไปในทวิตเตอร์ของเพื่อนคนนี้ (ต้องบอกก่อนนะคะว่าเพื่อนคนที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้เป็นคนที่ดิฉันรู้จักกับเขามาตั้งแต่ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย เรารู้จักกันเพราะเราเข้ามาในเวลาเดียวกัน ไม่เคยทะเลาะกัน ไม่เคยมีปากเสียงกัน เข้าทำให้ดิฉันไม่เคลือบแคลงใจอะไรเขาเลย) พอดิฉันเข้าไปในทวิตเตอร์ของเพื่อนคนนี้สิ่งที่ดิฉันเจอคือ การด่ากราด สาดสี ถึงขั้นที่ว่าอ่านแล้วรู้เลยว่าหมายถึงดิฉันค่ะ เนื้อหาในนั้นเขามักจะกล่าวหาดิฉันต่างๆนาๆ ยกตัวอย่างเช่น เขาด่าดิฉันว่าไม่ทำงานเอาแต่นอนอย่างเดียว ทั้งที่ในความเป็นจริงคนที่ทำงานหนักที่สุดในกลุ่มคือดิฉันค่ะ เพียงแต่เวลาดิฉันทำงานตรงไหนดิฉันจะไม่บอกเขา รอเสนอหน้างานที่เดียว ดิฉันทนอ่านประมาณ 3 นาที ก็ต้องกดออกมาค่ะ วินาทีแรกเลยคือ ทำไม? ทำไมเขาถึงต้องด่าเราขนาดนี้ ทำไมเขาถึงตัดสินเราจากการเข้าใจผิด? คำว่า ทำไม มันฟุ้งไปหมดเลยค่ะ ภาพที่เขาทำดี ยิ้มให้ มันตีเข้ามาในหัว แต่มันก็ถูกพุ่งเข้าชนอย่างแรงด้วยคำด่าของเขาสาระพัด ณ วินาทีนี้รู้สึกท้อมากเลยค่ะ เราทำดีกับเขา เราวางตัวให้เหมาะสม งานทุกชิ้นเราไม่เคยเกี่ยง ทำแทนให้เขาก็มี เขาก๊อปไอเดียงานเราไปเราไม่เคยด่า ไม่เคยว่า แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำหยาบโลน โจมตี แบบชนิดที่ว่าถ้าใครเข้ามาอ่านคือต้องตราหน้าว่าดิฉันเป็นคนแย่เลยล่ะค่ะ
.
ตอนนี้ถามว่าความรู้สึกมันเป็นอย่างไร? แน่นอนค่ะรู้สึกเจ็บใจ ที่ทำไมเราไม่สามารถทำดีกับใครได้ขึ้นเลย ทำไมสิ่งที่เราทำดีกับเขา เขามองว่าเราเสแสร้ง แต่ตอนนี้ดิฉันพยายามไม่โกรธเขานะคะ แค่ลองห่างออกมาเท่านั้น ไม่อยากปะทะ ไม่อยากทำให้มันรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ หลังจากนี้ก็คงจะตั้งหน้าตั้งตาเรียนต่อไปให้สมกับที่คอรบครัวส่งเสียมา ณ ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วค่ะ กับคำที่กล่าวว่า "มหาวิทยาลัยตัวใครตัวมัน ไม่มีมิตรแท้หรอก" ...
.
ใครมีคำแนะนำรบกวนช่วยบอกแนวทางด้วยนะคะ หรือใครเคยเจอเหตุการณ์ทำนองนี้ไหมคะ เรามาให้กำลังใจกันดีกว่าค่ะ คิดสะว่าเรามาระบายในพื้นที่ของเรา
.
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่ดิฉันไม่อยากเล่าให้คนใกล้ตัวฟังทั้งนั้น เพราะเกรงว่าดิฉันจะไม่สามารถไว้ใจใครได้อีกนอกจากครอบครัวแล้วล่ะค่ะ