ขอเป็นกำลังให้น้องๆ ครับ : ดาวดำผู้เห็นบ่อย

ถ้าพูดถึงเรื่องลุ้น ผมว่าห้องราชดำเนินนี่ไม่แพ้ห้องศุภชลาศัยเลยนะครับผม โดยเฉพาะการลุ้นกิจกรรมการเมืองของฝ่ายตัวเอง เพื่อสร้างปัญหาให้รัฐบาลของเหล่าแดงส้ม ผู้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเลือกตั้งครั้งหน้าจะกาให้สีไหน กาแบ่งๆ กันก็เสร็จอีกฝั่งคือเก่า เหอะๆ ไม่อยากจะหัวเราะเลย

และทุกครั้งที่ลุ้น ก็มีเวลาให้หัวใจเต้นตูมตามอยู่ราวๆ ...อ่า...เคยได้ลุ้นถึงสองวันบ้างยังนะ เพราะเท่าที่เห็นข้ามวันได้เดี๋ยวหนึ่งก็จบเห่ไปแทบทุกครั้ง หลังจากหมดลุ้นไปแบบงงๆ ก็มักจะมีวลีปลอบใจกัน ให้น้ำหูน้ำตาไหล ซาบซึ้ง แทบทุกครั้ง "ขอเป็นกำลังใจให้น้องๆ ครับ"

ฟังดูก็น่าสงสารเขาเหมือนกันนะครับ "ขึ้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชา"

ปล. จากการให้ปากคำของสลิ่มในนี้ ได้ความว่าล็อกอินที่ใช้วลีปลอบกันนั้น มักจะเป็นล็อกอินที่ไม่เคยไปร่วมกิจกรรมกับเขาเลย เวลาถามว่าอยู่ในที่ชุมนุมหรือเปล่า ก็จะเฉไฉพูดไปเรื่องอื่น หรือไม่ก็เงียบมันไปเฉยๆ (ซะงั้น) แต่จะมีปากมีเสียงเสมอเวลาสถานการณ์คาบลูกคาบดอก แววตาเป็นประกาย รัวนิ้วบนแป้นพิมพ์อย่างตื้นตัน เพื่อเยาะเย้ยถากถางสลิ่มในห้องล่วงหน้า ราวกับได้รับชัยชนะแล้ว ครับ...สังเกตดูนะครับ มันเป็นแบบนั้นทุกครั้งเลยครับผม

ปล.2 ขอบคุณเรื่องราวต้นทางจากคุณ น้ำหวาน นะครับผม