ผมรู้สึกแค้นครับแต่ยอมรับตัวเองไม่ได้

คือเอาตรงๆแบบไม่ได้จะอวดตัวเองนะครับคือผมเป็นคนที่อยากให้อภัยคนครับถ้ายอมๆกันได้ก็จะยอมไป อย่างถ้าโดนล้อไรไปงี้ก็เอามาเป็นชื่อเรียกเล่นๆขำๆไป(ถึงจะไม่ชอบแต่อย่างน้อยก็อยากให้เพื่อนๆหัวเราะแบบสนุกๆไปครับ)ถ้าเพื่อนืำของหายก็ว่ากันไปแบบชิลๆเงินเยอะ555 แต่พอมันมีเรื่องอะไรทีไรทำไมมันต้องมีพวกที่คอยซ้ำเติมคนอื่นด้วย(ผมเชื่อคนทุกคนยังไงก็ต้องเคยเห็น)ถึงจะมีบางครั้งที่มันดูไม่มีไรแต่ผมไม่ชอบจริงๆจนมันเกิดกับตัวผมเองครับ ผมมีเรื่องกับคนนึงแต่ผมก็ไม่ได้ว่าไรมากนะครับแต่รู้ไหมครับตามที่ผมบอกเลย มันมีแต่คนซ้ำเติมตลอดเพราะคนๆนั้นมันมีแต่คนเชื่อ คนเข้าใจมัน แต่ไม่มีใครเข้าใจผมเลย ผมเอาไปถามกับเพื่อน เพื่อนก็เชื่อใจมันมากกว่าผมอีก เกิดอะไรขึ้นกับสังคมตอนนี้ครับ แค่ว่าเราน่าเชื่อถือก็เข้าข้าง ทำดีให้ก็เข้าข้าง กูหล่อสวยก็เข้าข้าง ผมพยายามทำตัวแบบไม่คิดเรื่องนั้นแล้วแต่พวกมันก็ยังเอามาขุดคุ้ยคุบตลอด ขนาดผมย้ายไปแล้วยังเอามาพูดอีกครับ แต่พอผ่านไปมันก็ลืมและครับแต่ที่มันแย่สุดๆในใจผมคือ ทำไมมันลืมได้ลงคอ กับการที่ว่ากล่าวเกลียดใครสักคนจนเค้าต้องโดนคนอื่นเกลียดตามคุณลืมคนๆนึงที่คุณเคยคุยด้วย ผมก็ปล่อยมันไปแต่อีกใจนึงก็อยากจะจับมันไปแขวนคอที่หอไอเฟลเลย ผมแค้นแต่อีกใจก็เกลียดตังเองที่แค้นครับ มันขัดแย้งจริงๆผมรู้ว่ามันผิดแต่ผมทนไม่ไหวอยากระบายไม่ไหวทีาขะอดกลัเนผเอาไปลงกับหลายๆอย่างเช่น ออกกำลังกายงี้ เล่นเกมงี้(แต่ผมไม่toxicนะ)แต่ยังไงผมว่าคุณก็รู้มันไม่หายครับ ผมไม่ต้องการคำตอบที่ว่า มันบาปนะ มันก็ให้ได้นะ ผลแห่งกรรมไง คือไม่ต้องการตำตอบแบบศาสนาครับ มันเหมือนเราเข้าข้างสิ่งที่เรียกว่า ศาสนา มันลำเอียงที่จะพูดด้วยความรู้สึกแบบตรงๆต่อให้ความแค้นมันคือไฟ แต่ไฟก็ดับได้ด้วยไฟ แค่อย่าไปใช้น้ำมันราดก็พอเพราะมันจะโง่เกินไป
สิ่งที่ผมอยากถามทุกๆคนคือ คุณเคยรู้สึกขัดแย้งในตัวเองไหมครับ ไม่ใช่แบบเชื่อในศาสนาแต่ต้องการคงามรู้สึกจากใจจริงๆ ไม่ว่าคุณจะเป็น คนที้ชอบช่วยคนอื่น เสียสละ หรือคุณจะเป็นพวกเกาะกลุ่มเข้าข้างแต่เพื่อน เอาเปรียบคนอื่น ผมอยากรู้ครับว่า
คุณรู้สึกขัดแย้งในตัวเองจริงๆไหมแล้วคุณทำให้มันหายยังไงครับ