ทำไมโตขึ้นนิสัยเราถึงเปลี่ยน?

สวัสดีค่ะเรื่องของเรามีอยุ่ว่า  ตั้งเเต่เด็กเราร่าเริงมากๆยิ้มตลอดพ่อเเม่รัก    พอเราโตจนอายุ11 ตอนนี้14  เรากลายเป็นเด็กที่ก้าวเร้าหน้านิ่งขึมตลอดไม่ค่อยยิ้มหน้าตาไม่สดสัยเหมือนอม

มีคนบอกว่าตอนเราถ่ายรูป เรายิ้ม เเต่พอถ่ายเสร็จเราหุบยิ้มอย่างรวดเร็ว คือกลับสู่หน้าเดิมที่จะบึ้งๆอย่างเร็ว มันดูเเปลกๆ มีใครเป็นบ้างคะ เราจะทำยังไงดีคะ เราเป็นเเบบนี้มานานเเล้ว เเบบเเค่ยิ้มตอนถ่ายรูป

อาการซึมเศร้าในที่ทำงานไม่ได้หมายถึงความขี้เกียจหรือการขาดความรับผิดชอบ แต่เป็นภาวะทางสุขภาพจิตที่ต้องการการดูแลอย่างถูกวิธี เพื่อให้เรายังสามารถดำเนินชีวิตและทำงานต่อไปได้โดยไม่เสียสมดุล สัญญาณที่บอ

เรื่องมีอยู่ว่า มีแม่บ้านมาใหม่นี่แหละอายุ30กว่าๆ เป็นคนแอ๊บแบ๋ว ชอบพูดจาไร้สาระหาแก่นไม่ได้ อย่างเช่น  ผม : มีไรกินบ้างวันนี้ แม่บ้าน : มีต้มยำกุ้ง แกงส้มกุ้ง กุ้งไก่ทอดแล้วขำเองคนเดียว ผม: ????

ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเรา คบกับเเฟนจนเปิดตัวกับครอบครัวของกันเเละกันเเล้วค่ะ ของพูดนิสัยเเฟนก่อนนะคะ ดูเป็นคนไม่ค่อยพูด เเละดูเป็นคนขี้หงุดหงิด ขี้ประชดค่ะ เเฟนเราเป็นล

คือผมมีเเฟนคนเเรกตอนม.5คือก็มีเลิกกันไปเกือบปีละกลับมาคบกันใหม่ตอนม.6ทีนี้พอผมปี1ก็เเรกๆก็ปกติพอหลังๆไอเราก็ผู้ชายมีติดเพื่อนบ้างก็เลยทะเลากันบ่อยไอเราก็เป็นคนพูดน้อยจะชอบให้อีกฝ่ายใจเย็นก่อนก็เป็นเเบ

สวัสดีค่ะ เราอยากถามทุกคนเลยมันผิดไหมที่แค่อยากจะร้องไห้ เรื่องนี้มันมีปัญหาเรื้อรังมานานแล้วในครอบครัวเรา มันอธิบายไม่ถูกเราคิดว่าเราเกิดในที่ที่อุบอุ่นนะเราก็มีความสุขดี แต่มันจะเกิดทุกครั้งที่เราร้

​คุณผู้หญิงเคยเป็นเเบบนี้ใหมครับ ตอนเจอกันครั้งเเรกก็คุยกันเเบบคนทั่วไปปกติ ​ส่งยิ้มให้ สบตากัน ถามอะไรก็ตอบเเบบคนปกติทั่วไป อารมณ์ประมาณว่าคนที่กำลังจะทำความรู้จักกัน ผมถามอายุเธอ เธอก็บอก เธอก็ถามอา