สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราผิดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ คือเรามีคำถามที่อยากจะถามเพื่อนๆชาวพันทิปน่ะค่ะ มันคาใจเรามากๆ รบกวนด้วยนะคะ🙏🏻
เริ่มแรกเราขอแทนตัวเองว่า “เรา” แทนเพื่อนอีกคนว่า “b” นะคะ คือเรากับbค่อนข้างสนิทกันเพราะไปแข่งวิชาการอยู่ทีมเดียวกัน เราก็สนิทกันมาเรื่อยๆเลยค่ะ แต่ไม่ถึงขั้นสนิทกันมาก เราและbชื่นชอบวิชาอังกฤษเหมือนกันค่ะ เก่งพอๆกัน(?) เราและbมักแปลบทความภาษาอังกฤษในเวลาว่างด้วยกัน ซึ่งเราแปลผิดเยอะกว่าbเพราะเราจำเนื้อหาใหม่แล้วมันค่อนข้างสับสนเลยแปลผิดๆถูกๆ ส่วนbก็แปลผิดบ้างแต่ก็ถูกส่วนใหญ่ซึ่งเราขอชมว่าbเก่งมากๆแต่บางเรื่องbก็ไม่รู้เหมือนกันเราเลยมักหาความรู้เพิ่มเติมร่วมกัน มาวันนึงเราบอกกับbว่าเราอยากเป็น “นักแปล” แล้วbก็ถามเราว่า “ทำไมถึงอยากเป็นทั้งๆที่เธอแปลไม่ได้เลย” เรานิ่งไปสักพักแล้วถามbว่า “ทำไมเราจะเป็นไม่ได้?” bก็ตอบเราเหมือนเดิมว่า “ก็เธอแปลไม่ได้เลยทำไมต้องอยากเป็น” ตอนนั้นเรายอมรับว่าเราเคืองนิดๆค่ะ แต่เราก็ตอบกลับไปว่า “เราก็ฝึกฝนไปเรื่อยๆไง บางคนเก่งอังกฤษเอามากๆก็ตอนเรียนมหาลัยก็ยังได้”
b: หรอ. (เชิงล้อเลียน)
เรา:ทำไมเธอต้องมาดูถูกเราด้วย?
b:ก็แค่พูดหยอกเฉยๆ
เรา:ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วย เราจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยนะ มันเสียความรู้สึก แทนที่เธอจะให้กำลังใจเราก็ได้
b: ก็แค่หยอกไหมอ่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอกถ้าคนมีวุฒิภาวะเค้าก็คงแยกแยะได้
เรา: คนที่มีวุฒิภาวะคงรู้ว่าอันไหนควรพูด อันไหนไม่ควรพูดนะ.
b: (เงียบ)
คือตอนนั้นเรายอมรับว่าโมโหค่ะ เราไม่เข้าใจเลยว่าทำไมbต้องพูดแบบนั้นด้วย มันทำให้เราเสียกำลังใจและความรู้สึกไปพักนึงเลย แต่พอมาคิดทบทวนดูแล้วเราก็ไม่รู้ว่าใครผิดกันแน่ bที่พูดคำพวกนั้นออกมา หรือว่าเป็นเราที่คิดลบเกินไป? แต่ตอนนี้เราไม่ค่อยคิดอะไรมากแล้วค่ะและจะพัฒนาภาษาของตัวเองให้เก่งยิ่งขึ้น และขอคำแนะนำจากพี่ๆเพื่อนๆด้วยนะคะ เราจะนำไปปรับปรุงค่ะตัวเองแน่นอนค่ะ💖
เพื่อนพูดแบบนี้เรียกว่าหยอกไหม???
เริ่มแรกเราขอแทนตัวเองว่า “เรา” แทนเพื่อนอีกคนว่า “b” นะคะ คือเรากับbค่อนข้างสนิทกันเพราะไปแข่งวิชาการอยู่ทีมเดียวกัน เราก็สนิทกันมาเรื่อยๆเลยค่ะ แต่ไม่ถึงขั้นสนิทกันมาก เราและbชื่นชอบวิชาอังกฤษเหมือนกันค่ะ เก่งพอๆกัน(?) เราและbมักแปลบทความภาษาอังกฤษในเวลาว่างด้วยกัน ซึ่งเราแปลผิดเยอะกว่าbเพราะเราจำเนื้อหาใหม่แล้วมันค่อนข้างสับสนเลยแปลผิดๆถูกๆ ส่วนbก็แปลผิดบ้างแต่ก็ถูกส่วนใหญ่ซึ่งเราขอชมว่าbเก่งมากๆแต่บางเรื่องbก็ไม่รู้เหมือนกันเราเลยมักหาความรู้เพิ่มเติมร่วมกัน มาวันนึงเราบอกกับbว่าเราอยากเป็น “นักแปล” แล้วbก็ถามเราว่า “ทำไมถึงอยากเป็นทั้งๆที่เธอแปลไม่ได้เลย” เรานิ่งไปสักพักแล้วถามbว่า “ทำไมเราจะเป็นไม่ได้?” bก็ตอบเราเหมือนเดิมว่า “ก็เธอแปลไม่ได้เลยทำไมต้องอยากเป็น” ตอนนั้นเรายอมรับว่าเราเคืองนิดๆค่ะ แต่เราก็ตอบกลับไปว่า “เราก็ฝึกฝนไปเรื่อยๆไง บางคนเก่งอังกฤษเอามากๆก็ตอนเรียนมหาลัยก็ยังได้”
b: หรอ. (เชิงล้อเลียน)
เรา:ทำไมเธอต้องมาดูถูกเราด้วย?
b:ก็แค่พูดหยอกเฉยๆ
เรา:ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วย เราจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยนะ มันเสียความรู้สึก แทนที่เธอจะให้กำลังใจเราก็ได้
b: ก็แค่หยอกไหมอ่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอกถ้าคนมีวุฒิภาวะเค้าก็คงแยกแยะได้
เรา: คนที่มีวุฒิภาวะคงรู้ว่าอันไหนควรพูด อันไหนไม่ควรพูดนะ.
b: (เงียบ)
คือตอนนั้นเรายอมรับว่าโมโหค่ะ เราไม่เข้าใจเลยว่าทำไมbต้องพูดแบบนั้นด้วย มันทำให้เราเสียกำลังใจและความรู้สึกไปพักนึงเลย แต่พอมาคิดทบทวนดูแล้วเราก็ไม่รู้ว่าใครผิดกันแน่ bที่พูดคำพวกนั้นออกมา หรือว่าเป็นเราที่คิดลบเกินไป? แต่ตอนนี้เราไม่ค่อยคิดอะไรมากแล้วค่ะและจะพัฒนาภาษาของตัวเองให้เก่งยิ่งขึ้น และขอคำแนะนำจากพี่ๆเพื่อนๆด้วยนะคะ เราจะนำไปปรับปรุงค่ะตัวเองแน่นอนค่ะ💖