อะไรทำให้เราต้องชอบผู้หญิงบางคน จนมีใจ พยายามเข้าหา อยากเป็นมากกว่าเพื่อน แต่ ...

... ก็ได้รู้จัก แต่มันเหมือนมี layer บางๆกั้น ให้ความรู้สึกมันไม่มีวันตรงกัน
ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนนะครับ แค่เค้าตอบ chat หรือ คุยกัน ใจมันเหมือนมีความหวังมากมาย
แต่สุดท้ายแค่เค้าก้มมองมือถือแล้วยิ้ม ใจมันเหมือนขาดสะบั้น อาการยิ้มแบบนั้น ไม่เคยมีให้เรา

แล้วใจมันก็เลือกที่จะ มีความสุขแบบเจ็บๆแบบนี้เรื่อยไป 
สมาธิไม่เคยแก้สันดานนี้ได้ มันเหมือนมีพลังบางอย่าง ดึงให้ใจไม่เปิดให้กับคนที่เข้ามาหาเราเอง
หรือ บอกเป็นนัยๆว่ารู้สึกดีกับเรา มันไม่ทำให้ใจเราเต็ม กับคนที่เข้าหาเรา แบบไม่มีเงื่อนไขใดๆ
มีเวลาให้ตลอด

ค้นหา และอยากทำใจให้เลิกโหยหามาตลอดชีวิต พอเจอใครเข้าก็ปิดเลย ปิดใจดีกว่าต้อง ได้แค่
รักในจินตนาการ (ขอโทษนะครับ ถ้ามันฟังดูเหมือนน้ำเน่า แต่มันจริง)