สวัสดีค่ะเเละนี่เป็นกระทู้ที่สามของเรา ใครที่ยังไม่อ่านกระทู้หนึ่งเเละสองอย่าลืมไปอ่านกันนะคะ
เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ว่าทำไมถึงได้ตั้งกระทู้ว่า มาม่า
ช่วงนั้น จำได้ว่าเราเรียนอยู่ประมาณมัธยมปีที่ 3 กับน้องที่อยู่บ้านเดียวกันเล่นด้วยกันถือว่าสนิทเลยเเหละ เป็นรุ่นน้องเรา 1 ปี วันนั้นประมาน 4-5 โมงเย็นเเล้ว เรากับน้องก็ชวนกันไปกินนมที่ร้านนมในเมืองกัน บ้านเรากกับในตัวเมืองห่างกันประมาณ 1-2 กิโล เราก็ไปกินกันตามปกติ ตอนนั้นก็ประมาณเกือบจะ 3 ทุ่มเเล้ว เราเลยพากันกลับบ้าน 3 ทุ่มนี่ก็ว่าดึกเเล้วสำหรับเรา 555 เพราะไม่ค่อยได้ออกบ้าน น้องก็มาส่งเราที่บ้าน ก็บ๊ายบายกันปกติ เราเดินเข้าบ้านรู้สึกหิวข้าวกินนมไม่อิ่มเลยจะหาอะไรกินอีก ต้องบอกก่อนนะคะว่าบ้านเราเป็นบ้านเเบบใต้ถุน ข้างบนเป็นตัวบ้านข้างล่างเป็นห้องน้ำห้องครัว หน้าบ้านจะติดถนน เเบบหมู่บ้านนี่เเหละ เราก็เดินไปเปิดครัวหาอะไรกิน เลยเหลือบไปเห็นมาม่า ตอนเเรกหยิบมาสองห่อ คงคิดว่ากินไม่หมดเเน่ เลยเอาเเค่ห่อเดียว ก็จัดเเจงต้มน้ำใส่มาม่าเรียบร้อย เลยมองดูมาม่าในหม้อ คิดในใจห่อเดียวกูคงไม่อิ่มเเต่สองห่อก็กินไม่หมด เลยกะว่าจะเอาไข่มาใส่มันจะได้พอดีอิ่ม ก็เลยหันไปหยิบไข่ เเต่จังหวะที่เราหันตัวไปหยิบตาเราก็มองผ่านประตูออกไปยังถนนหน้าบ้าน เห็นเป็นเงานิ่งอยู่อย่างนั้นประมาณ 5 วิ ได้ เงาที่เห็น เป็นคนเเก่ถือไม้เท้า มือข้างนึงขัดหลังไว้ตัวค่อมๆหน่อย ไอ่เราก็คิดในใจละ ว่าเจอเเน่ๆ มาม่าที่ต้มไว้ตอนหิวกับไข่1ฟองไม่กินเลยจ้ะ ทิ้งคาหม้อไว้แบบนั้น น้ำอาบมั้ยอะหรอ..หึ ก็อาบนะ อาบ 3 ขัน ไม่ถูกไม่เเปรงฟันด้วยจ๊ะ เช็คตัวก็ยังไม่เเห้ง รีบดิ่งขึ้นบ้านไปเลยจ้า รีบคอมทักหาเพื่อนบอกสิ่งที่เจออย่างไว เพราะเพื่อนมันก็มีครูบาอาจารย์อะไรเเนวนี้ ตอนนั้นสั่นไปหมดจ้า ตอนมาเลยเล่าให้เเม่ฟัง เเม่ก็บอกว่า ตาข้างบ้านเเกจะชอบเดินออกกำลังตอนเช้ามืด เเกก็บอกว่าเหมือนมีคนเดินตามเเก... คิดเเล้วก็นะ .. ส่วนตัวใครไม่เชื่อไม่เป็นไร เเต่อันนี้ประสบการณ์โดยตรง เเละเจอมาเป็นระยะๆเลยจ้าาาา . ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
มาม่าเป็นเหตุ
เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ว่าทำไมถึงได้ตั้งกระทู้ว่า มาม่า
ช่วงนั้น จำได้ว่าเราเรียนอยู่ประมาณมัธยมปีที่ 3 กับน้องที่อยู่บ้านเดียวกันเล่นด้วยกันถือว่าสนิทเลยเเหละ เป็นรุ่นน้องเรา 1 ปี วันนั้นประมาน 4-5 โมงเย็นเเล้ว เรากับน้องก็ชวนกันไปกินนมที่ร้านนมในเมืองกัน บ้านเรากกับในตัวเมืองห่างกันประมาณ 1-2 กิโล เราก็ไปกินกันตามปกติ ตอนนั้นก็ประมาณเกือบจะ 3 ทุ่มเเล้ว เราเลยพากันกลับบ้าน 3 ทุ่มนี่ก็ว่าดึกเเล้วสำหรับเรา 555 เพราะไม่ค่อยได้ออกบ้าน น้องก็มาส่งเราที่บ้าน ก็บ๊ายบายกันปกติ เราเดินเข้าบ้านรู้สึกหิวข้าวกินนมไม่อิ่มเลยจะหาอะไรกินอีก ต้องบอกก่อนนะคะว่าบ้านเราเป็นบ้านเเบบใต้ถุน ข้างบนเป็นตัวบ้านข้างล่างเป็นห้องน้ำห้องครัว หน้าบ้านจะติดถนน เเบบหมู่บ้านนี่เเหละ เราก็เดินไปเปิดครัวหาอะไรกิน เลยเหลือบไปเห็นมาม่า ตอนเเรกหยิบมาสองห่อ คงคิดว่ากินไม่หมดเเน่ เลยเอาเเค่ห่อเดียว ก็จัดเเจงต้มน้ำใส่มาม่าเรียบร้อย เลยมองดูมาม่าในหม้อ คิดในใจห่อเดียวกูคงไม่อิ่มเเต่สองห่อก็กินไม่หมด เลยกะว่าจะเอาไข่มาใส่มันจะได้พอดีอิ่ม ก็เลยหันไปหยิบไข่ เเต่จังหวะที่เราหันตัวไปหยิบตาเราก็มองผ่านประตูออกไปยังถนนหน้าบ้าน เห็นเป็นเงานิ่งอยู่อย่างนั้นประมาณ 5 วิ ได้ เงาที่เห็น เป็นคนเเก่ถือไม้เท้า มือข้างนึงขัดหลังไว้ตัวค่อมๆหน่อย ไอ่เราก็คิดในใจละ ว่าเจอเเน่ๆ มาม่าที่ต้มไว้ตอนหิวกับไข่1ฟองไม่กินเลยจ้ะ ทิ้งคาหม้อไว้แบบนั้น น้ำอาบมั้ยอะหรอ..หึ ก็อาบนะ อาบ 3 ขัน ไม่ถูกไม่เเปรงฟันด้วยจ๊ะ เช็คตัวก็ยังไม่เเห้ง รีบดิ่งขึ้นบ้านไปเลยจ้า รีบคอมทักหาเพื่อนบอกสิ่งที่เจออย่างไว เพราะเพื่อนมันก็มีครูบาอาจารย์อะไรเเนวนี้ ตอนนั้นสั่นไปหมดจ้า ตอนมาเลยเล่าให้เเม่ฟัง เเม่ก็บอกว่า ตาข้างบ้านเเกจะชอบเดินออกกำลังตอนเช้ามืด เเกก็บอกว่าเหมือนมีคนเดินตามเเก... คิดเเล้วก็นะ .. ส่วนตัวใครไม่เชื่อไม่เป็นไร เเต่อันนี้ประสบการณ์โดยตรง เเละเจอมาเป็นระยะๆเลยจ้าาาา . ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ