น้อยใจแม่ค่ะ เครียดกับทุกอย่าง ควรทำยังไงดีคะ?

สวัสดีครับปีนี้ผมอายุ 17 ผมมีเรื่องเครียดเรื้อรังมานานมาก ไม่เคยปรึกษาแพทย์เลยครับ จนตอนนี้ผมรู้สึกว่ามันหนักจนเกินไป จนบางทีอาการมันรุนแรงจนถึงขั้นที่ ข้างนอกชิวๆ แต่ข้างในผมกลวงมากครับ ทั้งเบลอ ทั้ง

สวัสดีค่ะคือตามหัวข้อเลยค่ะ เราเป็นคนที่มีเรื่องเครียดเยอะมากทั้งปัญหาครอบครัวและเรื่องเรียนค่ะโดยเฉพาะปัญหาชีวิตช่วง ม.ปลาย ทำให้เราเริ่มกรีดแขนตัวเองตอน ม.5 ค่ะเรากรีดแบบไม่ลึกแต่มีบางครั้งที่ทำจนมี

สวัสดีค่ะ พอดีเรื่องค่อนข้างทึ่จะยาว คือเรื่องเริ่มจากที่แม่เป็นคนชอบสวดมนต์ไหว้พระตามภาษาของท่าน จนวันนึง ตอนนั้นเรานั่งกินข้าวเหนียวมะม่วงอยู่ ช่วงกลางเดือนเมษายน อยู่ดีๆ เหมือนแม่เราก็มีร่างทางองค์

คือเรารู้สึก สุภาพจิตเราแย่มากๆเลย เครียดหลายเเรื่องเรียนบ้างที่ก็เป็นเสียงในหัวตีกันอ่ะคะบ้างที่ก็รู็สึกไม่อยากอยู๋ในบ้างช่วงเลยอ่ะคะ แต่เราไม่กล้าบอกที่บ้านเกี่ยวกับอาการแบบนี้ อาการแบบนี้เราเป็นมาน

คือปกติแล้วเป็นคนที่คิดมากๆๆๆค่ะ ขี้กังวล น้อยใจง่าย และจะเก็บเรื่องนู้น เรื่องนี้มาคิด มาเครียดคนเดียว พยายามจะเลิกคิดมาก แต่ก็ห้ามไม่ค่อยได้ค่ะ อีกอย่างก็คือ บางทีก็เหมือนเป็นคนมีหลายบุคลิก บางทีก

เวลามีเรื่องอะไรนิดๆหน่อยๆมากระทบจิตใจ น้ำตาร่วงเลย เครียดง่ายมากๆ แล้วเวลาเครียด ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย คือจะร้องไห้หนักมากจนปวดหัว ขี้น้อยใจ ชอบคิดว่าตัวเองไม่สำคัญ ไม่ควรเกิดมา ควรจะไปหาจิตแพทย์มั้

ช่วงนี้รู้สึกว่าผมขี้น้อยใจมากเป็นพิเศษ ชอบเก็บอะไรมาคิดแล้วร้องไห้คนเดียว หงุดหงิดง่าย แต่บางครั้งนั่งอยู่เฉยๆก็ร้องไห้ รู้สึกเครียด เหนื่อยและหดหู่ตอนที่อยู่เดียว

เรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นคนคิดมาก ใครพูดอะไรกระทบจิตใจนิดหน่อยเราก็คิดมากเก็บมาคิดอยู่ตลอด แล้วเราก็จะมาคิดลบกับตัวเองอยู่เสมอ มันจะย่ำอยู่ในหัวว่าเราไม่ดีเราไม่สมควรเกิดมา ถ้าไม่มีเราทุกอย่างคงดีกว่านี้

สวัสดีค่ะ พอดีเมื่อ 5 ปีก่อน ได้มีความเครียดความวิตกกังวล บวกกับผลกระทบจากโรคประจำตัว เลยต้องเข้าพบจิตแพทย์เพื่อรักษา  รักษาประมาณ 2 เดือนอาการก็ดีขึ้นก็ไม่ได้ทานยาและพบหมออีกเลยค่ะ ปัจจุบันก็สภา