Ep.1 ตอนกำเนิดปีศาจน้อย 😈
ขอเริ่มต้นด้วยคำว่ากาลครั้งหนึ่ง..
จำความได้ว่าเด็กผู้ชายคนหนึ่งเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีพ่อ แม่ พี่ชาย น้องสาว และเด็กชายผู้บริสุทธิ์ พ่อเขาเป็นราชการ แม่ของเขามีอาชีพค้าขาย วันนึงพายุพัดผ่านมาทางเรา ทำให้ครอบครัวแตกสาแหรกขาด ไปคนละทิศ คนละทาง ตอนนั้นยังจำได้ดี แม่พาเราหนีพ่อออกจากบ้าน ไปหาเพื่อนร่วมงามที่คิดว่าจะพึ่งพาได้ ภาพนั้น ความรู้สึกนั้น ความทรงจำครั้งนั้น ยังจำได้เหมือนเมื่อวานและจะไม่มีวันลืม มันเป็นบ้านไม้ไผ่สองชั้น เรากำลังจะนอน เพื่อนของแม่คนนั้น เป็นผู้ชายอายุน่าจะ 30 ต้นๆ และเด็กผู้ชายคนนั้นก็อายุแปดปี ป.2 จำได้ น้าได้ชวนเด็กน้อยไปซื้อขนม ความเดียงสาของเด็กน้อยในวันนั้นก็ตามเดินน้าไป หวังเพียงแค่ขนมกลับมาให้พี่ชายกับน้องสาวที่นอนรออยู่ในอ้อมกอดของแม่ได้กินอิ่ม ความคิดตามประสาเด็กกับขนม แต่เมื่อมาถึงร้านค้า หน้าตาของร้านแห่งนี้มันไม่ได้คุ้นเคยเหมือนที่เด็กน้อยรู้จัก เพราะที่แห่งนี้มันคือบ้านอีกหลังของน้าเขา น้าบอกกับเด็กน้อยว่าเดี๋ยวเราจะนอนที่บ้านหลังนี้กันก่อน แล้วสักพัก จะพากลับไปหาแม่ เด็กน้อยไม่ได้รู้สึกกลัวหรืออะไร เขาก็นอนรอ แต่ก็ไม่ได้นอนหลับหรอก เพราะเด็กน้อยอยากกลับไปหาแม่พี่ชายและน้องสาว สักพักมีเงามืดตัวใหญ่มาโอบกอดเด็กน้อยจากด้านหลัง มือของเจ้าเงามืดจับมือของเด็กน้อยพาไปโดนอะไรบางอย่าง ที่เด็กน้อยคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันคือกล่องดวงใจ กล่องดวงใจของเงามืด พร้อมกับมีน้ำเมือกเหลวอยู่บริเวณนั้น เงามืดก็จับเด็กน้อยหันหลัง..... ไม่รู้จริงๆ ไม่รู้ว่าจะวิ่งหนี ไม่จะรู้ว่าจะตะโกนร้อง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องตายในค่ำนี้รึป่าว เด็กน้อยทำได้ดีที่สุดเพียงแค่นอนนิ่งๆ เดี๋ยวก็จะได้กลับไปในอ้อมกอดแม่.
คุณคิดว่าตอนนั้น มันจะทำอะไรได้ดีไปกว่าการนอนนิ่งๆ กลับมานั่งคิดอีกทียังโชคดีของเด็กน้อยที่ได้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของแม่ในค่ำคืนนั้นพร้อมกับมีขนมมาฝากพี่ชายกับน้องสาว...
อายุเป็ดปีของเด็กน้อยกลับต้องมีบาดแผล มันเป็นเหมือนฝันร้าย เกิดคำถามมากมาย ซ้ำๆ วนเวียน โลกออกจะกว้างใหญ่ ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยคนนี้ ถ้าย้อนกลับไปได้ก็อยากจะขอให้เงามืดช่วยเมตตาและสงสารเด็กน้อย ได้โปรดปล่อยเด็กคนนี้ไปเถอะ.
เด็กน้อยได้แต่อ้อนวอนขอพรพระเจ้าซ้ำแล้วซ้ำอีก ขอให้เรื่องหมดนี้เป็นเพียงแค่ฝันไป ขอโอกาศกลับไปแก้ไข ขอเลือกใหม่อีกครั้ง ถ้าพระเจ้าให้โอกาศเลือกใหม่ คืนนั้นเด็กน้อยขอสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีจะไม่ออกไปจากอ้อมกอดของแม่ แต่มันเป็นเพียงคำอ้อนวอนที่ไม่มีเสียงตอบกลับ เด็กน้อยได้แต่โกรธและบอกกับตัวเองว่าพระเจ้าไม่จริง ถ้าพระเจ้ามีจริงทำไมไม่บรรดาให้พรของเด็กน้อยเป็นจริง.
แต่แน่นอนถ้าพระเจ้าต้องชี้นิ้วตัดสินใครอีกครั้ง ถ้ามันต้องเกิดขึ้นอีกกับคนอื่นในครอบครัวของเด็กน้อย เขาก็จะยกมือขึ้น ขอให้พระเจ้าชี้มาและส่งเขาไปหาเงามืด เด็กน้อยขอยอมรับความโชคร้ายนั้นไว้เอง ขออย่าให้เงามืดมาทำร้ายพี่ชายหรือน้องสาวของเด็กน้อย เพราะถึงยังไงเด็กน้อยก็รักพี่ชายกับน้องสาวของเขา รักพวกเขามากพอที่จะยอมตายแทนได้เสมอ คุณคิดว่าเจ้าเงามืดมันรู้ตัวบ้างไหมว่ามันได้ทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งกลายเป็นปีศาจ ปีศาจที่มีมลทินตลอดไป.
เด็กน้อยให้อภัยและขออโหสิกรรม ขอให้ความตายคือการชดใช้ความผิดในสิ่งที่เงามืดได้สร้างตราบาป ทิ้งไว้ให้กับเด็กน้อยและขออย่าพบเจอกันอีกทุกชาติไป.
นิทานปีศาจ (กำเนิดปีศาจน้อย ) 😈
ขอเริ่มต้นด้วยคำว่ากาลครั้งหนึ่ง..
จำความได้ว่าเด็กผู้ชายคนหนึ่งเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีพ่อ แม่ พี่ชาย น้องสาว และเด็กชายผู้บริสุทธิ์ พ่อเขาเป็นราชการ แม่ของเขามีอาชีพค้าขาย วันนึงพายุพัดผ่านมาทางเรา ทำให้ครอบครัวแตกสาแหรกขาด ไปคนละทิศ คนละทาง ตอนนั้นยังจำได้ดี แม่พาเราหนีพ่อออกจากบ้าน ไปหาเพื่อนร่วมงามที่คิดว่าจะพึ่งพาได้ ภาพนั้น ความรู้สึกนั้น ความทรงจำครั้งนั้น ยังจำได้เหมือนเมื่อวานและจะไม่มีวันลืม มันเป็นบ้านไม้ไผ่สองชั้น เรากำลังจะนอน เพื่อนของแม่คนนั้น เป็นผู้ชายอายุน่าจะ 30 ต้นๆ และเด็กผู้ชายคนนั้นก็อายุแปดปี ป.2 จำได้ น้าได้ชวนเด็กน้อยไปซื้อขนม ความเดียงสาของเด็กน้อยในวันนั้นก็ตามเดินน้าไป หวังเพียงแค่ขนมกลับมาให้พี่ชายกับน้องสาวที่นอนรออยู่ในอ้อมกอดของแม่ได้กินอิ่ม ความคิดตามประสาเด็กกับขนม แต่เมื่อมาถึงร้านค้า หน้าตาของร้านแห่งนี้มันไม่ได้คุ้นเคยเหมือนที่เด็กน้อยรู้จัก เพราะที่แห่งนี้มันคือบ้านอีกหลังของน้าเขา น้าบอกกับเด็กน้อยว่าเดี๋ยวเราจะนอนที่บ้านหลังนี้กันก่อน แล้วสักพัก จะพากลับไปหาแม่ เด็กน้อยไม่ได้รู้สึกกลัวหรืออะไร เขาก็นอนรอ แต่ก็ไม่ได้นอนหลับหรอก เพราะเด็กน้อยอยากกลับไปหาแม่พี่ชายและน้องสาว สักพักมีเงามืดตัวใหญ่มาโอบกอดเด็กน้อยจากด้านหลัง มือของเจ้าเงามืดจับมือของเด็กน้อยพาไปโดนอะไรบางอย่าง ที่เด็กน้อยคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันคือกล่องดวงใจ กล่องดวงใจของเงามืด พร้อมกับมีน้ำเมือกเหลวอยู่บริเวณนั้น เงามืดก็จับเด็กน้อยหันหลัง..... ไม่รู้จริงๆ ไม่รู้ว่าจะวิ่งหนี ไม่จะรู้ว่าจะตะโกนร้อง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องตายในค่ำนี้รึป่าว เด็กน้อยทำได้ดีที่สุดเพียงแค่นอนนิ่งๆ เดี๋ยวก็จะได้กลับไปในอ้อมกอดแม่.
คุณคิดว่าตอนนั้น มันจะทำอะไรได้ดีไปกว่าการนอนนิ่งๆ กลับมานั่งคิดอีกทียังโชคดีของเด็กน้อยที่ได้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของแม่ในค่ำคืนนั้นพร้อมกับมีขนมมาฝากพี่ชายกับน้องสาว...
อายุเป็ดปีของเด็กน้อยกลับต้องมีบาดแผล มันเป็นเหมือนฝันร้าย เกิดคำถามมากมาย ซ้ำๆ วนเวียน โลกออกจะกว้างใหญ่ ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยคนนี้ ถ้าย้อนกลับไปได้ก็อยากจะขอให้เงามืดช่วยเมตตาและสงสารเด็กน้อย ได้โปรดปล่อยเด็กคนนี้ไปเถอะ.
เด็กน้อยได้แต่อ้อนวอนขอพรพระเจ้าซ้ำแล้วซ้ำอีก ขอให้เรื่องหมดนี้เป็นเพียงแค่ฝันไป ขอโอกาศกลับไปแก้ไข ขอเลือกใหม่อีกครั้ง ถ้าพระเจ้าให้โอกาศเลือกใหม่ คืนนั้นเด็กน้อยขอสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีจะไม่ออกไปจากอ้อมกอดของแม่ แต่มันเป็นเพียงคำอ้อนวอนที่ไม่มีเสียงตอบกลับ เด็กน้อยได้แต่โกรธและบอกกับตัวเองว่าพระเจ้าไม่จริง ถ้าพระเจ้ามีจริงทำไมไม่บรรดาให้พรของเด็กน้อยเป็นจริง.
แต่แน่นอนถ้าพระเจ้าต้องชี้นิ้วตัดสินใครอีกครั้ง ถ้ามันต้องเกิดขึ้นอีกกับคนอื่นในครอบครัวของเด็กน้อย เขาก็จะยกมือขึ้น ขอให้พระเจ้าชี้มาและส่งเขาไปหาเงามืด เด็กน้อยขอยอมรับความโชคร้ายนั้นไว้เอง ขออย่าให้เงามืดมาทำร้ายพี่ชายหรือน้องสาวของเด็กน้อย เพราะถึงยังไงเด็กน้อยก็รักพี่ชายกับน้องสาวของเขา รักพวกเขามากพอที่จะยอมตายแทนได้เสมอ คุณคิดว่าเจ้าเงามืดมันรู้ตัวบ้างไหมว่ามันได้ทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งกลายเป็นปีศาจ ปีศาจที่มีมลทินตลอดไป.
เด็กน้อยให้อภัยและขออโหสิกรรม ขอให้ความตายคือการชดใช้ความผิดในสิ่งที่เงามืดได้สร้างตราบาป ทิ้งไว้ให้กับเด็กน้อยและขออย่าพบเจอกันอีกทุกชาติไป.