เกลียดแม่ตัวเอง

เราขอระบายหน่อยนะคะ เราชื่อน้ำฝนนะคะ ตอนนี้อายุ 17 ปีค่ะ คือเรามีปัญหากับแม่ประจำค่ะ แม่ฝนมีฝนตั้งแต่อายุยังเล็ก เท่าที่จำความได้เราอยู่กับยายกับตามาตลอด ที่บ้านฐานะยากจนมาก ถึงขั้นอดมื้อกินมื้อ เราจะเป็นคนหาเงินค่ะ ตอนเช้าก่อนไปโรงเรียนตื่นตั้งแต่ตี4หุงข้าวทำกับข้าวให้ตายาย เก็บผักไปขายที่โรงเรียน ตอนเที่ยงต้องเดินกลับบ้านไปกินข้าวที่บ้านค่ะ เราไม่มีเงินจ่ายค่าอาหารที่โรงเรียน ที่รร.ไม่มีใครรู้นะคะเพราะเราบอกครูว่าไปดูอาหารการกินให้ยาย ยายเราป่วยเป็นไตระยะที่3แล้วค่ะ เบาหวานความดัน คือเราต้องกลับไปดูยายตลอดเป็นห่วงมาก ก่อนถึงวันแม่แห่งชาติ แม่เราโทรหาเราค่ะเราดีใจมาก แม่บอกวันแม่จะมา พอถึงวันจริงที่รร.จัดงาน เราตื่นแต่เช้า ถือดอกไม้ วิ่งไปรอถนนใหญ่ตรงศาลาข้างถนน เรามองดูรถผ่านไปมา เราตื่นเต้นมากค่ะ เพราะเราไม่เคยเห็นหน้าแม่เลยเรารอมาจนถึงพิธี เราคิดว่าแม่อาจจะไปรร.แล้วรึเปล่าจึงรีบวิ่งไป สรุปแม่ไม่มาค่ะ เราต้องกราบแม่เพื่อน เราผิดหวังเสียใจมากที่แม่ไม่ได้มาเห็นว่าเราเก่งแค่ไหน ตั้งใจเรียนแค่ไหน เราได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่น แต่งกายดี และทุนอาหารกลางวัน ตั้งแต่ป.1มาเราทำงานหนักมาตลอด ตัดอ้อย เติมน้ำมัน รับจ้างกวดบ้านถูบ้านทั่วไป มีงานอะไรเราทำหมดค่ะ แม่ไม่เคยส่งเงินมาเลย เราหาเงินส่งตัวเองเรียนตลอด แม่มีครอบครัวใหม่ ตอนม.1แม่พาเราไปอยู่ด้วย แม่ให้เงินเราไปรร.วันละ30บาท ซึ่งเราคิดว่ามันน้อยมากๆเพราะเราต้องนั่งรถเมล์ไปกลับ13บาท เรือข้ามฟาก1บาท ที่เหลือเราก็ต้องเอาไปทอนแม่ ข้าวเราก็ต้องตื่นแต่เช้ามาห่อ แต่แม่เราฟุ่มเฟือยมาก เรารส.อิจฉาน้องที่ได้ของ ซึ่งเราไม่เคยได้ เสื้อผ้าเราก็ใส่ตั้งแต่ปฐม เก่ามาก ขาดก็เย็บใส่ซ้ำอยู่แบบนั้น แม่ดูไม่รักเราเลย ร้องเท้าน้ำเรียนคู่ใหญ่มากใส่ตั้งแต่ป.6ถึงม.5 ขาดแต่เย็บเอา แต่ของน้องเปลี่ยนทุกปีเลย เราแอบไปเล่นของเล่นน้อง น้องเราก็ร้องไห้ฟ้องแม่ แม่เราก็ตีเราจนเลือดซิบ เอาเหล็กตีขาเราจนช้ำ เราเหมือนจะเป็นบ้าเลยทุกคน เรานั่งยิ้มหยิกแขนตัวเองจนเนื้อหลุด เราโกรธเกลียด แม่ที่สุด เราทำร้ายร่างกายตัวเองมาตลอด ตอนโดนแม่ด่าแม่ตี เราคิดจะไปปรึกษาจิตแพทย์หลายครั้งมากแต่ยังไม่กล้า แม่เราติดยา สูบบุหรี่ เราไม่รู้จะทำยังไง เราไม่มีเงินเรียนต่อ เพราะเงินที่เราหามาแม่เอาไปซื้อยาหมด เราท้อมากค่ะทุกคน😭 เราร้องไห้ทุกวัน