เจอเพื่อนแล้วรู้สึกแย่มาก ช่วยชี้แนะทีค่ะ

ขอเกริ่นก่อนน๊า คือก่อนหน้านี้สมัยวัยรุ่น ช่วงมัธยม เราไม่ค่อยไปสังสรรค์(ดื่มเหล้าเบียร์)กับเพื่อน และเที่ยวด้วยกันบ่อย แต่เราก็อยู่กลุ่มเดียวกันคือสนิทกันเลยแหละ พอโตมาก็ต่างแยกยายกันไปเรียน แต่ก็มีคุยกันบ้าง ไม่ได้หายไปขนาดนั้น
 
พอมาถึงช่วงเวลาที่ต่างฝ่ายต่างโต มีหน้าที่การงาน เจอกันบางครั้ง 3 ปี เจอเพื่อน 2 ครั้งได้ เราไม่ได้ไปเที่ยวหาเพื่อนเลย
 
พอมาถึงวันนี้ เราคิดว่าการเจอกันจะดีมากกว่าครั้งก่อนๆ เพราะไม่ได้เจอกันบ่อย เพื่อนเป็นคนนัดเรา ชวนเรา แล้วสุดท้ายนั่งดื่มด้วยกัน ก็เริ่มแขวะเรา เดี๋ยวนี้ดื่มได้แล้วหรอ? พ่อแม่ไม่ว่าหรอ? ไม่หวงลูกแล้วเหรอ? หาว่าเราไม่เข้าสังคม อย่างนั้นอย่างนี้ พูดถึงอดีตของเรา
 
หลังจากที่เรียนจบ ทำงาน ทุกครั้งที่เราไปนั่งดื่มด้วย ก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง คือเราคิดว่าเราน่าจะพอ จากเพื่อนที่หัวเราะ สนิทกัน วันนี้มันกลับพังมาก และเราก็รู้สึกได้ด้วยตัวเอง ที่เพื่อนๆเขาเข้ากันได้ คือ ต้องดื่มด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เพราะพวกเขาก็ไปด้วยกันบ่อยจริงๆ 
 
แต่สำหรับเรา เพื่อนแท้ คือพูดกันได้เมื่อมีปัญหา ปรึกษาชีวิตกันและกัน ไม่ได้เจอกัน ความเป็นเพื่อนยังคงเดิม
 
พูดแล้วเศร้า คนเพื่อนน้อย เพราะโลกของเราส่วนใหญ่อยู่แต่กับครอบครัวและงาน 
 
คือคิดแล้วเศร้ากับสถานการณ์ที่เจอจริงๆ
 
ควรหายจากเพื่อนเลยดีไหม? เพราะสำหรับเรามันแย่ทุกครั้งที่นั่งฟังตรงนั้น จิตใจหดหู่