แม่ใครเคยไม่เข้าใจใช้แต่อารมณ์บ้างคะ?

สวัสดีค่ะกระทู้นี้เรามาขอระบายเริ่มเลยนะคือแรกเลยคุณพ่อเราเสียแต่เล็กๆแล้วแม่ก็เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาตลอดแต่แม่ก็ไม่ได้มีใหม่นะคะแต่มีพี่อยู่1คนเราเป็นน้องแต่คุณแม่ยอมรับเลยค่ะเลี้ยงพวกเราดีมากกินดีอยู่ดีแต่เวลาโมโหหรือทำอะไรทุกอย่างจะลงที่เราตลอดเลยเช่น อีกแล้วกูตายไปไม่มีใครเขาอยากเอาหรอกจำไว้พูดแค่กับเรา หรือเวลาเราไม่ทำงานบ้านหรืออะไรที่มันขัดแกแกก็จะด่าแค่เราขี้เกียจสันหลังยาวโตไปก็ไม่เจริญมีแค่เราที่โดนพี่เราไม่เคยถูกคำพูดแบบนี้เลย ยังงั้นยังงงี่ตอนนี้เรากำลังขึ้นปี1แม่ก็จะพูดแบบยังเรียนไหมคนอื่นเขาไปไหนถึงไหนแล้วเป็นควายอยู่บ้านหรอกเราเข้าใจนะคะว่าแม่ห่วงแต่คำแต่ละคำที่พูดมันไม่โอเคเราเคยโมโหแล้วตอบกับว่าแม่ก็พูดแต่หนูแบบนี้ทำไมแม่ไม่พูดกับแม่บ้างแม่ก็ว่าหยุดหยุดพูด เราฝังใจกับคำพูดมากๆหรือเราทำอะไรนิดๆหน่อยก็คือว่าแล้วขึ้นคำหยาบมาแล้วคือเป็นแค่เราจนชินแต่บางทีก็ไม่ไหวยังวันนี้เราตื่นสายแกก็ว่าว่านอนอะไรอะไรขนาดนั้นไม่ได้นอนหรือไงบลาๆกูตายไปไม่มีพี่ป้าน้าอาคนไหนเขารับเลี้ยงหรอกอะไรแบบนี้เลยค่ะบวกกับที่บ้านเราชอบพูดหยาบกับลูกๆหลานๆในฝั่งคุณแม่อยู่แล้วค่ะ เราตั้งมาเพราะเราอยากระบายบางทีพอเราระบายกับพี่พี่ก็แบบนี่แม่นะแล้วเราไม่ใช่ลูกเค้าหรอคะ😭เรารู้บางเรื่องเราผิดจริงแต่แม่ไม่เคยทีจะใช้คำพูดให้เรารู้สึกว่ามีคนคอยอยู่ข้างเราตลอดซ้ำเติมใช้ถ้อยคำแรงๆมาตลอด