เกริ่นก่อนนะคะ พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เรายังเด็ก พ่อกับแม่มีลูก 2 คน คือเรากับน้องชาย แม่เลิกกันไปมีสามีใหม่ มีลูก 1 คน คือน้องสาวต่างพ่อ แม่เราเลิกกับสามีไปแล้ว แม่เราอยู่คนเดียวและมีบ้าน มีรถเป็นของตัวเอง ขายอาหารมีรายได้พอเลี้ยงตัวเองได้ พ่อเราก็ไปมีภรรยาใหม่ ไม่มีลูกด้วยกัน และพ่อเราก็เลิกกับภรรยาไปแล้ว สมัยยังหนุ่มพ่อเราขายอาหาร มีรายได้ดี แต่ไม่มีเงินเก็บ เพราะเล่นการพนัน ดื่มเหล้าเข้าสังคม เที่ยวคาราโอเกะ
ตอนนี้พ่อเราไม่มีอะไรเลย ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ตอนนี้พ่อไม่ได้ทำงานแล้ว เพราะพ่อแก่มากแล้ว จะ 70 แล้ว (พ่อเราเดิมๆก็ขี้เกียจอยู่แล้วด้วย) ตอนนี้พ่ออาศัยบ้านเราบ้าง บ้านญาติบ้าง แต่อยู่กับใครไม่ได้นาน เพราะพ่อเราปากไม่ดี ชอบติคนอื่น
น้องชายเรา ไม่เอาไหน ทำงานอะไรก็ไม่ทน ติดยาตั้งแต่ยังเด็ก ผลาญเงินพ่อแม่ ติดคุกเป็นว่าเล่น มีเมียมีลูก แต่เลี้ยงลูกไม่ได้พ่อเราก็เอาเงินที่เราส่งให้เลี้ยงหลาน เลี้ยงน้องชายด้วย ผ่อนมอเตอร์ไซต์ให้ ถ้าไม่มีเงิน หรือใช้เงินที่เราส่งให้หมด พ่อก็จะไปหาปูปลามาขายบ้าง เดิมๆ ปู่ย่าเป็นประมง แต่ปู่ย่าเสียแล้ว พ่อก็จะมีเพื่อนในแวดวงประมงที่รู้จัก แล้วอาศัยเขาไปหาปลามาขาย เอาเงินให้น้องชาย น้องทะเลาะกับเมียบ่อย เมียก็นิสัยพอๆกันกับน้องชาย จนล่าสุดน้องชายติดคุก เมียเลยไปมีผู้ชายใหม่ แล้วเอาลูกไปด้วย พอน้องชายออกจากคุกมาก็ได้เมียใหม่ เพิ่งออกมาได้ไม่กี่เดือน ตอนนี้น้องชายทำงานแล้ว ขับรถส่งอาหาร และเมียใหม่ก็ทำงานเสิร์ฟ เช่าห้องอยู่ แต่เราไม่รู้ว่าน้องชายเลิกยาหรือยัง เพราะเราไม่คุยกับน้องชายนานแล้ว เพราะเมื่อก่อนเราช่วยน้องชายสารพัดเรื่องเงินทั้งนั้น แต่น้องชายไม่เคยเห็นความดี ไม่เห็นความดีไม่ว่าแต่ด่าเราหยาบๆคายๆ เวลาเมายาด่าพ่อด่าแม่ จะทำร้ายร่างกาย(แต่ไม่เคยทำ) จนเราทนไม่ไหว เพราะอภัยให้หลายครั้ง เราเลยไม่ติดต่อไม่คุยด้วยอีกเลย
ที่นี้ปัญหาที่เราต้องการขอคำปรึกษาคือ ตั้งแต่มีโควิดสามีเราไม่สามารถกลับมาไทยได้ สามีเราเลยต้องการให้เราและลูกๆ ย้ายไปอยู่ตปท. เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้กันเป็นครอบครัว เรามีลูก 3 คน คนเล็กเพิ่งได้ 1 ขวบ กำลังน่ารัก แต่เราไม่อยากย้าย เพราะเราห่วงพ่อมาก ถ้าไม่มีเรา พ่อก็จะไม่มีใครแล้ว เราห่วงพ่อถ้าเกิดเจ็บป่วย ใครจะดูแล เราบอกสามีเราแบบนี้ สามีก็เข้าใจ แต่สามีบอกว่า แล้วถ้าเขาเกิดเจ็บป่วย เกิดอุบัติเหตุ พิการ(จากการทำงาน) เราจะทำยังไง ลูกเมียก็อยู่ไกล ใครจะดูแล สามีเราก็อายุเยอะแล้วเหมือนกัน แล้วสามีบอกว่า เรามีลูกเยอะ เราควรหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูก ที่บ้านสามีสวัสดิการต่างๆ มันดีกว่าที่ไทย โรงเรียนฟรี โรงพยาบาลฟรี ทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายด้วย ตอนนี้ค่าเงินบ้านสามีลงหนักมาก อยู่ที่ไทยค่าใช้จ่ายเยอะ สามีก็แบกรับไม่ไหว แต่พ่อเราก็น่าห่วง พ่อไม่รู้เทคโนโลยี กดเงิน ATM ก็ไม่เป็น เขียนหนังสือไม่ได้ อ่านออก ปกติวานคนรู้จักกดเงินให้ เราเพิ่งสอนให้พ่อใช้โทรศัพท์สมาร์ทโฟนเผื่อจำเป็นต้องย้ายจริงๆ เราได้โทรคุยกับพ่อได้ พ่อได้เห็นหลานบ้าง เราควรทำยังไงดีคะ คิดไม่ตกเลยค่ะ ไม่รู้จะเลือกทางไหนที่ดีสำหรับทุกคน สำหรับแม่เราไม่ค่อยห่วง เพราะมีน้องสาวดูแล แต่น้องชายเราหวังพึ่งไม่ได้เลย สามีบอกว่าถ้าสิงหานี้ไวรัสไม่ดีขึ้น เขาจะทำเรื่องให้เรากับลูกย้ายค่ะ
ป.ล. ถ้าเราแท็กผิดห้องขอโทษด้วยค่ะ
ขอคำปรึกษาในการย้ายไปอยู่ตปท.
ตอนนี้พ่อเราไม่มีอะไรเลย ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ตอนนี้พ่อไม่ได้ทำงานแล้ว เพราะพ่อแก่มากแล้ว จะ 70 แล้ว (พ่อเราเดิมๆก็ขี้เกียจอยู่แล้วด้วย) ตอนนี้พ่ออาศัยบ้านเราบ้าง บ้านญาติบ้าง แต่อยู่กับใครไม่ได้นาน เพราะพ่อเราปากไม่ดี ชอบติคนอื่น
น้องชายเรา ไม่เอาไหน ทำงานอะไรก็ไม่ทน ติดยาตั้งแต่ยังเด็ก ผลาญเงินพ่อแม่ ติดคุกเป็นว่าเล่น มีเมียมีลูก แต่เลี้ยงลูกไม่ได้พ่อเราก็เอาเงินที่เราส่งให้เลี้ยงหลาน เลี้ยงน้องชายด้วย ผ่อนมอเตอร์ไซต์ให้ ถ้าไม่มีเงิน หรือใช้เงินที่เราส่งให้หมด พ่อก็จะไปหาปูปลามาขายบ้าง เดิมๆ ปู่ย่าเป็นประมง แต่ปู่ย่าเสียแล้ว พ่อก็จะมีเพื่อนในแวดวงประมงที่รู้จัก แล้วอาศัยเขาไปหาปลามาขาย เอาเงินให้น้องชาย น้องทะเลาะกับเมียบ่อย เมียก็นิสัยพอๆกันกับน้องชาย จนล่าสุดน้องชายติดคุก เมียเลยไปมีผู้ชายใหม่ แล้วเอาลูกไปด้วย พอน้องชายออกจากคุกมาก็ได้เมียใหม่ เพิ่งออกมาได้ไม่กี่เดือน ตอนนี้น้องชายทำงานแล้ว ขับรถส่งอาหาร และเมียใหม่ก็ทำงานเสิร์ฟ เช่าห้องอยู่ แต่เราไม่รู้ว่าน้องชายเลิกยาหรือยัง เพราะเราไม่คุยกับน้องชายนานแล้ว เพราะเมื่อก่อนเราช่วยน้องชายสารพัดเรื่องเงินทั้งนั้น แต่น้องชายไม่เคยเห็นความดี ไม่เห็นความดีไม่ว่าแต่ด่าเราหยาบๆคายๆ เวลาเมายาด่าพ่อด่าแม่ จะทำร้ายร่างกาย(แต่ไม่เคยทำ) จนเราทนไม่ไหว เพราะอภัยให้หลายครั้ง เราเลยไม่ติดต่อไม่คุยด้วยอีกเลย
ที่นี้ปัญหาที่เราต้องการขอคำปรึกษาคือ ตั้งแต่มีโควิดสามีเราไม่สามารถกลับมาไทยได้ สามีเราเลยต้องการให้เราและลูกๆ ย้ายไปอยู่ตปท. เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้กันเป็นครอบครัว เรามีลูก 3 คน คนเล็กเพิ่งได้ 1 ขวบ กำลังน่ารัก แต่เราไม่อยากย้าย เพราะเราห่วงพ่อมาก ถ้าไม่มีเรา พ่อก็จะไม่มีใครแล้ว เราห่วงพ่อถ้าเกิดเจ็บป่วย ใครจะดูแล เราบอกสามีเราแบบนี้ สามีก็เข้าใจ แต่สามีบอกว่า แล้วถ้าเขาเกิดเจ็บป่วย เกิดอุบัติเหตุ พิการ(จากการทำงาน) เราจะทำยังไง ลูกเมียก็อยู่ไกล ใครจะดูแล สามีเราก็อายุเยอะแล้วเหมือนกัน แล้วสามีบอกว่า เรามีลูกเยอะ เราควรหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูก ที่บ้านสามีสวัสดิการต่างๆ มันดีกว่าที่ไทย โรงเรียนฟรี โรงพยาบาลฟรี ทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายด้วย ตอนนี้ค่าเงินบ้านสามีลงหนักมาก อยู่ที่ไทยค่าใช้จ่ายเยอะ สามีก็แบกรับไม่ไหว แต่พ่อเราก็น่าห่วง พ่อไม่รู้เทคโนโลยี กดเงิน ATM ก็ไม่เป็น เขียนหนังสือไม่ได้ อ่านออก ปกติวานคนรู้จักกดเงินให้ เราเพิ่งสอนให้พ่อใช้โทรศัพท์สมาร์ทโฟนเผื่อจำเป็นต้องย้ายจริงๆ เราได้โทรคุยกับพ่อได้ พ่อได้เห็นหลานบ้าง เราควรทำยังไงดีคะ คิดไม่ตกเลยค่ะ ไม่รู้จะเลือกทางไหนที่ดีสำหรับทุกคน สำหรับแม่เราไม่ค่อยห่วง เพราะมีน้องสาวดูแล แต่น้องชายเราหวังพึ่งไม่ได้เลย สามีบอกว่าถ้าสิงหานี้ไวรัสไม่ดีขึ้น เขาจะทำเรื่องให้เรากับลูกย้ายค่ะ
ป.ล. ถ้าเราแท็กผิดห้องขอโทษด้วยค่ะ