คือที่บ้านเราเปิดร้านขายของชำทำกันในครอบครัว ตอนนี้เราอายุ19ปี ที่บ้านเราไม่ค่อยให้เราออกไปข้างนอกไปเที่ยวกับเพื่อนไปมีสังคมเพื่อนฝูง เค้าจะชอบพูดว่า"งานการมีไม่ทำ จะออกเที่ยวอย่างเดียว" ทั้งๆที่เดือนนึงเรานับครั้งออกได้เดือนนึง2ครั้ง แต่คือคำพูดที่พูดใส่เราคือรุนแรงมาก เราทำงานในบ้านในร้านเหมือนลูกจ้างแต่ไม่ได่เงินก็คือกินอยู่ใช้ของในร้านไปวันๆ คือเราก็อยากมีเวลาไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างแต่คือออกไปไหนมีปัญหาตลอด แต่เวลาเค้าใช้เราขับรถส่งเค้าไปซื้อของเค้าพูดดีมาก แต่พอเราจะออกไปข้างนอกน้ำเสียงคำพูดคำด่ามาหมดเลยค่ะ ตอนนี้เราเป็นซึมเศร้ารึเปล่าก็ไม่รู้ เราก็ได้แต่รอแล้วก็ทำใจจนกว่าจะเรียนจบทำงานอ่ะค่ะ แล้วเวลาเราซื้อเสื้อผ้ารองเท้ามาใหม่เค้าก็จะเหยียดด้วยคำพูดแล้วก็สายตาทุกครั้ง แล้วล่าสุดทวงบุญคุณที่เค้าให้เราเกิดมาค่ะ จะเป็นบ้าตายแล้วค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ.
บ้านไหนมีแม่แบบนี้บ้างคะ