ครอบครัววุ้นวาย

คือเรามีเรื่องจะระบายแล้วก็ถามคือเราเกิดมาตั้งแต่เด็กจนโตจะโดนพ่อแม่ด่าตลอดไล่ไปตายตลอดเอาเอานิสัยแย่ๆของเราไปพูดให้คนนั้นคนนี้ฟังจนเขานินทารอบหมู่บ้านโดนเขาบังคับต้องทำนู้นตามนี้แบบที่เขาต้องการแต่เราไม่ใช่เด็กเราอายุ19ไม่เรียนแต่ทำมาหาเลี้ยงตัวเองได้โดยที่ไม่เคยขอเขาจะไปไหนก็ไม่เคยได้ไปเขาจะคอยถามคอยกำหนดเวลาคอยจู้จี้จุกจิกจนเราไม่ไปแล้วที่หนักสุดที่เจอมาตลอดชีวิตตั้งแต่เล็กยันโตคือโดนตีตั้งแต่จำความได้ไม่ใช่ตีแบบสั่งสอนที่จำได้คือเป็นแผลเต็มตัวมาตลอดด้ามไม้กวาดบ้างระไม้แขวนผ้าเหล็กมัด3อันฟาดทีมั้งระยิ่งตอนม.1มันก็วัยระเริงไปนู้นไปนี้เป็นนิสัยของคนที่เรียกตัวเองว่าวัยอยากรู้อยากลองกลับมาบ้านดึกอันนี้ยอมรับแต่สิ่งที่โดนตอนกลับมาบ้านคือไม้ไผ่ขนาด3นิ้วเป็นไม้ยาวประมานจากมือถึงศอกเป็นไม้แก่ตีจนแตกเป็นชิ้นเล็กๆยาวๆนอนก็ระบมตื่นมาจนลุกไม่ขึ้นบางทีเวลาพ่อไม่พอใจก็โดนตบบ้างบีบคอบ้างกระทืบบ้างแล้วคือชอบพูดอะไรแทรกเวลาเราพูดกับคนอื่นชอบพูดแทรกทำให้เรสขายหน้าคนอื่นเป็นมาตลอดจนโตจนมีลูกปัจจุบันลูกวัยกำลังจำ1ขวบ7เดือนคือเรายอมรับว่านิสัยเสียชอบเถียงเพราะเราเก็บกดมาตั้งแต่เด็กจนโตพอเถียงแกก็จะโดนประจำคือแกตบตีมาตลอดซึ่งแม่สนับสนุนล่าสุดที่ทะเลาะกับแกๆก็ชอบหยิบมีดมาจะปาดคอไม่ใช่แกไม่กล้าทำแกกล้าแกเก่งอยู่แล้วกับลูกทุกวันนี้มีลูกก็ตามก็ยังโดนอะไรเหมือนเดิมหนักกว่านั้นคือแกทำต่อหน้าลูกของเราเราต้องทนฝืนอยู่กับแกเพราะเราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวพ่อเด็ก คิดผิดที่มาพึ่งครอบครัวตัวเองเพราะทำให้ลูกเราจดจำอะไรก็ไม่รู้พ่อแกเป็นคนอารมร้ายมากแต่ดีอะที่อารมตรงนั้นของแกมันมาลงที่เราแต่พี่สาวกับพี่ชายกลับไม่เคยโดนเลยเราทำอะไรเขาซ้ำเติมตลอดดีที่มีกำลังใจคือลูกแต่ก็ไม่โเพราะพี่วาวกับพี่ชายแกพูดกับเขาดีไม่เคยด่าอะไรเขาเลย
ปล.เรื่องนี้เรื่องจริงไม่แต่งเติมไม่แต่งเรื่องเพราะอดกลั้นจนมาระบาย
#ถ้าเป็นทุกคนเจออะไรแบบนี้จะทำยังไงบ้างค่ะอย่าว่าเราเลยนะเราไม่อยากขายพ่อแม่หรอกแต่มันท้อมันเก็บกดมาก