ขอระบายครับ

ขอมาระบายนะคับ ผมอายุ15ที่แม่เป็นมะเร็งระยะ ตอนนี้แม่ผมต้องกินอาหารผ่านท่อ ทำไมต้องเป็นแม่ผมด้วยนะ ชีวิตผมกำลังดีแท้ๆ ตอนนี้เหมือนคนละด้าน จากเด็กตีวน้อยๆคนหนึ่งที่มีความสุขมากๆจนจะบรรยาย ได้ไปเที่ยวทุกที่ เที่ยวทุกวันหยุด เที่ยวจนเบื่อ ได้กินทุกอย่าง ขออะไรแม่ผมไม่เคยจะปฎิเสธ จนถึงผมในทุกวันนี้ ของทุกอย่างรอบตัวของผมล้วนมากจากแม่คนนี้ ผมไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครเลยพยายามใช้ชีวิตให้ปกติ ทุกครั้งที่ผมมาระบายในกระทู้คือผมไม่ไหวแล้วจริงๆ แม่คือทุกอย่างในชีวิตผม เป็นทั้งเพื่อน ปรึกษา ระบาย คุยได้ทุกเรื่อง เราเคยเกี่ยวก้อยสัญญากันไว้ว่าถ้าผมโตขึ้นจะพามานั่งรถหรูๆกินของอร่อยๆ- แต่วันเกิดผมเมื่อปีก่อนเป็นวันเกิดที่แย่ที่สุดในชีวิตของผม เนื่องจากรู้ว่าแม่เป็นมะเร็งระยะ2 ตอนนั้นก็เครียดผมสมควร แต่ก็ได้แต่หวังว่าแม่จะหายดี ผ่านมา1-2เดือน ใกล้ๆวันเกิดแม่ กลับได้ยินสิ่งที่แย่กว่า มะเร็งลามไประยะ4 จากภาพความทรงจำที่เคยได้ไปเที่ยว ไปรวมญาติ ไปฉลอง แม้แต่ตะไปกินข้าวนอกบ้าน ก็ต้องมีแม่เสมอ ถ้าขาดแม่ไปทุกอย่างที่กล่าวมาก็ไม่มีอีกต่อไปแล้ว พี่ๆบางคนอาจจะสงสัยว่าแล้วพ่อหล่ะ พ่อผมนิสัยจะตรงข้ามกับแม่ทุกอย่าง ผมแทบไม่มีความสัมพันธ์กับพ่อเลยด้วยซ้ำ พ่อไม่ชอบสัตว์ โมโห ไม่สนใจผมด้วยซ้ำ ในความทรงจำแทบจะไม่มีพ่ออยู่ด้วยเลย พรุ่งนี้จะวันเกิดผมแล้ว ขอบคุณแม่มากๆนะคับ ที่อยู่ด้วยกันมาถึงวันนี้ ขอบคุณทุกๆอย่าง แม่เก่งมากๆ โตขึ้นผมจะเลี้ยงลูกดีเหมือนแม่เลี้ยงผมเลยคับ❤️