แม่ผมเป็นมะเร็งผมไม่มีใครแล้วคับ

ผมแค่เด็ก15คนหนึ่งที่แม่เคยมอบทุกอยากให้ พาไปเที่ยวทุกที่ กินอาหารอร่อยๆ ขออะไรก็ได้ทำให้มีผมในทุกวันนี้แต่โลกกับแตกสลายเมื่อวันเกิดผมปีก่อน แม่ได้บอกว่าไปตรวจมาว่าเป็นมะเร็งระยะ2 ผมเครียดมากแต่พยายามคิดบวกมาตลอด เพราะมันมีโอกาสหาย แต่ผ่านมา1-2เดือนกลับกลายเป็นว่าแม่ผมเป็นระยะ4แล้ว ผมต้องได้เห็นได้ยินแม่ทรมาณ เป็นสิ่งที่ผมไม่อยากเห็นที่สุดในชีวิต เคยสัญญากับแม่ไว้ว่าตอนโตจะซื้อรถดีๆให้นั่งซักคัน แต่กลับกลายมาเป็นงี้ ทำไมต้องเป็นแม่ผมด้วยนะ ถ้าย้อนไปได้ผมจะไม่ให้แม่ทำงานหนักขนาดนี้ ก่อนนอนก็เห็นแม่ทำงาน ตื่นนอนเปิดประตูมาก็เห็นแม่ทำงาน หลับวันละ4-5ชม. ผมกล้าบอกเลยว่าตอนนี้คือจุดที่ต่ำที่สุดในชีวิต ผมไม่เคยระบายกับใครเลยได้แต่มาระบายในนี้ ไม่มีใครอยู่เคียงข้างนอกจากแม่ พยายามจัดการอารมณ์ตัวเองคนเดียว นี่ก็ผ่านมาจะเกือบปีแล้วที่แม่เป็น เดือนหน้าก็จะวันเกิดผมแล้ว ขอให้แม่อยู่แฮปวันเกิดผมครั้งสุดท้ายก็ยังดี แม่เก่งที่สุดแล้ว