เด็กที่มีความคิดเกินวัยหรือความคิดโตเป็นแบบไหนคะ

อาจจะยาวหน่อยนะคะเล่าเรื่องชีวิตของเด็กคนนึง หนูพึ่งอายุ15 ผ่านอะไรมาหลายอย่างในชีวิตมาก ตอนเด็กๆเป็นเด็กขี้แงด้วยร้องไห้บ่อยมาก พอโตขึ้นอะไรหลายๆอย่างใรชีวิตเปลี่ยนไป เจออะไรมามากมายแต่ผ่านมันมาได้จนผ่านมาจุดนึงเจอปัญหาอะไรเลือกที่จะเงียบก่อนเสมอไม่พูดไม่มองไม่สบตาไม่โต้ตอบไม่รู้ว่าเก็บไว้ลงทีเดียวหรือเหนื่อยกันแน่ เวลาตัดคนคนออกจากชีวิตจะตัดง่ายมาค่ะไม่เหมือนเมื่อก่อนเลยเมื่อก่อนคิดแล้วคิดอีกเหมือนปลงไม่รู้ใช้คำนี้ได้รึป่าวเวลามีปัญหากับหนูจะลองมองตัวเองก่อนเลยว่าผิดพลาดตรงไหนแล้วโทษตัวเองตรงนั้นถ้าผิดจริงก็ยอมรับผิด เจอปัญหาอะไรที่โรงเรียนเรื่องเพื่อนหรือเรื่องเกี่ยวกับงานที่โรงเรียนหนูจะเป็นคนจัดการเรื่องต่างๆอยู่ตลอด หนูจะเป็นคนพูดเอาความคิดตัวเองออกมาพูด เพื่อนหลายคนก็บอกว่า หนูมีความคิดที่โต แยกแยะได้มีรุ่นที่อายุ18ก้บอกนะคะ หนูดีใจนะที่เขาบอกแบบนี้ แต่พอช่วยเหลือใครสักคนมาตลอดเขาก้มองเราเป็นมาตรฐาน แบบว่าถ้าเราทำแบบนี้มาตลอดแล้วครั้งต่อๆไปเราก้ต้องทำแบบนั้นให้เขาอีก เพื่อนคนนึงก็มองหนูเป็นแบบนี้ ครั้งนึงเขาไม่ชอบเพื่อนในกลุ่มคนนึง(นามสมมุติว่าaนะคะ)เพราะเขาไม่ชอบที่aอยู่กับหนูบ่อยเกินเขาคิดว่าaชอบหนู แล้วเขาก็มาบอกหนูว่านอยaเพราะaอยู่กับแกเยอะไปทำงานก็ชอบคู่กับแกเหมือนaมันชอบแกอะไรประมาณนี้เขามาบอกหนูก็ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงเพราะเขาบอกเขานอยaอะเนอะหนูก้คิดว่าหนูควรเอาไปบอกa แต่พอมีปัญหากับเขาเขากับเอาเรื่องaมาพูดว่า “ขนาดเค้าพูดเรื่องนิสัยaแกยังไม่สนใจเลย”หนูได้ยินคำนี้หนูเอ้าเลยค่ะ งงแล้วคือกุต้องทำยังไงเหร๋อนี้ แต่ช่างมันเถอะค่ะตอนนี้ตัดมันออกจากชีวิตได้แล้วดีใจมากโล่งสุดก่อนที่จะคบกับมันมันเคยอยู่แก้งที่แบบเกเรมาก่อนค่ะแต่มันมาอยู่กับหนูเพราะมันผิดกับเพื่อนหนูเอาเข้ามาในกลุ่มเพราะคิดว่าจะเปลี่ยนคนๆนึงได้ แต่จริงๆแล้วไม่เลยค่ะคิดผิดที่สุด อาจจะเป็นจุดนี้ที่ทำให้ปล่อยวางอะไรได้หลายอย่างมากๆ ขอบคุณบทเรียนชีวิตกับวัย15ปี