ความรัก

ช่วงนี้เราไม่รู้เป็นอะไร มีแต่เรื่องแย่ๆเข้ามาในชีวิต มองไปทางไหนมันก็ดูหดหู่ไปหมด เพื่อนชวนไปไหนเราก็ไม่ไป เรารู้สึกแย่กับทุกๆอย่าง ท้อแท้ และหมดหวัง มองพ่อแม่แล้วก็ร้องไห้ออกมา เรารู้ว่าพวกเค้าเหนื่

ถูกทิ้ง แน่นอนไม่มีใครอยากเจอกับคำนี้ บางคนถูกทิ้งด้วยเหตุผลต่างๆ ไม่ว่าจะถูกทิ้งด้วยเหตุผลไหนมันเจ็บทั้งนั้น แต่การที่เราไม่รู้ว่าเขาทิ้งเราไปด้วยเหตุผลอะไร มันเจ็บกว่า!!!!!!! เคยมั้ย ถ้าเจอเขาอีกสัก

เราทะเลาะกันแต่เรื่องไม่ได้ร้ายแรงแต่เราน้อยใจก็ร้องไห้พอแฟนเห็นเราร้องไห้ก็ไม่คุยกับแล้วบอกว่าไว้สบายใจจะทักมาคุยแต่นี้ก็7วันแล้วค่ะติดต่อก็ไม่ได้บล๊อคเบอร์บล๊อคไลน์ขอความเห็นหน่อยค่ะเราต้องทำยังไง#ป

          ตามหัวข้อเลยนะคะ   คือเราโตมากับยายค่ะ ยายเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กเลยค่ะ นั้นเเหละค่ะ ยายเราหัวโบราณมากๆเลยค่ะ แอนตี้ทุกอย่างในสมัยนี้เรื่องมีเเฟนนี้อย่าหวัง แต

รู้สึกฮีลตัวเองไม่ขึ้นเลยค่ะ ขี้แพ้มากจริงๆ ยิ่งกายเหนื่อย จิตใจก็เหนื่อย อยากร้องไห้ก็ร้องไห้ไม่ออก ไม่รู้จะระบายความรู้สึกแย่ยังไงดี อยากจะดีขึ้น แต่ก็ไม่กล้าก้าวข้ามความกลัวพันล้านแปด ไม่รู้ตัวเองเ

เคยเหนื่อยมากๆเหนื่อยกับเรื่องเดิมๆ อยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออกทั้งๆที่ข้างในมันจุกไปหมดแล้ว ต้องการระบายออกมา แต่พยายามแล้วน้ำตาก็ไม่ไหลอยู่ดี 

เคยไหม เหนื่อยมากๆ  จนต้องร้องไห้เพื่อระบายออกมา แล้วก็นั่งกอดเข่า อยู่กับตัวเอง แล้วก็ปลอบตัวเองให้รู้สึกดีขึ้น

สวัสดีค่ะ... วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องราวของเราให้ฟังกันนะคะ....สมัยที่เรายังเด็กเราอาศัยอยู่กับย่าเเละก็ลุงกับป้าที่กรุงเทพค่ะ ส่วนพ่อกับเเม่ทำงานที่ต่างจังหวัดเเละก็จะส่งเงินมาให้ใช้ในทุกๆ เดือน 

มีใครเคยร้องไห้กับครอบครัวมั้ยคะ เพราะครอบครัวไม่เคยเข้าใจอะไรในตัวเราเลย ไม่แม้จะให้คำปรึกษาชอบตัดสินใจแทนทุกครั้ง พอจะตัดสินอะไรเองก็ไม่เคยได้ทำ ไม่เคยถามว่าชอบมั้ย สนใจแต่งาน เงิน สนใจแต่เรื่องตัวเ

ทำไมมันเหนื่อยแบบนี้ เหนื่อยแบบบอกไม่ถูก ทุกสิ่งทุกอย่างมันมาพร้อมกันหมด ภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบ มันมืดไปหมด อยากร้องไห้มาก มันอัดอั้น แต่มันร้องไม่ออก ถ้าได้ระบายออกมาบ้างมันคงจะดีกว่านี้ คิดว่าทุก