ผมจะผ่านช่วงเวลานี้ยังไงดีครับ ทรมานมากเลยครับ

สวัสดีครับ นี่คือกระทู้แรกของผม ผมพึ่งเลิกกับแฟน  ผมทำใจไม่ได้เลยครับ ผมเสียใจ เจ็บปวดมาก ท้อ สิ้นหวัง ทรมานหัวใจมากเลย กินไม่ได้ นอนไม่หลับ มันจะร้องไห้ตลอดเวลา คิดแต่เรื่องเขาตลอดเวลา ความทรงจำดีๆที่มีร่วมกัน ไม่ว่าจะอาบน้ำ แปรงฟัน ไม่ว่าจะทำอะไร ผมคิดตลอดเวลา น้ำตามันก็จะไหลตลอดเลย

จริงๆความสัมพันธ์ผมกับแฟนมันก็ล่อแล่ มีปัญหามาหลายเดือน แต่ผมก็ยื้อ ต่างก็พยายามรักษา ประคับประครอง พูดคุย ผมเองยอมในหลายๆเรื่อง ทั้งที่ก็มีบางเรื่องผมก็ไม่โอเค ยอมรับไม่ได้แต่ก็พยายามไม่เก็บมาใส่ใจมาก เพื่อให้คามสัมพันธ์มันเดินหน้าต่อไปได้  เพราะผมรักเขามาก  ผมวางแผน มีแพลนอนาคตกับเขา เรียกได้ว่า ในอนาคตของผมมีเขาอยู่ในนั้นเต็มไปหมด ผมตั้งใจจะไปให้ถึง แต่แล้วสุดท้ายมันก็ถึงทางตันไปไม่รอด 

เขาเป็นรักแรกของผม ผมทุ่มเทมาก ยอมทุกอย่าง ผมรู้สึกใจสลาย  ผมอยากจะกอดเขา อยากทำอะไรด้วยกันอีกหลายๆอย่าง ผมเรียนเสภัช แล้วปีหน้าผมจะรับปริญญา ผมเคยบอกเขาว่า อยู่ให้ถึงวันนั้นนะ วันที่ผมประสบความสำเร็จก้าวแรกของชีวิต มายืนข้างๆผมด้วยนะ อยู่เป็นกำลังใจ แต่แล้วมันก็ไม่ถึง ผมคิดว่าความรักที่มีต่อกันมันจะมากพอที่ก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆ เพราะผมพยายามและพยายามอย่างหนักหน่วง แต่แล้วมันก็ไปไม่รอด ผมไม่สมหวัง ผมเครียด ผมทุกข์ทรมานมากเลยครับ ผมคิดถึงเขามาก แทบจะขาดใจ อยากเจอ อยากไปหามาก แต่ผมทำอะไรไม่ได้เลย จะไปหาก็ไม่ได้ เพราะผมกับเขาอยู่คนละจังหวัด แล้วในสถานการณ์โควิดแบบนี้ ทำอะไรมากไม่ได้เลย ผมพยายามอย่างมากที่จะหาอะไรทำ แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลยครับ ผมจะทำยังไงดีครับ ทำใจนานไหม ต้องใช้เวลานานเท่าไร  ผมรับมือกับความเสียใจไม่ไหวจริงๆครับ ลืมบอกไปครับ แฟนผมวัยทำงานแล้วครับ ผมห่างกับเขา 4 ปี