ขอระบายหน่อยครับ

คือผมคุยกับเพื่อนที่เป็นผู้หญิงอยู่ปกติ
แต่อยู่ๆความรู้สึกทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม มันเปลี่ยนไป ผมรู้สึกเป็นห่วงเขามากกว่า หวงมากกว่าปกติ แล้วไปเรื่อยๆจนวันนี้เราเริ่มคุยกัน แต่...ในคำพูดทุกคำยังคงเป็นเพื่อน แต่ความรู้สึกเหมือนว่าเราคบกัน และรักกัน.. 
แต่ปัญหาของผมคือ....ผมมีครอบครัวแล้ว แต่ผมก็ยังรู้สึกกับเพื่อนผมคนนี้อยู่มากในระดับนึงเลย เอาง่ายๆคือเรามีความสัมพันธ์กันแล้ว
...พอมาถึงจุดนี้ผมลำบากใจที่สุดในชีวิตเลยคือ ผมต้องเลือกฝั่งใดฝั่งนึง 
ตอนนี้ผมไม่อยากรับรู้อะไรเลย 
ผมเลือกไม่ได้จริง เพราะตลอดเวลาที่ผมอยู่กับเพื่อนคนนี้ผมมีความสุขมาก แต่ข้างหลังก็ยังมีครอบครัว แต่ตอนนี้ผมก็ทะเลาะกับแฟนผมอยู่ ความรู้สึกดีๆของผมทั้งหมดตอนนี้เลยอยู่ที่เพื่อนคนนี้เกือบหมด 
ผมไม่รู้เลยตอนนี้ผมต้องทำยังไงดี....
ผมรู้เลยว่าถ้าทิ้งฝั่งใดฝั่งนึงไปเขาต้องเจ็บมาก เพราะทั้งสองก็ดีกับผมมาก  แต่ถ้าต้องตัดความสัมพันธ์ก็ต้องตอนนี้เท่านั้น เพราะถ้ายังยืดเยื้อต่อไปมันยิ้งจะเจ็บมากกว่านี้ ผม...ไม่อยากทิ้งใครสักคนเลยจริงๆ เห้อ ผมก็ได้แต่นั่งร้องไห้เองคนเดียว
แต่สุดท้ายผมรู้แก่ใจผมดีว่าผมนี่แหละผิดเองที่เปิดช่องว่างของความรู้สึกไว้ ผมก็เลยต้องทรมานใจเอง
ผมไม่ได้หล่ออะไรหรอก แต่เวลาผมอยู่กับใครผมเอาใจใส่ตลอด...ความรู้สึกตอนนี้ปั่นป่วนมากไม่รู้ว่าต้องทำไง
ขอบคุณนะครับที่ให้พื้นที่ผมระบายและที่คนอ่านจนจบ 
เพราะผมก็ไม่รู้ว่าจะคุยกับใครได้😓
[code]ใส่โค้ด
[/code]