คือเราเป็นลูกสุดท้องมีพี่ชาย2คน แล้วพี่ชายคนโตมีลูก พี่ชายไปทำงานที่ต่างจังหวัด แล้วลูกของพี่ชายก็อยู่กับเรา
เราอยู่กับยายกับตา แต่แม่เสียชีวิตแล้วพ่ออยู่ต่างจังหวัด คือเวลาที่เราทำอะไรเรามักจะผิดตลอดโดนดุโดนว่าทุกครั้ง อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินซื้อเอง แต่น้องตากับยายซื้อให้ น้องทำอะไรก็ชมอย่างนั้นอย่างนี้ทีกับเราไม่เคยชม เราเป็นคนที่เรียนเก่งอยู่พอสมควร ได้แข่งได้เกียรติบัตรต่างๆมากมาย แต่น้องเป็นคนที่เรียนไม่ค่อยเก่ง
อ่านไม่ออก เขียนไม่เป็น ตอนนี้เราอยู่ม.2น้องอยู่ป.6 บางทีเราก็น้อยใจไม่กล้าเถียงไม่กล้าพูด เพราะตั้งแต่แม่เสียชีวิตก็ไม่ค่อยพูดกับใครในบ้านอีกเลย ตอนแม่อยู่ทุกคนก็ไม่ได้ว่าไม่ได้ด่าอะไร แต่ตอนแม่ไม่อยู่ทำอะไรก็ด่า คือบางครั้งน้องเป็นคนทำแต่ก็มาว่าใส่เรามาด่าใส่เรา น้อยใจมากๆ ยายก็ชอบดูถูกเรา ว่าโตแล้วทำไม่ไม่เคยช่วยอะไรเกิดมาเป็นคนเฉยๆแย่งหมามาเกิด บอกตายๆไปซะคนอย่างหนิขี้เกียจเลี้ยง แต่ทั้งๆที่เราทำงานบ้านทุกอย่างช่วยทุกอย่าง แต่เวลาเราทำยายไม่เห็นไงเลยมาว่า น้องไม่ได้ทำอะไรเลย
บางครั้งเราทำการบ้านจนดึกประมาณเที่ยงคืนกว่าถึงได้กินข้าวก็มาหาว่าเราลักกินขโมยกิน ท้อมากเลย เวลาเราท้อเราเหนื่อยเราจะกลั้นเอาไว้แล้วไปนั่งคุยกับรูปแม่ ร้อวไห้แทบทุกวันอยากไปหาพ่อแต่ก็ไปไม่ได้ โดนตีแทบตลอดทั้งๆที่พ่อแม่ไม่เคยตีมักให้กำลังใจ หลายครั้งที่เราโดนดูถูกเรามักจะเก็บมาคิดมาก ว่าเราไม่ดีจริงๆหรอหรือยังไงเรามักจะคิดฆ่าตัวตายหลายๆครั้งบางครั้งก็จะกินยาเบื่อให้ตายๆไปเลยบางครั้งคิดจะผูกคอตาย แต่ทุกครั้งที่คิดก็ไม่ทำเพราะมันทำไม่ลงทำไม่ได้จริงๆเพราะอยากอยู่ใช้ชีวิตให้ดีที่สุดเพื่อแม่เพราะแม่เสียชีวิตในวันเกิดเราและเราก็คิดว่าแม่รอดูความสำเร็จเราอยู่
เราควรทำยังไงดีค่ะ?
ทำไมคนเป็นพี่ทำอะไรก็ผิดไปหมด
เราอยู่กับยายกับตา แต่แม่เสียชีวิตแล้วพ่ออยู่ต่างจังหวัด คือเวลาที่เราทำอะไรเรามักจะผิดตลอดโดนดุโดนว่าทุกครั้ง อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินซื้อเอง แต่น้องตากับยายซื้อให้ น้องทำอะไรก็ชมอย่างนั้นอย่างนี้ทีกับเราไม่เคยชม เราเป็นคนที่เรียนเก่งอยู่พอสมควร ได้แข่งได้เกียรติบัตรต่างๆมากมาย แต่น้องเป็นคนที่เรียนไม่ค่อยเก่ง
อ่านไม่ออก เขียนไม่เป็น ตอนนี้เราอยู่ม.2น้องอยู่ป.6 บางทีเราก็น้อยใจไม่กล้าเถียงไม่กล้าพูด เพราะตั้งแต่แม่เสียชีวิตก็ไม่ค่อยพูดกับใครในบ้านอีกเลย ตอนแม่อยู่ทุกคนก็ไม่ได้ว่าไม่ได้ด่าอะไร แต่ตอนแม่ไม่อยู่ทำอะไรก็ด่า คือบางครั้งน้องเป็นคนทำแต่ก็มาว่าใส่เรามาด่าใส่เรา น้อยใจมากๆ ยายก็ชอบดูถูกเรา ว่าโตแล้วทำไม่ไม่เคยช่วยอะไรเกิดมาเป็นคนเฉยๆแย่งหมามาเกิด บอกตายๆไปซะคนอย่างหนิขี้เกียจเลี้ยง แต่ทั้งๆที่เราทำงานบ้านทุกอย่างช่วยทุกอย่าง แต่เวลาเราทำยายไม่เห็นไงเลยมาว่า น้องไม่ได้ทำอะไรเลย
บางครั้งเราทำการบ้านจนดึกประมาณเที่ยงคืนกว่าถึงได้กินข้าวก็มาหาว่าเราลักกินขโมยกิน ท้อมากเลย เวลาเราท้อเราเหนื่อยเราจะกลั้นเอาไว้แล้วไปนั่งคุยกับรูปแม่ ร้อวไห้แทบทุกวันอยากไปหาพ่อแต่ก็ไปไม่ได้ โดนตีแทบตลอดทั้งๆที่พ่อแม่ไม่เคยตีมักให้กำลังใจ หลายครั้งที่เราโดนดูถูกเรามักจะเก็บมาคิดมาก ว่าเราไม่ดีจริงๆหรอหรือยังไงเรามักจะคิดฆ่าตัวตายหลายๆครั้งบางครั้งก็จะกินยาเบื่อให้ตายๆไปเลยบางครั้งคิดจะผูกคอตาย แต่ทุกครั้งที่คิดก็ไม่ทำเพราะมันทำไม่ลงทำไม่ได้จริงๆเพราะอยากอยู่ใช้ชีวิตให้ดีที่สุดเพื่อแม่เพราะแม่เสียชีวิตในวันเกิดเราและเราก็คิดว่าแม่รอดูความสำเร็จเราอยู่
เราควรทำยังไงดีค่ะ?