พี่คนโตเป็นเเบบนี้ทุกคนมั้ยคะ

เราเป็นพี่คนโตอายุ17-18 ปัจจุบันเรียนปวช เเต่ต้องออกมาดูเเลยายที่ป่วยติดเตียง ยายเราเเค่เดินไม่ได้ไม่ค่อยมีเเรงเเต่ทำอย่างอื่นได้ทุกอย่าง เเต่เเม่ก็ให้เราออกมาดูเเล เรามีน้องสาวอยู่1คน อายุ15ปี เมื่อก่อนน้องเกเรไม่ค่อยอยู่บ้าน ชอบออกจากบ้านตอนกลางคืนไปอยู่บ้านเพื่อนบ้างไปหมู่บ้านอื่นบ้าง จนเเม่ส่งน้องไปอยู่กับอาที่ต่างจังหวัด เพื่อดัดนิสัย  เมื่อก่อนเราเหนื่อยมากๆที่ต้องดูเเลยายคนเดียว เพราะก่อนจะดูเเลยายเราดูเเลตาช่วยยายมาก่อนตั้งเเต่ม.1จนตาเสีย เวลาตากับยายเข้าโรงบาลจะเป็นเราที่เฝ้าตลอด เเต่หลังๆเเม่จ้างคนมาดูเเลยายช่วยเราเลยสบายขึ้นหน่อยเเต่มาเเค่ช่วงบ่าย เราไม่อยากมองว่าน้องโยนทุกอย่างมาให้ เพราะเราเป็นพี่คนโตเเม่ชอบบอกเเบบนั้น เเต่ก็อดคิดไม่ได้เวลาที่เเม่ซื้อของให้น้อง ทั้งที่น้องไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิดเเต่กลับได้ทุกอย่างที่อย่างได้ ส่วนเราต้องทำงานเเลกถึงจะได้ มีครั้งนึงเราน้อยใจมากๆที่เเม่ซื้อโทรศัพท์ให้น้องเพราะน้องเข้าไปนอนเฝ้ายาย เราไม่เข้าใจเลยว่าทั้งๆที่เรานอนเฝ้ายายทุกวันกับน้องที่ไปนอนไม่กี่คืนทำไมถึงได้ เราดูเเลยายมาตลอดเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้กับน้องที่ไม่เคยทำเเค่ส้มตำถุงเดียวยายยังไม่อยากจ่ายให้เรา กับน้องที่โทรมาขอตังกลับได้ง่ายมากๆ ธุระทางบ้านเป็นเราที่จัดการให้ทุกอย่าง ทุกอย่างที่เเม่สั่ง บางทีเราอยากเกิดเป็นน้องบ้างเผื่อจะได้ใช้ชีวิตเเบบคนอื่นบ้างได้ออกไปเที่ยวใช้ชีวิตที่อยากไป เพราะการที่เราเป็นพี่เราไม่ได้ออกไปไหนเลยกังวลว่ายายจะอยู่กับใคร เเต่เราเห็นน้องได้ไปเที่ยวทะเลที่เราไม่เคยได้ไปสักครั้งได้ไปเล่นสงกรานต์ ที่เราต้องอยู่บ้านดูคนอื่นเขาเล่น บอกเเม่ว่าอยากไปเที่ยวบ้างเเม่บอกไม่มีตัง เเต่เราเห็นน้องลงสตอรี่ว่าเเม่จะซื้อรถให้ เราโคตรเสียใจเลยทั้งที่เราทำทุกอย่างทำไมถึงมองข้ามเรา เคยบอกเราว่าไม่อยากด่าน้องเพราะกลัวคิดสั้น เเต่เวลาที่เราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจกลับไล่ให้เราไปตาย คำๆนี้ของเเม่ทำเราเหม่อไป2-3วัน  เราเเค่น้อยใจเพราะอะไรเพราะเป็นพี่คนโตหรอ ปล. เรื่องมีเยอะมากเล่าคร่าวๆ