อาจจะอ่านงงหน่อยนะคะเพราะพิมไม่เก่งเล่าเรื่องไม่เก่ง อายุ20ปีเคยทำงานเป็นที่เลี้ยงเด็กเคยทำงานร้านอาหารเคยทำงานเเม่บ้านเคยทำงานเซเว่นเคยทำทำงานเป็นผู้ช่วยในครัวเคยทำงานโรงงานค่ะ อยากหางานทำค่ะอยากมีรายได้ตอนนี้ไม่มีเงินเลยค่ะที่ต้องเลี้ยงลูกเองเพราะส่วนนึงพ่อเเม่เสียเเล้วเเม่เสียตั้งเเต่เด็กพ่อเสียตอนอายุ11ปีเลี้ยงลูกเองตั้งเเต่เกิดตอนนี้ลูก1ขวบ2เดือนเเล้วเค้าเป็นเด็กเเพ้ง่ายไปหาหมอบ่อยค่ะ หนูทำงานตั้งเเต่เด็กค่ะเป็นเด็กต่างจังหวัดรับจ้างเก็บผักตัดหอมเริ่มทำงานจริงจังตอนอายุ15ค่ะจบม.3เรียนต่อปวช.ภาควันอาทิตย์จบเเต่ยังไม่ได้วุฒิเพราะติด0เพราะทำงานไปด้วยท้องด้วยไปเรียนไม่ทันเข้าเรียนไม่ครบเลยติด0 อยากหางานทำมากเลยค่ะเพราะตั้งใจว่าปีหน้าจะเอาลูกเข้าเรียนเเต่ตอนนี้ไม่มีเงินเก็บเลยซักบาท อีกอย่างหนูตั้งใจจะทำงานเก็บเงินส่งลูกเรียนเก็บเงินไว้ดาวน์บ้านเผื้อจะกู้เงินธนาคารได้ตอนนี้อายุ20เป็นคนไม่มีอะไรเลย พ่อเเม่ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้นอกจากนาพ่อเป็นหนี้พี่สาวเป็นคนรับใช้ภาระหนี้ทุกอย่างเเล้วเค้าก็พึ่งไปทำเป็นผู้จัดการมรกคือคือที่นานั้นแหละค่ะที่เป็นชื่อเเม่เดินเรื่องหมดไปหลายหมื่นก็ยังไม่จบ บ้านที่ต่างจังหวัดก็จะพังเเล้วเพราะหลังจากที่ป้า(เค้าตาบอดเป็นคนเลี้ยงหนูมาตั้งเเต่เด็ก)ตายก็ไม่มีคนอยู่บ้าน(เค้าอยู่บ้านคนเดียวเเต่มีป้าอีกคนคอยเอาข้าวเอาน้ำไปให้เเล้วพี่สาวก็กลับไปบ้านทุกสงกานต์ทุกปีใหม่ปีไหนเงินไม่มีก็ไม่ได้ไป) ตอนนี้บ้านจะพังเเล้วหนูเเล้วตั้งใจรีบจะทำงานเพราะกลัวเก็บเงินไม่ทันอย่างน้อยทำตอนนี้เเก่ตัวไปก็คงเหนื่อยไม่มาก ตั้งเเต่คลอดลูกมาเเฟนทำงานคนเดียวเเล้วผ่อนรถมอไซเช่าบ้านอยู่ด้วยเลยเงินไม่พอใช่บางเดือนได้ยืมเงินอื่นอีกหมุนเงินจะไม่ทันเเล้วค่ะสงสารเค้าทำงานหนักเลิกดึกนอนไม่พออีกอย่างเคยทะเลาะกับบ่อยหนึ่งในนั้นก็เงินเค้าเช่าบ้านอยู่กับเเม่ค่ะเเม่เค้าก็ทำงานพ่อเลี้ยงเค้าทำงานไกลวันหยุดถึงกลับบ้านอีกอย่างเค้าก็มีลูกติดด้วย เราเป็นผู้ที่เข้ามาอยู่อาศัยรับรู้ว่าเเม่เค้ารักลูกมากเวลาทะเลาะกันเค้าก็ปกป้องลูกเข้าข้างลูกตลอดอยู่ด้วยกันบางที่มันเลยอึดอัดกับคำพูดที่เค้าพูดใส่ เรามาอยู่ตอนนั้นทำงานเลือกให้เเฟนเก็บเงินเพราะเค้าโตกว่าอาจจะเก็บได้ดีกว่าไม่เคยเอาเปลียบเเฟนเเต่ตั้งเเต่คลอดลูกก็ไม่ได้เลี้ยงลูกเฉยๆงานบ้านก็ทำทุกอย่างเลี้ยงหมาอีก2ตัวเงินเค้าก็ไม่ได้ให้เราตายตัวเเค่ซื้อของใช้หนูกับลูกที่จำเป็น บางครั้งบางทีก็รู้สึกเเย่มากเพราะเเฟนเค้าไม่ได้รักเรามากขนาดนั้นเเต่ยังดีที่รับเป็นพ่อของลูกมันมีเหตุผลหลายอย่างที่อยากทำงานก่อนที่ตัวเองจะป่วยเป็นโรคซึมเศร้ากลัวเลี้ยงลูกได้ไม่ดี มันคือเหตุผลที่อยากทำงานมันมีเป้าหมายในชีวิตที่มันต้องใช้เงินสร้างเเล้วตอนนี้เงินในบัญชีไม่มีเลยซักบาท อนาคตไม่รู้เลยจะเป็นไงนไงถ้าเลิกกันไปอย่างน้อยเรามีเงินเก็บไว้เริ่มต้นใหม่กับลูกเป็นลูกสาวเลิกกับเเฟนเเล้วคงไม่มีใหม่ หนูเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกกลัวไปเจอคนไม่ดีเเล้วเค้าทำร้ายลูกเราเค้าเป็นเเฟนคนเเรกที่อยู่กินด้วยกันคบกับได้3ปีรู้สึกว่ารักเค้ามากเลยตัดใจเลิกไม่ได้อีกอย่างก็อดทนเพื่อครอบครัวให้เป้นครอบครัวได้อยู่กันพ่อเเม่ลูกเป็นคนอ่อนเเอที่พยายามเข้มเเข็งเครียดมากตอนนี้มีใครมีเมตตารับทำงานเเนะนำงานที่เอาลูกไปเลี้ยงด้วยได้เเนะนำหน่อยนะคะหนูอยู่พระประเเดงค่ะถ้าได้งานเเล้วหนูจะมาลบกระทู้ ขอบคุณค่ะ
หางานทำที่เอาลูกไปเลี้ยงด้วยได้ค่ะตอนนี้เครียดมากไม่มีเงินในบัญชีเลยซักบาท