ปวช.อยากดรอปไปสาขาใหม่แต่แม่ไม่ยอม ทำไงดีคะ

สวัสดีค่ะ คือหนูตอนนี้เรียนอยู่ที่อาชีวะชลบุรีสาขาดิจิทัลกราฟิกแล้วหนูพึ่งมารู้ตัวว่าในอนาคตไม่ได้อยากทำสายนี้แล้วไม่ได้ถนัดรึชอบจริงๆ ตอนช.1 เทอม2 คุยกับแม่ว่าขอทำเรื่องย้ายได้ไหมซึ่งมันก็ต้องดรอปอ่ะค่ะเพราะกราฟิกมันสายศิลป์แต่สาขาที่จะย้ายเป็นแบบเทคโนโลยีแล้วทีนี้แม่หนูก็ไม่ยอมเพราะมองว่าเสียเวลาตอนนั้นหนูคิดว่าปัญหาอาจจะเป็นเพราะ "เงิน" เลยบอกหนูจะขอไปทำงานหาเงินเองแต่ถ้าได้เงินพอขอย้ายได้ไหม แม่ก็ไม่ยอมหนูเลยมองว่าตอนนี้เพราะแม่เป็นห่วงอนาคตไม่อยากให้เสียเวลาเรียนไม่ทันเพื่อนและเค้าบอกไม่ให้ กศน.และเอกชนด้วย แต่สำหรับความคิดหนูการดรอปคือการทำให้เรามีอนาคตที่สว่างกว่าเมื่อรู้ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ไปไม่ไหวจริงๆไม่ได้ต้องการจริงๆมันก็เท่ากับ 0 เพราะหนูไม่ได้ชอบทำโมเดลและวาดภาพบนดิจิทัลออกแบบก็ตันมาก เหมือนเน้นใช้งาน เอาแบบสวยแบบพอได้ไม่ต้องดีไม่ได้เน้นศิลปะอลังการเห็นงานรุ่นพี่แล้วก็ท้อแบบถ้าเจอแบบนี้ฉันน่าจะต้องจ้างกราฟิกมาทำ ตอนนี้พึ่งเปิดเทอม ช.2 เทอม1 แล้วค่ะ หนูท้อมากรู้สึกทางตันจะไปสามัญก็ไม่ได้ไปสาขาที่รู้ตัวว่าชอบและจะต่อยอดจริงๆก็ไม่ได้ ไม่มีวิธีไหนเลยที่ทำให้หนูย้ายได้โดยไม่ซ้ำชั้น หนูเครียดทั้งเรื่องการเรียนที่ไม่น่าจะไปไหวและอาจส่งผลต่อสุขภาพจิตมากขึ้นในอนาคตและเรื่องสังคมรอบข้างที่เหมือนอยู่ตัวคนเดียวเหมือนไม่ใช่ที่ของเราแม้จะปรับเข้าหาแล้ว (เอเนอร์จี้ไม่ตรงกันค่ะ) เหมือนต้องฝืนเพื่อเอาตัวรอดทุกวันแบบไม่เป็นตัวเองแต่แม่ก็ไม่เข้าใจพอมันมารวมกันมันเลยเครียดมากๆแบบ...แต่หนูก็ไม่รู้เลยว่ามีที่ไหนที่พอเปิดรับรึเข้าได้แบบไม่ต้องดรอปบ้าง บ้านอยู่แถวบางแสนค่ะวิลัยสายอาชีพก็ไกล อย่างเทคนิคที่อยู่แถวบ้านบึงแม่ก็ไม่ยอมเพราะไกลถึงหนูจะบอกว่าขอนั่งรถไปเองก็ตาม ตอนนี้หนูอยากย้ายไปสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศค่ะ พี่ๆพอจะช่วยแนะนำทางออกได้ไหมคะเพราะที่หาข้อมูลตอนนี้ก็สิ้นหวังและตันจริงๆ หนูไม่ต้องการคำปลอบใจนะคะแต่เสนอทางแก้ที่สามารถย้ายก็ได้หนูอาจตัดสินใจผิดพลาดเพราะตอนนั้นไม่รู้ว่าถนัดอะไรจริงๆ(ปล.เกรดหนูไม่ได้แย่ 3.5 ขึ้นไปทั้ง ปวช.และม.ต้น)
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
น้องบอกไม่ต้องการคำปลอบ งั้นผมจัดทางแก้ให้แบบแน่นๆเลย ทนอ่านหน่อยล่ะกันครับ

อย่างแรกผมบอกตรงๆว่า  ทั้งเรื่องอยากย้ายไปไอทีกลางคัน หรือที่เม้นเพิ่มว่าอยากย้ายไปสายสามัญแล้วขอเทียบโอนตามเก็บตกเอาแบบไม่ซ้ำชั้น ในระบบการศึกษาปกติมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยครับ

วิชาพื้นฐานของแต่ละสายมันต่างกันคนละโลก ตารางเรียนเก็บตกของปี 1 มันจะไปชนกับตารางเรียนปกติของปี 2 จนจัดเวลาไม่ได้และเรียนไม่จบเอา

ยิ่งถ้าจะย้ายไปสายสามัญกลางคันยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยครับ โรงเรียนมัธยมเขาไม่เอาหน่วยกิตวิชาชีพไปเทียบโอนให้น้องขึ้น ม.5 ได้ง่ายๆ สุดท้ายก็ต้องไปเริ่ม ม.4 ใหม่ ซึ่งนั่นก็คือการซ้ำชั้นอยู่ดี  ส่วนวิทยาลัยเอกชนหรือ กศน. ที่อาจจะพอยืดหยุ่นได้บ้าง แม่น้องก็ไม่เอาด้วย

ผมเสนอทางเลือกให้ 2 ทางครับ

1.

ในเมื่อแม่ไม่ยอมและระบบมันไม่เอื้อ น้องต้องยอมเล่นตามเกมไปก่อน ตอนนี้น้องอยู่ ช.2 แล้ว เหลืออีกแค่ปีครึ่งแถมเกรดตั้ง 3.5 ทิ้งไปตอนนี้โคตรเสียดายและเสียเวลาฟรี กัดฟันเรียนให้จบ ปวช.3 ไปเลยครับ งานกราฟิกก็ไม่ต้องไปกดดันตัวเองให้มันต้องสวยอลังการศิลป์จ๋า   เอาแค่งานผ่าน   ตรงตามบรีฟอาจารย์ ส่งให้ครบเพื่อรักษาเกรด 3.5 ไว้ก็พอ

พอจบ ปวช.3 ปุ๊บ นั่นแหละคือจุดเปลี่ยน น้องสามารถเอาวุฒิกับเกรดสวยๆ นี้ไปยื่นต่อ ปวส. หรือ ป.ตรี สายไอทีได้เลย มหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยหลายที่เปิดรับเด็ก ปวช. ข้ามสายเยอะแยะครับ

ระหว่างที่ทนเรียนกราฟิกไปอีกปีครึ่ง น้องก็เอาเวลาว่างไปนั่งศึกษาพื้นฐานการเขียนโปรแกรมหรือเน็ตเวิร์กด้วยตัวเองในเน็ตไปพลางๆ พอถึงเวลาต่อยอดน้องจะไปได้ไกลกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ เพราะสายไอทีที่เข้าใจเรื่องกราฟิกหรือ UX/UI ด้วยคือของแรร์ที่บริษัทแย่งตัวกันครับ มองข้ามช็อตไปเลย อดทนเอาใบเบิกทางมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยไปลุยในสิ่งที่เราชอบจริงๆ

2.

ถ้าไม่อยากฝืนเรียนต่อให้จบ มันก็ต้องยอม หักดิบ ข้ามเส้นที่แม่น้องขีดเอาไว้ครับ เพราะในโลกความจริงมันไม่มีเวทมนตร์ที่จะเสกให้น้องย้ายสายข้ามขั้วโดยไม่เสียเวลาเรียนตามระบบได้เลย (อย่างที่ผมบอกไปแล้ว)

ทางแรกคือน้องต้องเลิกสู้คนเดียวแล้วดึง คนกลาง เข้ามาช่วยคุย น้องอธิบายเหตุผลให้แม่ฟังเองยังไงเขาก็มองว่าน้องเป็นเด็กที่คิดหนีปัญหา ลองไปปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาหรือครูแนะแนวที่วิทยาลัย เล่าเรื่องความเครียดสะสมจนถึงขั้นจิตตกให้เขาฟัง

แล้วให้ทางวิทยาลัยเชิญแม่มาคุย ให้อาจารย์เป็นคนอธิบายให้แม่เห็นภาพว่าเด็กเรียนไม่ไหวจริงๆ และถ้าฝืนต่อไปพังทั้งเกรดพังทั้งสุขภาพจิตแน่นอน ผู้ใหญ่ส่วนมากมักจะยอมฟังคนที่มีหัวโขนเป็นครูมากกว่าลูกตัวเองครับ เผลอๆ อาจารย์อาจจะช่วยหาทางออกเรื่องการโอนหน่วยกิตภายในที่ยืดหยุ่นกว่าให้ด้วย

ลองเลือกดูนะครับ ว่าจะเอาทางไหน

แต่ไม่ว่าจะเอาทางไหน ก็ขอให้น้องโชคดีกับทางที่เลือกครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่