คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
น้องบอกไม่ต้องการคำปลอบ งั้นผมจัดทางแก้ให้แบบแน่นๆเลย ทนอ่านหน่อยล่ะกันครับ
อย่างแรกผมบอกตรงๆว่า ทั้งเรื่องอยากย้ายไปไอทีกลางคัน หรือที่เม้นเพิ่มว่าอยากย้ายไปสายสามัญแล้วขอเทียบโอนตามเก็บตกเอาแบบไม่ซ้ำชั้น ในระบบการศึกษาปกติมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยครับ
วิชาพื้นฐานของแต่ละสายมันต่างกันคนละโลก ตารางเรียนเก็บตกของปี 1 มันจะไปชนกับตารางเรียนปกติของปี 2 จนจัดเวลาไม่ได้และเรียนไม่จบเอา
ยิ่งถ้าจะย้ายไปสายสามัญกลางคันยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยครับ โรงเรียนมัธยมเขาไม่เอาหน่วยกิตวิชาชีพไปเทียบโอนให้น้องขึ้น ม.5 ได้ง่ายๆ สุดท้ายก็ต้องไปเริ่ม ม.4 ใหม่ ซึ่งนั่นก็คือการซ้ำชั้นอยู่ดี ส่วนวิทยาลัยเอกชนหรือ กศน. ที่อาจจะพอยืดหยุ่นได้บ้าง แม่น้องก็ไม่เอาด้วย
ผมเสนอทางเลือกให้ 2 ทางครับ
1.
ในเมื่อแม่ไม่ยอมและระบบมันไม่เอื้อ น้องต้องยอมเล่นตามเกมไปก่อน ตอนนี้น้องอยู่ ช.2 แล้ว เหลืออีกแค่ปีครึ่งแถมเกรดตั้ง 3.5 ทิ้งไปตอนนี้โคตรเสียดายและเสียเวลาฟรี กัดฟันเรียนให้จบ ปวช.3 ไปเลยครับ งานกราฟิกก็ไม่ต้องไปกดดันตัวเองให้มันต้องสวยอลังการศิลป์จ๋า เอาแค่งานผ่าน ตรงตามบรีฟอาจารย์ ส่งให้ครบเพื่อรักษาเกรด 3.5 ไว้ก็พอ
พอจบ ปวช.3 ปุ๊บ นั่นแหละคือจุดเปลี่ยน น้องสามารถเอาวุฒิกับเกรดสวยๆ นี้ไปยื่นต่อ ปวส. หรือ ป.ตรี สายไอทีได้เลย มหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยหลายที่เปิดรับเด็ก ปวช. ข้ามสายเยอะแยะครับ
ระหว่างที่ทนเรียนกราฟิกไปอีกปีครึ่ง น้องก็เอาเวลาว่างไปนั่งศึกษาพื้นฐานการเขียนโปรแกรมหรือเน็ตเวิร์กด้วยตัวเองในเน็ตไปพลางๆ พอถึงเวลาต่อยอดน้องจะไปได้ไกลกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ เพราะสายไอทีที่เข้าใจเรื่องกราฟิกหรือ UX/UI ด้วยคือของแรร์ที่บริษัทแย่งตัวกันครับ มองข้ามช็อตไปเลย อดทนเอาใบเบิกทางมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยไปลุยในสิ่งที่เราชอบจริงๆ
2.
ถ้าไม่อยากฝืนเรียนต่อให้จบ มันก็ต้องยอม หักดิบ ข้ามเส้นที่แม่น้องขีดเอาไว้ครับ เพราะในโลกความจริงมันไม่มีเวทมนตร์ที่จะเสกให้น้องย้ายสายข้ามขั้วโดยไม่เสียเวลาเรียนตามระบบได้เลย (อย่างที่ผมบอกไปแล้ว)
ทางแรกคือน้องต้องเลิกสู้คนเดียวแล้วดึง คนกลาง เข้ามาช่วยคุย น้องอธิบายเหตุผลให้แม่ฟังเองยังไงเขาก็มองว่าน้องเป็นเด็กที่คิดหนีปัญหา ลองไปปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาหรือครูแนะแนวที่วิทยาลัย เล่าเรื่องความเครียดสะสมจนถึงขั้นจิตตกให้เขาฟัง
แล้วให้ทางวิทยาลัยเชิญแม่มาคุย ให้อาจารย์เป็นคนอธิบายให้แม่เห็นภาพว่าเด็กเรียนไม่ไหวจริงๆ และถ้าฝืนต่อไปพังทั้งเกรดพังทั้งสุขภาพจิตแน่นอน ผู้ใหญ่ส่วนมากมักจะยอมฟังคนที่มีหัวโขนเป็นครูมากกว่าลูกตัวเองครับ เผลอๆ อาจารย์อาจจะช่วยหาทางออกเรื่องการโอนหน่วยกิตภายในที่ยืดหยุ่นกว่าให้ด้วย
ลองเลือกดูนะครับ ว่าจะเอาทางไหน
แต่ไม่ว่าจะเอาทางไหน ก็ขอให้น้องโชคดีกับทางที่เลือกครับ
อย่างแรกผมบอกตรงๆว่า ทั้งเรื่องอยากย้ายไปไอทีกลางคัน หรือที่เม้นเพิ่มว่าอยากย้ายไปสายสามัญแล้วขอเทียบโอนตามเก็บตกเอาแบบไม่ซ้ำชั้น ในระบบการศึกษาปกติมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยครับ
วิชาพื้นฐานของแต่ละสายมันต่างกันคนละโลก ตารางเรียนเก็บตกของปี 1 มันจะไปชนกับตารางเรียนปกติของปี 2 จนจัดเวลาไม่ได้และเรียนไม่จบเอา
ยิ่งถ้าจะย้ายไปสายสามัญกลางคันยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยครับ โรงเรียนมัธยมเขาไม่เอาหน่วยกิตวิชาชีพไปเทียบโอนให้น้องขึ้น ม.5 ได้ง่ายๆ สุดท้ายก็ต้องไปเริ่ม ม.4 ใหม่ ซึ่งนั่นก็คือการซ้ำชั้นอยู่ดี ส่วนวิทยาลัยเอกชนหรือ กศน. ที่อาจจะพอยืดหยุ่นได้บ้าง แม่น้องก็ไม่เอาด้วย
ผมเสนอทางเลือกให้ 2 ทางครับ
1.
ในเมื่อแม่ไม่ยอมและระบบมันไม่เอื้อ น้องต้องยอมเล่นตามเกมไปก่อน ตอนนี้น้องอยู่ ช.2 แล้ว เหลืออีกแค่ปีครึ่งแถมเกรดตั้ง 3.5 ทิ้งไปตอนนี้โคตรเสียดายและเสียเวลาฟรี กัดฟันเรียนให้จบ ปวช.3 ไปเลยครับ งานกราฟิกก็ไม่ต้องไปกดดันตัวเองให้มันต้องสวยอลังการศิลป์จ๋า เอาแค่งานผ่าน ตรงตามบรีฟอาจารย์ ส่งให้ครบเพื่อรักษาเกรด 3.5 ไว้ก็พอ
พอจบ ปวช.3 ปุ๊บ นั่นแหละคือจุดเปลี่ยน น้องสามารถเอาวุฒิกับเกรดสวยๆ นี้ไปยื่นต่อ ปวส. หรือ ป.ตรี สายไอทีได้เลย มหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยหลายที่เปิดรับเด็ก ปวช. ข้ามสายเยอะแยะครับ
ระหว่างที่ทนเรียนกราฟิกไปอีกปีครึ่ง น้องก็เอาเวลาว่างไปนั่งศึกษาพื้นฐานการเขียนโปรแกรมหรือเน็ตเวิร์กด้วยตัวเองในเน็ตไปพลางๆ พอถึงเวลาต่อยอดน้องจะไปได้ไกลกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ เพราะสายไอทีที่เข้าใจเรื่องกราฟิกหรือ UX/UI ด้วยคือของแรร์ที่บริษัทแย่งตัวกันครับ มองข้ามช็อตไปเลย อดทนเอาใบเบิกทางมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยไปลุยในสิ่งที่เราชอบจริงๆ
2.
ถ้าไม่อยากฝืนเรียนต่อให้จบ มันก็ต้องยอม หักดิบ ข้ามเส้นที่แม่น้องขีดเอาไว้ครับ เพราะในโลกความจริงมันไม่มีเวทมนตร์ที่จะเสกให้น้องย้ายสายข้ามขั้วโดยไม่เสียเวลาเรียนตามระบบได้เลย (อย่างที่ผมบอกไปแล้ว)
ทางแรกคือน้องต้องเลิกสู้คนเดียวแล้วดึง คนกลาง เข้ามาช่วยคุย น้องอธิบายเหตุผลให้แม่ฟังเองยังไงเขาก็มองว่าน้องเป็นเด็กที่คิดหนีปัญหา ลองไปปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาหรือครูแนะแนวที่วิทยาลัย เล่าเรื่องความเครียดสะสมจนถึงขั้นจิตตกให้เขาฟัง
แล้วให้ทางวิทยาลัยเชิญแม่มาคุย ให้อาจารย์เป็นคนอธิบายให้แม่เห็นภาพว่าเด็กเรียนไม่ไหวจริงๆ และถ้าฝืนต่อไปพังทั้งเกรดพังทั้งสุขภาพจิตแน่นอน ผู้ใหญ่ส่วนมากมักจะยอมฟังคนที่มีหัวโขนเป็นครูมากกว่าลูกตัวเองครับ เผลอๆ อาจารย์อาจจะช่วยหาทางออกเรื่องการโอนหน่วยกิตภายในที่ยืดหยุ่นกว่าให้ด้วย
ลองเลือกดูนะครับ ว่าจะเอาทางไหน
แต่ไม่ว่าจะเอาทางไหน ก็ขอให้น้องโชคดีกับทางที่เลือกครับ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ปวช.อยากดรอปไปสาขาใหม่แต่แม่ไม่ยอม ทำไงดีคะ