สวัสดีค่ะ พอดีใกล้จะสอบแล้วเลยมานั่งเครียดเรื่องจะติดมหาลัยไหมขึ้นมาค่ะ ตั้งแต่ขึ้นม.6 มารู้สึกตามไม่ทันเพื่อน ไม่ค่อยเข้าใจอะไรซักเกี่ยวกับมหาลัย หรือการสอบเข้าเลย ในขณะที่เพื่อน ๆ ดูจะตามทุกอย่างทันไปหมด ( ส่วนตัวรอรอบ 3 ด้วยค่ะ เพื่อน ๆ มีกันตั้งแต่รอบ 1 แล้ว 🥹 )
ช่วงนี้เลยมีคำถามในหัวว่า “ถ้า gap year ไปซักปีจะดีไหม” แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่ถึงกับคำนี้หรอกค่ะ เพราะตั้งใจจะเข้าให้สำเร็จในปีนี้และรู้เป้าหมายตัวเองอยู่แล้วด้วยค่ะ คำถามเลยควรจะเป็น ”ถ้าสอบไม่ติดจริง ๆ แล้วหยุดอยู่บ้านเฉย ๆ ไปซักปีจะดีไหมนะ“ มากกว่าค่ะ ( ส่วนตัวคุยกับที่บ้าน ทุกคนก็โอเคค่ะถ้าจะหยุดซักปี เลยไม่ได้ติดปัญหาด้านนี้นัก แต่กังวลปัญหาทางจิตใจค่ะ )
เพราะปัญหาทางด้านจิตใจ เลยอยากทราบว่าพี่ ๆ ที่เคย gap year ไป ช่วงแรก ๆ รู้สึกยังไง และจัดการความรู้สึกของตัวเองยังไงหรอคะ 🥹🥹🥹 กังวลในเรื่องนี้มาก ๆ เลยค่ะ กลัวจะรู้สึกแย่จนไม่มีแรงมาฮึบอ่านหนังสือต่อในรอบต่อไป พี่ ๆ พอจะมีทริค หรืออะไรที่อยากจะแชร์เกี่ยวกับความรู้สึกในช่วงนั้นบ้างไหมคะ แล้วทำยังไงให้ตัวเองกลับมามีไฟในการอ่านอีกครั้งบ้างคะ
ปล. ตอนนี้หนูกำลังตั้งใจอ่านหนังสือ และอ่านมาซักพักใหญ่แล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลในส่วนตรงนี้ของหนูนะ เพราะจะทำอย่างเต็มที่แน่นอนค่ะ
ปล2. หากบอกว่า ไม่ต้องคิดมาก พูดตรง ๆ นะคะ หนูมองว่าความรู้สึกนึกคิด ความกังวลของแต่ละคนไม่เหมือนกัน จะให้เลิกคิดมากดื้อ ๆ เองเลย หนูทำไม่ได้ค่ะ 🙇🏻♀️🙇🏻♀️
ปล3. กระทู้นี้หนูตั้งเพื่อต้องการสอบถามวิธีการจัดการความรู้สึก จึงต้องการความเห็นหรือข้อแนะนำที่เกี่ยวกับความรู้สึกนะคะ ส่วนในความเห็นของการเรียน วิธีการศึกษา หรือ fact ต่าง ๆ ไว้พี่ ๆ ค่อยมาพิมพ์อีกครั้งในกระทู้อื่นหากหนูลงสอบถามนะคะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ 🥺🙏
พี่ ๆ ที่หยุดเรียนไปจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงคะ
ช่วงนี้เลยมีคำถามในหัวว่า “ถ้า gap year ไปซักปีจะดีไหม” แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่ถึงกับคำนี้หรอกค่ะ เพราะตั้งใจจะเข้าให้สำเร็จในปีนี้และรู้เป้าหมายตัวเองอยู่แล้วด้วยค่ะ คำถามเลยควรจะเป็น ”ถ้าสอบไม่ติดจริง ๆ แล้วหยุดอยู่บ้านเฉย ๆ ไปซักปีจะดีไหมนะ“ มากกว่าค่ะ ( ส่วนตัวคุยกับที่บ้าน ทุกคนก็โอเคค่ะถ้าจะหยุดซักปี เลยไม่ได้ติดปัญหาด้านนี้นัก แต่กังวลปัญหาทางจิตใจค่ะ )
เพราะปัญหาทางด้านจิตใจ เลยอยากทราบว่าพี่ ๆ ที่เคย gap year ไป ช่วงแรก ๆ รู้สึกยังไง และจัดการความรู้สึกของตัวเองยังไงหรอคะ 🥹🥹🥹 กังวลในเรื่องนี้มาก ๆ เลยค่ะ กลัวจะรู้สึกแย่จนไม่มีแรงมาฮึบอ่านหนังสือต่อในรอบต่อไป พี่ ๆ พอจะมีทริค หรืออะไรที่อยากจะแชร์เกี่ยวกับความรู้สึกในช่วงนั้นบ้างไหมคะ แล้วทำยังไงให้ตัวเองกลับมามีไฟในการอ่านอีกครั้งบ้างคะ
ปล. ตอนนี้หนูกำลังตั้งใจอ่านหนังสือ และอ่านมาซักพักใหญ่แล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลในส่วนตรงนี้ของหนูนะ เพราะจะทำอย่างเต็มที่แน่นอนค่ะ
ปล2. หากบอกว่า ไม่ต้องคิดมาก พูดตรง ๆ นะคะ หนูมองว่าความรู้สึกนึกคิด ความกังวลของแต่ละคนไม่เหมือนกัน จะให้เลิกคิดมากดื้อ ๆ เองเลย หนูทำไม่ได้ค่ะ 🙇🏻♀️🙇🏻♀️
ปล3. กระทู้นี้หนูตั้งเพื่อต้องการสอบถามวิธีการจัดการความรู้สึก จึงต้องการความเห็นหรือข้อแนะนำที่เกี่ยวกับความรู้สึกนะคะ ส่วนในความเห็นของการเรียน วิธีการศึกษา หรือ fact ต่าง ๆ ไว้พี่ ๆ ค่อยมาพิมพ์อีกครั้งในกระทู้อื่นหากหนูลงสอบถามนะคะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ 🥺🙏