ถ้าให้เลือก อนาคต กับ ความรักที่ดูเหมือนจะดีเเต่เราไม่รู้ว่ามันยั่งยืนไหม
ผม อยากจะมาเล่าเเละช่วยออกความคิดเห็นหน่อยครับ คือ ผมเป็นคนคนนึงที่ฐานะจะไม่ค่อยดีเรื่องการศึกษาผมตอนนี้ก็ไปต่อไม่ได้เพราะเรื่องค่าใช้จ่ายหลายๆอย่างผมจึงเดินออกจากมหาลัยเเต่มหาลัยนี้เป็นมหาลัยที่ต้องใช้หนี้เรื่องการศึกษาถ้าเรียนไม่จบขอไม่เอ่ยนะครับเเล้วมียุ่วันนึงผมได้ไปเที่ยวร้านเหล้ากับรุ่นพี่คนนึง อย่าถามเลยนะครับว่าทำไมไม่มีเงินเเล้วไปเที่ยวได้ คนทุกคนมันก็อยากบ้างไรบ้างจริงไหมละครับจะมีมากมีน้อย เข้าเรื่องเลยนะ ผมอะได้ไปเจอผญคนนึงที่มันรู้สึกต่างจากคนอื่นมากๆที่ผมเคยเจอผมเป็นคนไม่เคยคิดจะจริงใจกับใครเลยเเต่คนนี้!!! ผมรู้สึกว่าเขาเอาใจเทคเเคร์เราดี สนใจเราทุกอย่างผมก็อยู่คุยกับเขาไปหาเขาสักระยะไม่รู้เรียกระยะดีไหมเเต่มันเเค่ระยะเวลาไม่ถึงเดือนผมรู้สึกผูกพันกับเขามาก ผมรู้ตัวอีกทีคือผมรักเขาเเล้ว ดราม่าไหมครับ5555@#$& นิดนึงนะ เเล้วมีอยู่วันนึง อะอันนี้เเหละที่ผมอยากให้ทุกคนช่วยคิดที เเต่คิดไงผมว่าคำตอบมันต้องเป็นเเบบที่ผมกำลังอยู่เเน่ๆ ผมได้เจอพี่คนนึง เขาเป็นคนนึงที่อยากเข้ามาช่วยเรื่องเรียนเรื่องความเป็นอยู่ผม เขาหาที่พักให้ ให้เงินใช้เเต่สิ่งที่ผมโฟกัสคือเขาจะช่วยเรื่องเรียนผมนี้เเหละเพราะหนี้การศึกษาที่ผมทำไว่มันเยอะทางบ้านผมไม่สามารถช่วยไ้ด้ เเล้วถ้าถาทว่าทำไมไม่เรียนต่อ?? ผมตอนเเรกที่ตัดสินใจเรียนที่นี้เพราะมันใกล้บ้านไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรเยอะเเยะในความคิดตอนนั้นเเต่ไม่จริงเลย 
ผมเรียนไปผมไม่โอเคร ผมไม่ถนัดเลยจริงๆในคณะนี้ เเต่พี่คนนี้เหมือนกับเขาจะมาปลดหนี้ให้เราเว้ย เราเลือกที่จะอยู่กับอนาคตสิ่งที่เราอยากจะเรียนก่อนพี่เขาก็บอกว่าพี่เขาไม่ได้จะอยู่กับเราตลอด เขาบอกอยากให้เรามีอนาคตที่ดี สิ่งเก่าๆทิ้งให้หมดผมเลยตัดสินใจเดินออกมา ผมรู้ว่ามันเเย่เเต่ผมสับสนไปหมด บางครั้งทำไมต้องมานั่งร้องไห้เพราะคิดถึงเขาทำไมไม่รู้ รู้ปะเเมร่งโครตทรมานเลย ช่วยผมวิจารช่วยกันคิดหน่อยนะ "ปล.อายุผมคงไม่ต้องบอกนะ "
ถ้าให้เลือก อนาคต กับ ความรักที่ดูเหมือนจะดีเเต่เราไม่รู้ว่ามันยั่งยืนไหม