สมาชิกหมายเลข 4619428 ประกาศว่า อนัตตา = ไม่เที่ยง เข้าใจผิดหรือถูก ?

พุทธพจน์ ว่า.. ดูกรคามณี เมื่อบุคคลเห็นความเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมล้วนและความสืบต่อแห่งสังขารล้วน ตามเป็นจริง ภัยก็ไม่มี เมื่อใด บุคคลเห็นขันธโลกเสมอด้วยหญ้าและไม้ ด้วยปัญญา เมื่อนั้น บุคคลนั้นก็ไม่

สังขารไม่เที่ยง สังขารเป็นทุกข์ ธรรมเป็นอนัตตา ถามว่า.. คำว่า ธรรม คำนี้คืออะไร ?

พระพุทธเจ้าตร้สไว้เสมอว่า พระองค์ไม่เข้าใกล้ส่วนสุดทั้งสองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเป็นทิฏฐิสุดโต่งไป ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา รวมทั้งนิพพานด้วย นั่นคือทางสุดโต่ง สังขารขันธ์5ทั้งหลายเท่านั้นคือธรรมทั้ง

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติว่าหลักโยนิโสมนสิการทำงานควบคู่กับการเจริญสติปัฏฐาน4ยังไงบ้างใช้การโยนิมนสการวิธีไหนเจริญสติปัฏฐาน4และปัญญาได้บ้างสำคัญไหมต้องคิดแบบไหนบ้างถึงจะถูกวิธี

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าตามหลักการภาวนาขั้นวิปัสสนาการพิจารณาขันธ์5เขาทำกันยังไงใช้สติกำหนดรู้หรือใช้ความคิดพิจารณาครับ แล้วจำเป็นต้องมีสัมปชัญญะฐานที่อยู่ของจิตเพื่อความรู้ตัวทั่วพร้อมไหมครับเอาจากกา

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านที่ศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนพระพุทธเจ้าว่าในมหาสติปัฏฐานสูตรหมวดปฏิกูลมนสิการธาตุมนสิการหรือหมวดป่าช้านี่เขาทำกันยังไงกันครับให้ใช้สติหรือความคิดครับทุกคนต้องทำไหม เอาตามที่ครูบาอาจ

ว่า ในเมื่อสังขารไม่เที่ยง และเป็นทุกข์ เพราะเป็นของไม่ใช่ตัวตน ได้แก่สังขารทั้งหลายทั้งปวงนั่นเอง เกิดขึ้นมาตามเหตุปัจจัยที่มาปรุงแต่ง แต่เหตุไฉนใยเล่าเมื่อพบคำตรัสที่ว่า. ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ซึ่ง

เห็นอนัตตาได้เมื่อเหตุเกิดขึ้นมาแล้วดับไปทันที จึงไม่เนิ่นช้าในการเห็นอนัตตา จึงเห็นอนัตตาได้เพียงชั่วเสี้ยววินาที จะเห็นอนัตตาได้เมื่อ 1.เหตุพร้อมปัจจัยพร้อม คือ แต่ละรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน

สงสัยและอยากถามผู้รู้ทุกท่านๆว่าทำไมหลายคนหลายสำนักชอบยัดเยียดให้คนปฏิบัติแบบมีฌานสายสมาบัติฤาษีก่อนค่อยวิปัสสนาจนโจมตีคนที่ไม่สอนให้ทำแบบนั้นล่ะครับทั้งที่พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนให้ทำแบบนั้นเลยครับพระอา

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านเท่าที่อ่านในพระไตรปิฎกมาทำไมสมาธิที่เป็นฌาน4ในสมาธิสูตรถึงเกิดจากการกำหนดรู้รูปนามขันธ์5ทำไมถึงเกิดจากการมีสติสัมปชัญญะหรือในสติปัฏฐานแทนการเพ่งอารมณ์อันเดียวในอารัมณูปนิชฌาน