สังขารเป็นทุกข์ไม่ได้

ถ้าอ่านตามพระสูตรนี้แล้วนำไปปฏิบีติ ต้องทำอย่างไรจึงจะเห็นไตรลักษณ์ของขันธ์ห้าได้ ๑๕๔] พระนครสาวัตถี ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย รูปไม่เที่ยง ฯลฯ เวทนาไม่เที่ยง ฯลฯ สัญญาไม่เที่ยง ฯลฯ สังขารไม่เที่ยง ฯลฯ ว

อนัตตาดี ก็รู้จักปล่อยวางในสิ่งที่ชั่ว และปล่อยวางในสิ่งที่ดี คือไม่มีอัตตา อัตตาถูกทำลายไปหมด อนัตตาชั่ว คิดแต่จะปล่อยวางสิ่งที่ตนเห็นว่าไม่มีประโยชน์ แต่ยังมีอัตตาอยู่แต่หลงว่าไม่มี

อนัตตา มาจากอนิจจัง มาจากความทุกข์ คนที่บอกว่าตนเป็นอนัตตา ก็มาจากอนิจจัง มาจากความทุกข์ หรือว่าตนคือนิพพาน

อรรถกถาเป็นผู้บัญญัติคำว่าไตรลักษณ์ คนอ่านจะเข้าใจผิด ว่า ไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยง สังขารทั้งหลาย เป็นทุกข์ ธรรมทั้หลายเป็น อนัตตา สังขารทั้งหลาย แยกเป็น สังขารในขั

เกิด แก่ เจ็บตาย เป็นอนัตตา เป็นธรรมชาติ แต่อนัตตาไม่มีในตน จิตตนมีแต่อัตตา พระพุทธเจ้าจึงสอนอนัตตา ที่อยู่ในธรรมชาติ