สังขารเป็นทุกข์ไม่ได้

ดูกรคามณิ เมื่อบุคคลเห็นซึ่งความเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรม ทั้งสิ้น ซึ่งความสืบต่อแห่งสังขารทั้งสิ้น ตามความเป็นจริง ภัยนั้นย่อมไม่มี. เมื่อใด บุคคลย่อมพิจารณาเห็นโลกเสมอ หญ้าและไม้ด้วยปัญญา เมื่อนั้น บุคค

อนัตตาความเห็นว่าไม่ใช่เรา หรือของเรามันก็ถูกอยู่ แต่มันไม่ถูกต้องตามเจสตปของมัน การเห็นอย่างนี้ไม่เรียกว่าเป็นการเห็นธรรมตามความเป็นจริง การเห็นว่า บ้าน รถ ต้นไม้ ช้าง ม้า วัวควาย ไม่ใช่เรา ของเรา มั

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

ถ้าไม่มีไตรลักษณ์๓(อนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตา) ใช้อะไรวิปัสสนาแทนได้บ้างครับ?

วิญญาณขันธ์พิจารณารูปขันธ์,เวทนาขันธ์,สัญญาขันธ์,สังขารขันธ์เป็นอนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตาได้ แล้วอะไรพิจารณาวิญญาณขันธ์ถ้าไม่ใช่จิต